Dita e 11 prillit 1985 në Spaç ishte një ditë e pazakontë. Vdekja e diktatorit Enver Hoxha do të merrej vesh që atë ditë në mëngjes mes të burgosurve dhe policëve punonjësve të sigurimit etj….. Por si u përjetua kjo ditë mes të burgosurve dhe xhelatëve të këtij burgu?

Dëshmia e rrallë e Bedri Blloshmit dhe shumë dokumente ekzkluzive mbi këtë ngjarje u dhanë mbrëmë në emisionin “Dosja K” në Report tv.

Blloshmi rrëfen mbi shumë detaje të asaj dite që sundohej nga muzika funebër në Spaç, por edhe për ndëshkimet shtazarake të xhelatëve, ndaj të burgosurve që u shprehën të gëzuar për vdekjen e diktatorit në ditën e zisë. Një ngjarje e panjohur dëshmohet nga Bedri Blloshmi edhe mbi urdhrat e vrasjeve të fshehta në minierë, vrasje të cilat më pas deklaroheshin thjeshtë si aksidente në minierë.

11 prilli i 1985 në burgun e Spaçit,  do të ishte një ditë e paharruar për të burgosurit politik të regjimit komunist. Në rrethana krejt të pangjashme ata do të mësonin atë ditë lajmin më shpresëdhënës të jetës së tyre. Bedri Blloshmi po punonte atë ditë në galerinë e vjetër me numër 20 në zonën e dytë të minierës së Spaçit. Ishte një ditë e zakonshme pune në atë minierë të vështirë.