Në tempullin e poezisë spikasin mjeshtrit e fjalës. Të shkruash bukur do të thotë të përcjellësh, të emocionosh, të përkëdhelësh më puhizë vegimesh, me tingellima ngjyrash gjuhën tënde. Poeti gjilanas Xhevat Latifi është një i tillë. Ai luan mjeshtërisht me vargun me ngarkesat e epshme figurative, ku metafora dhe simboli mbajnë kryet e vendit, të pajisura me një spektër ideo-emocional herë herë tronditës, por që mbartin ndjeshmëri dhe natyrshmëri të sinqertë pa sforcime.