Cinicizmi me të cilin Berisha përmbys akuzat, duke fajësuar policët pse janë mbrojtur nga bombat molotov të tij, është i turpshëm. Hedhja e bombave molotov ndaj policëve nuk është më një protestë e zhurmshme: është një tentativë vrasjeje që nuk mund të mbetet pa u ndëshkuar.

Pse sot, për herë të parë, SPAK-u ka ndier nevojën të publikojë një mesazh në rrjetet sociale ku shkruan: “SPAK vepron në mënyrë të pavarur dhe heton çështje të bazuara në prova”?

Projekte rrugore të gabuara dhe të paplota, semaforë “budallenj”, policë të papërgatitur. Dhe pastaj jemi edhe ne automobilistët, të cilët edhe në timon tregojmë mungesë totale disipline. Po kush e mendon dhe kush merret me këtë makth të përditshëm për qindra mijëra qytetarë dhe turistë? Dhe si mund të shmanget që të gjithë të merren pak, por pa u koordinuar mes tyre?

Neni i ri i miratuar nga Kuvendi (me votat kundër të Sali Berishës) mbron vetëm gazetarët e vërtetë dhe nuk ofron asnjë mbrojtje për shpifësit e partive të maskuar si ‘gazetarë’. Ndërkohë, për fat të mirë, fyerja mbetet vepër penale për të gjithë

Në vend që të akuzojë vetëm të tjerët, do të ishte më serioze nëse do të denonconte “skandalet” që e përfshijnë vetë atë. Denoncimet e tij janë të dobishme por kanë vlerën e përgjithshme të atyre që bën një bloger dhe jo të një ish-zëvendëskryeministri që e njeh të vërtetën. Por kur Arben Ahmetaj gënjen hapur për mua, sa i besueshëm është për akuza të tjera?

Sali Berisha dhe media e tij publikon ndaj meje edhe gënjeshtra mbi gënjeshtrat e thëna qindra herë prej tyre. Manipulojnë historinë qesharake të mesazhit tim në dosjen e Ballukut, por heshtin mbi akuzat prej qindra miliona eurosh ndaj botuesve dhe oligarkëve që i financojnë.

Në të kundërt, rrezikohet një përplasje e rëndë institucionale mes politikës dhe drejtësisë, që nuk do ta shpëtojë Belinda Ballukun nga hetimi, por as nuk do t’a ndihmojë vendin në procesin e tij të integrimit europian

Pezullimi nga funksionet i Belinda Ballukut, më shumë sesa një ndërhyrje në pushtetin ekzekutiv, duket si një përpjekje nga ana e SPAK për të minimizuar ndikimin e hetimit mbi figurën e një zyrtareje të lartë qeveritare në vend të një arrestimi, duke garantuar njëkohësisht nevojat e hetimeve. Por situata është pak e ndërlikuar, ja pse duhet një ndryshim ligjor mbi imunitetin.

Debati i hapur mbi legjitimitetin e vendimeve të GjKKO-s mund të zgjidhet vetëm nga një gjykatë tjetër. Deri atëherë, boshllëku institucional i krijuar nga pezullimi i zëvendëskryeministrit duhet të plotësohet me zëvendësimin e tij.

Rezultatet zgjedhore të 9 nëntorit në 5 bashkitë ku u votua, përputhen në mënyrë perfekte me pamjet e bulevardit bosh të mbrëmjes së djeshme. Janë rezultate dhe imazhe që nxjerrin në pension sondazhistët, sepse Partia Demokratike e Sali Berishës është tashmë humbëse pa asnjë mundësi rikthimi.

Një arratisje që përbën provën e radhës të fajësisë së tij: sepse po të mos kishte asgjë për t’u frikësuar, do të ishte paraqitur vetë në SPAK

Ta kujtosh kjo ngjarje në ditën e vdekjes së tij është një detyrim për t’i bërë nder një pjese të historisë sonë dhe për t’u kujtuar atyre që bëjnë sikur nuk e dinë se kush ka qenë në të vërtetë Sali Berisha, ai që sot paraqitet si viktimë e drejtësisë dhe simbol i lirisë, ndërkohë që ka kurajën edhe ta lavdërojë Fatos Nanon me një cinizëm të turpshëm

Nëse nuk e bëjnë, nuk do të tregohen më superiorë: do të tregojnë ose do të lënë të besohet se Sali Berisha ka të drejtë. Dhe kjo është e papranueshme dhe e padurueshme për çdo qytetar të këtij vendi.

Deputeti i ri harron të tregojë se familja Llagami, të cilën ai e akuzon në Komisionin e Ligjeve, ka qenë pjesë e procesit të privatizimit të ish-Klubit Partizani, që ka çuar në pranga familjen Berisha, e cila kishte garantuar kthimin e tokës në një kohë vërtet rekord

Vetëm kjo mjafton për të provuar fajësinë e tyre: fyrës dhe shpifës profesionistë, që hedhin baltë mbi të tjerët në mënyrë të papërgjegjshme, pa u shqetësuar fare për të vërtetën. Është metoda klasike e Berishës (për të cilën ai është dënuar tashmë për shpifje) që ata e ndjekin si klone të vegjël të tij.

Edi Rama është një provokator, dhe nuk ka dyshim që t’i japësh fjalën “Diellës” në parlament para ministrave dhe deputetëve të vërtetë, ishte një provokim ekstrem, ndoshta me synime spektakolare, por që opozita mund ta trajtonte pikërisht si të tillë.

Pas degjenerimt nga Çim Peka i cili e konsideroi si ''gazetar kronike'', shuhen shpresat e Këlliçit për të sfiduar liderin e Partisë. Ja shifrat e disfatës së tij në Tiranë.

E kam sfiduar ta sjellë në sallën e gjyqit qoftë edhe një provë të vetme për të vërtetuar akuzat e tij absurde ndaj meje dhe televizionit tim. Por ai, si manipulues tipik, nuk paraqet asgjë, duke ardhur në seanca me duart bosh. Justifikimi i tij? “I paska dorëzuar provat në SPAK para një viti e gjysmë”, por me sa duket ka harruar t’i fotokopjojë!

Ndërkohë që Muli shpifte në Kuvend, po sot, në sallën e Gjykatës Penale, ku të pandehur janë çifti Këlliçi-Malltezi, ata u paraqitën pa asnjë nga provat që duhet t’i dorëzonin për të vërtetuar akuzat ndaj meje si “i korruptuar dhe hajdut”. Kur vjen puna te drejtësia, maska bie dhe më në fund pranojnë publikisht: prova nuk kanë!

Ja provat që SPAK ia kundërvë Berishës dhe dhëndrit të tij, dhe të paktën një fakt për të cilin të dy po gënjejnë 100%