Kjo frikë është e dukshme në rrugët e Parisit, ku edhe thashethemi më i vogël për sulme të tjera shkakton reagime paniku.
Rruga "Charonne", ku 19 persona u vranë në tarracën e kafenesë "La belle équipe", Frédéric Ittah, 48 vjeç, pronar i një dyqani ushqimesh të shpreh ndjenjën e të mos qenit i mbrojtur.
"Duhet vërtet që francezët të kuptojnë se jemi në kohë lufte", theksoi ai.
"Do të ndryshojmë rrënjësisht zakonet tona, të fillojmë të kufizojmë daljet natën", theksoi fqinja e tij Hamideche Dorea.
Kryetarja socialiste e Bashkisë së Parisit, Anne Hidalgo u bëri thirrje bashkëqytetarëve të saj të mos kenë frikë nga armiqtë.
"Por, ne mund t'i trembemi ndjenjave që ata mund të na japin, ndjenjën e frikës që transformon, nervozizmit që deformon dhe dyshimit që ndan", thotë ajo.
"Ndërkohë që myslimanët francezë i tremben pasojave që do të vuajnë, nuk duhet për asgjë të mposhtemi para dëshirës së terroristëve që shoqëria franceze të përfshihet në një konflikt të armatosur", theksoi filozofi, Machaël Foëssel.
"Pasi, ajo që i është referuar, është hallka më e dobët e shoqërisë tonë të brishtë nga atentatet e mëparshme dhe fjalimet për sigurinë, që ka ende barazi në shoqërinë tonë, mikse, demokratike", thekson filozofi.
"Strategjia e terroristëve konsiston në likuidimin e pikave të rezistencës, tashmë shumë të dobësuara në fjalimin e përplasjes së qytetërimeve", shtoi ai në një intervistë për AFP-në.
- "Shoqëria ka nevojë të reflektojë" -
Viktimat e sulmeve kundër sallës së koncerteve "Bataclan" dhe kundër kafeneve festive të lagjeve të populluara të lindjes së kryeqytetit ishin në pjesën më të madhe të rinj aktivë apo studentë, me origjina sociale apo etnike të ndryshme.
"Ata u vranë nga njerëz që urrejnë këtë mënyrë jetese, dalë nga një shoqëri që ka prodhuar përjashtime në një pjesë të vogël të të rinjve, të ushqyer me urrejtje dhe pakënaqësi", thekson sociologu, Michel Wievorka.
Tre kamikazë kanë hedhur gjithashtu veten në erë pranë stadiumit "Stade de France", në veri të Parisit, me shumë gjasa në një përpjekje të vonuar për të shkaktuar një masakër mes spektatorëve të pranishëm në një ndeshje futbolli.
Michaël Foëssel dhe Michel Wievorka shqetësohen për diskursi i sigurisë të pushteti politik, që rrezikon sipas tyre të çojë në përkeqësim të vlerave të lirisë dhe demokracicë mbi të cilat është bazuar shoqëria franceze.
"Kur përdoret fjala luftë, nuk mund të thuash më asgjë", shprehet Michaël Foëssel.
"Por kjo nuk është një luftë. Këto janë akte terroriste, aktorët e të cilëve kërkojnë të na vendosin në luftë (...) Ky është një krim politik që ilustron e drejta penale, dhe gjithçka që është kundër me lirinë është kundërproduktive".
"Fjalori i luftës për terrorizmin është një fjalor i rrezikshëm sepse ai përmend gabimet e George W. Bush dhe Tony Blair për të justifikuar pushtimin e Irakut", thekson Michel Wievorka.
Dje, gjatë një fjalimi para Parlamentit të mbledhur në Kongres të jashtëzakonshëm, presidenti François Hollande përdori termin luftë disa herë.
"Franca është në luftë dhe ne jemi në një luftë kundër terrorizmit xhihadit që kërcënom mbarë botën dhe jo vetëm Francën", theksoi ai.
Për të mos lejuar të mbyllet nga frika, "shoqëria ka nevojë për reflektim, për të debatuar kolektivisht", vijon Michel Wievorka.
Të shtunën, pas atentateve, transmetimi i një debati televiziv emblematik nga televizioni publik me titullin "On n'est pas couchés" ("Të rrimë zgjuar") ka mbledhur për dy orë politikanë, intelektualë, artistë duke shmangur për një moment polemikat. .
Shikueshmëria është rritur nga dy në 3,2 milionë spektatorë.
Një prej të ftuarve, intelektuali Raphaël Glucksman përmblodhi ndjenjën e përgjithshme duke kërkuar "të mos përfundojmë punën e ISI-it".
"Ne nuk do të fitojmë nëse sakrifikojmë atë që jemi" theksoi ai me keqardhje./ (Nga Martine Nouaille)
![](https://www.shqiptarja.com/template/img/sh_logo1.png)