Sofra e librit shqip është shtruar, e shkrimtarët presin me ankth që "maratona" e 650 veprave shqiptare të nxjerrë më të mirët e krijimtarisë letrare për 2018-ën. Mbrëmja e Çmimeve Kombëtare Letrare, këtë fund janari, nuk është e ngjashme me të tjerat, nuk e bën më të pasur letërsia, por një dekor e shërbim luksi, që më shumë se sa i shton, duket se i lë diçka mangët letërsisë sonë, që pëshpërit "Ndihmë!"
Emrat, në kategori të caktuara, lënë pak vend dilemës për fituesin, edhe pse në të tjera gara bëhet e fortë.
Fituesi i romanit më të mirë për vitin 2018, Enkel Demi (Tom Kuka), me veprën “Gurët e vetmisë” përballë kandidatëve Viron Graçi me “Pëllumbat i vrasin natën” dhe Andreas Dushi me “Marrja e gjakut”, tregoi gjatë mbrëmjes përsiatjet e tij shpirtërore, të reflektuara në krijimtarinë letrare.
“Më thonë: “Pse shkruan ti?”... Unë shkruaja, sepse babës që më mësoi të lexoja libra, dëshiroja t’i rrija përballë nga ana tjetër, nga soji i shkrimtarit. Ai lexoi gjithë copat e letrave që i dhashë, përherë buzëqeshi, por pastaj vdiq. Nuk më tha kurrë një fjalë zhgënjyese, prandaj unë vazhdova të shkruaja për një lexues të vdekur. Kjo ndoshta ma ka bërë udhën e shkrimit në vetmi shumë të gjatë, por dikur më lodhi. Rrëfimet e mia kishin nevojë për të gjallë”, shprehet ndër të tjera Enkel Demi.
Ismail Kadare si kandidat për “Eseistiken” me veprën "Kur sunduesit grinden" ka brenda dhe fituesin për këtë kategori.