Një ‘komplot’ i ngjashëm me atë të organizuar nga SHBA në Kubë, duket se po përgatitet edhe në Kubë.

Mediat e huaja raportojnë se aksioni përkon me intensifikimin e fushatës së presionit të administratës amerikane kundër Kubës dhe padinë në SHBA ndaj ish-presidentit Raul Castro.

Kjo demonstrohet edhe nga mbërritja në Karaibet jugore e aeroplanmbajtëses me energji bërthamore Nimitz dhe grupit të saj goditës, megjithëse një burim qeveritar siguroi Neë York Times se kjo ishte një "shfaqje force dhe jo një operacion i madh ushtarak", siç u bë me aeroplanmbajtësen Gerald Ford për të kapur Nicolás Maduro.

Sidoqoftë, për Donald Trump, kapja dhe burgosja e presidentit venezuelian përfaqëson "skenarin perfekt" që administrata e tij synon ta imitojë për të riorganizuar qeveritë "armiqësore" ndaj SHBA-së në të gjithë botën. Pas bastisjes së suksesshme kundër diktatorit në Karakas - pa viktima amerikane dhe një regjimi të ri që është jodemokratik, por i bindur ndaj Uashingtonit, manjati u përpoq, pa sukses, me qeverinë e ajatollahëve në Teheran. Tani, një tranzicion "në stilin venezuelian" po afrohet edhe për Kubën. Por a është i realizueshëm në Ishullin e Revolucionit?

"Modeli i Karakasit" është i thjeshtë. ‘Pritini kokën’ udhëheqësit suprem, mbani shumicën e zyrtarëve të nivelit të mesëm në pushtet për të siguruar stabilitetin administrativ dhe menjëherë arrini një sërë marrëveshjesh ekonomike dhe tregtare me këta udhëheqës të rinj. Demokracia, shkurt, kalon në plan të dytë.

Në Venezuelë, presidentja e përkohshme Delcy Rodríguez ka punuar në harmoni të plotë me Shtëpinë e Bardhë që nga dita e parë - pas kapjes së Maduros më 3 janar dhe transferimit të tij në Nju Jork për gjyq. Njëzet e gjashtë vjet "çavizëm" duket se janë fshirë brenda natës në emër të biznesit të ri të naftës. Me sa duket, sepse udhëheqja ushtarake, një bastion i diktaturës, është ende fort në kontroll dhe zgjedhjet demokratike aktualisht janë jashtë diskutimit.

Por Havana nuk është Karakas, paralajmërojnë ata që janë të njohur me regjimin e Kastros. Përtej unitetit të dukshëm të qeverisë komuniste pas figurës së Raul Castros mbi nëntëdhjetë vjeç, dhe pavarësisht shpërthimeve pro-kapitaliste të njërit prej nipërve të tij, pengesa kryesore qëndron në Shtetet e Bashkuara, jo në Kubë.