Ministrat e Jashtëm të 35 vendeve do të marrin pjesë në një “samit virtual” rreth mesditës së sotme dhe raportohet se do t’u bashkohet edhe Shqipëria. Qëllimi është të diskutohen zgjidhje “të realizueshme diplomatike dhe politike” për rihapjen e kalimit detar.

Udhëheqësit kanë nënshkruar një deklaratë të përbashkët në të cilën thanë se ishin të gatshëm të kontribuonin në “përpjekje të përshtatshme për të siguruar kalimin e sigurt përmes Ngushticës së Hormuzit”. Ngushtica është pothuajse e mbyllur nga Irani, duke ushtruar presion të konsiderueshëm mbi zinxhirët globalë të furnizimit dhe çmimet e energjisë.

Ndërsa Mbretëria e Bashkuar, Franca, Gjermania, Australia dhe shtetet e Gjirit ka të ngjarë të marrin pjesë virtualisht në samit, Shtetet e Bashkuara nuk janë pjesë.

Konkretisht, vendet pjesëmarrëse janë: Mbretëria e Bashkuar, Franca, Gjermania, Italia, Holanda, Japonia, Kanadaja, Republika e Koresë, Zelanda e Re, Danimarka, Letonia, Sllovenia, Estonia, Norvegjia, Suedia, Finlanda, Çekia, Rumania, Bahreini, Lituania, Australia, Emiratet e Bashkuara Arabe, Portugalia, Trinidad dhe Tobago, Kroacia, Bullgaria, Kosova, Panamaja, Maqedonia e Veriut, Nigeria, Mali i Zi, Shqipëria, Ishujt Marshall, Kili dhe Moldavia.

Irani ka deklaruar se rruga është e mbyllur vetëm për anijet që u përkasin vendeve të përfshira në sulme kundër tij.

Trump është shprehur se ngushtica, një rrugë kyçe për transportin, mund të hapet  “automatikisht” kur të përfundojë lufta, por vendet e tjera nuk janë aq të sigurta.

Heqja e minave mund të jetë e nevojshme, ndaj prioriteti është të sigurohet lundrim i sigurt për anijet dhe, si rrjedhojë, të ulen çmimet e naftës dhe të rritet furnizimi me fertilizuesit kimikë për prodhimin e ushqimit.

Rreth 20% e naftës së botës dhe gazit natyror të lëngshëm zakonisht kalon përmes Ngushticës së Hormuzit, e cila është 33 kilometra e gjatë.

Kjo naftë vjen jo vetëm nga Irani, por edhe nga shtetet e Gjirit si Iraku, Kuvajti, Katari, Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.

Në vitin 2025, rreth 20 milionë fuçi nafte kalonin çdo ditë përmes kësaj rruge ujore, sipas vlerësimeve të Administratës Amerikane të Informacionit për Energjinë (EIA)  që përbën pothuajse 600 miliardë dollarë tregti energjie në vit.