Ermal Meta është në qendër të një sërë komplimentesh, por kush e di nëse i pëlqejnë të gjitha, shkruan La Repubblica. Fillon Matteo Salvini, i cili në një deklaratë shkruan: “I bëj komplimentet e mia Ermal Metës për përdorimin e tij të përsosur të gjuhës italiane. Në Itali jetojnë dhe punojnë miliona gra dhe burra të lindur në një vend të huaj dhe të integruar plotësisht në shoqërinë tonë; për mua janë të çmuar dhe të mirëpritur. Unë kam luftuar gjithmonë kundër klandestinëve dhe kriminelëve, dhe jam i sigurt se edhe Ermal Meta ndan këtë mendim me mua. Një përqafim për popullin krenar shqiptar, rroftë Sanremo, gjuha dhe muzika italiane!”

Por muzikanti shqiptar jeton në Itali prej tridhjetë vitesh, që kur me nënën dhe motrën mbërriti në Bari; ishte 13 vjeç. Për këtë ndjesi të të qenit i ndarë mes dy identiteteve ka folur shumë herë: “Kur ndryshon vende, toka e re ndryshon ushqimin shpirtëror. Fillimisht më është dashur të mësohem dhe ndihesha i huaj herë këtu e herë atje”, ka thënë ai për Repubblica, “je në një gjendje që i ngjan një dezertimi të vazhdueshëm. Për të folur një gjuhë tjetër ndryshimi është i shpejtë, por për shpirtin nuk është kështu.”

Gjithçka nisi nga takimi me shtypin i muzikantit për këngën “Stella stellina”, kur, i pyetur nëse shihte një varfërim të gjuhës në tekstet e këngëve, u përgjigj: “Nuk di të them çfarë do të ndodhë në të ardhmen, por sigurisht që ka një ulje të nivelit të gjuhës. Nëse Akademia e Crusca-s ka thënë se teksti më i mirë është shkruar nga një emigrant, bëjini vetes disa pyetje. Unë jam i huaj...”. Nga salla e shtypit erdhi batuta: “Mos ia tregoni Salvinit”, dhe artisti u përgjigj me ironi: “Mos ia thoni, se i bie ndonjë emboli”. Me sa duket, megjithatë, Salvini i ka veshët e tij edhe në Sanremo dhe reagimi me deklaratë për shtyp nuk vonoi.

Në konferencë, megjithatë, Ermal Meta kishte për zemër mbi të gjitha një tjetër mesazh, atë të këngës së tij: “Sot të rriturit bëjnë shumë më tepër zhurmë se fëmijët, tha ai, dhe kjo është gjëja që më shqetëson. Ky është një heshtje që shpesh ia imponojmë vetes; nuk mund të përdoren disa fjalë, nuk mund të thuhet Gaza, nuk mund të thuhet Palestinë, sikur të ishte blasfemi. Por blasfemia e vërtetë është krejt tjetër: është fakti që ato fshihen, kjo është blasfemia!”

Ndoshta më shumë kënaqësi i ka dhënë mbështetja e Adriano Celentanos, i cili në rrjetet sociale publikoi përkrahjen e tij: “Bravo Ermal, kënga jote është shumë e bukur. Dhe ti e këndove aq mirë sa është pothuajse e pamundur të mos fitosh.” Zemra dhe një emoji i prekur ishte reagimi i artistit, i cili për të falënderuar “mjeshtrin” postoi një video ku, me kitarë në dorë këndon “Acqua e sale”. “I madh Adriano, e madhe Mina!”

Edhe artisti i rrugës Laika i bëri një homazh këngës së artistit shqiptar me një poster me titull “Come le farfalle”, të vendosur në qendër të qytetit të luleve (dhe të muzikës italiane). Vepra paraqet një vajzë të vogël me një kukull në dorë, ndërsa në shpinë i dalin krahë fluture.