Anija që tani është ankoruar në një port në Kamboxhia quhet Odyssey dhe të 203 pasagjerët e udhëtimit me anije që kishin ëndërruar të 'jetonin' në det deri në fund të ditëve të tyre, zbarkuan papritur dhe para kohe. Ëndrra ishte: data e hipjes në anije tetor 2024, data e zbarkimit kurrë.

Turneu botëror në 425 faza

Projekti i bëri hipotekat, menaxherët e pronave dhe një palestër lokale të dukeshin të pakuptimta. Kompania kishte transformuar një anije të vitit 1993 në një qytet lundrues me restorante, një spa dhe një pishinë. Ajo premtoi 425 ndalesa në 147 vende në tre vjet e gjysmë, të ndjekura nga më shumë turne botërore.

Për një kabinë që do të zgjaste gjatë gjithë jetëgjatësisë së anijes (të paktën pesëmbëdhjetë vjet, sipas kompanisë), çmimi varionte nga 120,000 deri në 440,000 dollarë, plus pagesa mujore prej 3,500 dollarësh. Kryevepra komerciale ishte Endless Horizons: 600,000 dollarë për çift, paraprakisht, për të jetuar në një udhëtim me anije deri në vdekjen e pronarit të fundit, pa tarifa mujore. Por bota ndaloi në Kamboxhia dhe Endless Horizons mbaroi brenda dy vjetësh: Odyssey u nis nga Belfasti më 3 tetor 2024.

Kostoja e lartë e karburantit

Çmimet e karburantit kanë shpërthyer në parajsën lundruese, duke mos bërë dallim midis shoferëve të kamionëve, familjeve që përballen me faturat dhe individëve të privilegjuar që pinë kokteje në Paqësor. Kostoja mujore e karburantit, e llogaritur për kabinë, ishte rritur nga 1,800 dollarë në kulmin prej 8,000 dollarësh. Itineraret u ngadalësuan, ndalesat u zgjatën dhe ekskursionet u zvogëluan. Lynn Montoya, 64 vjeç, nga Wyoming, i tha Daily Mail : "Ne mbërrinim në port dhe gjashtë orë para nisjes, ata na thoshin se nuk kishte para të mjaftueshme për të lundruar. Ne bënim shaka se ndiheshim sikur po mbaheshim peng."Banorët e gjetën veten me internet dhe TV të ndërprerë, ushqim më të keq dhe një aktivitet të ri shoqëror: mbledhjet e parave.

Sipas Lynn, në prill, njëzet e dy pasagjerë të kroçerës i kishin huazuar kompanisë 2.2 milionë dollarë, të cilat do të shlyheshin me interes: "Nuk kemi marrë asnjë pagesë të vetme". Në shtator, thuhet se ata kërkuan edhe 1.5 milionë dollarë të tjerë, dhe në tetor, 360,000 dollarë. Me pagat e vonuara, pasagjerët gjithashtu mblodhën fonde për të ndihmuar 128 marinarë. Sipas CBS, në Singapor, një pasagjer pagoi 400,000 dollarë për naftë nga xhepi i tij, dhe në Hong Kong, anija ishte mbajtur për një borxh prej 168,000 dollarësh. Kroçera e pafundme tani i ngjante një apartamenti me një menaxher që nuk paguante.

Përsëri sipas CBS , në realitet, rritja e çmimeve të naftës nuk shpjegon gjithçka: anija do të kishte humbur 600,000 dollarë në muaj edhe me të gjitha kabinat e zëna. Megjithatë, më 27 korrik, Villa Vie njoftoi një anije të dytë, Legacy, për vitin 2029. Slogani? "Dy anije. Një horizont i pafund." Tetë ditë më vonë, banorët u përballën me një mbyllje. Horizontet ishin të pafundme: por të arrije deri në fund të muajit ishte tashmë një mirazh.

Pa keqardhje: "Do të shpenzoja të njëjtat para pa u menduar dy herë."

Mund të imagjinoni që ish-banorët e parajsës lundruese do ta mallkonin vendimin e tyre për të shitur shtëpinë. Por jo. "Pa paratë mënjanë, ishte një aventurë fantastike", tha Randy Cassingham për AFP. Dhe ai do të kthehej në bord. Gruaja e tij, Kit, ndërhyn me Guardian: "Nuk duam të ndiejmë keqardhje për veten tonë. Duam t'u themi njerëzve: jetoni ëndrrat tuaja. Zhytuni me kokë, sepse kurrë nuk e dini se si do të përfundojë aventura".

Dwight Greene, 64 vjeç, nga Fort Worth, Teksas, është edhe më i bindur: "Do të shpenzoja të njëjtat para pa menduar dy herë, sepse për mua dhe gruan time, Sheilën, ishte një përvojë shumë e dobishme", tha ai për Business Insider. Carol Larson, 69 vjeç, nga Kalifornia, i tha AFP-së: "Ndihem vërtet me fat që kam marrë pjesë në këtë eksperiment lundrimi me banesa."

Ndërkohë, kompania po kërkon kapital dhe po shqyrton një ristrukturim. E ardhmja e anijes dhe rimbursimet mbeten të pasigurta. Për pasagjerët e kroçerës, udhëtimi që supozohej t'i çonte në fund të botës ka rezultuar të jetë fundi i një ëndrre: ai i të qenit në gjendje të jetojnë përgjithmonë me pushime, të sigurt nga luftërat, krizat dhe problemet që i kanë ndjekur edhe në mes të oqeanit./ Corriere della Sera