ROMË – Po tani? E rikthyer në Romë pas udhëtimit në Bruksel, Giorgia Meloni po vlerëson pasojat e përplasjes së dytë me Donald Trumpin, një shkëmbim deklaratash gjithnjë e më i ashpër, i tensionuar dhe pa precedent.

Në njërën anë të peshores ndodhet një aspekt që më shumë se një ministër i rrethit të saj nuk e fsheh, madje e përmend me kënaqësi: “polarizimi” me Trumpin mund të rezultojë i dobishëm në planin e konsensusit të brendshëm. Në këtë fazë, afërsia me manjatin amerikan nuk ndihmon aspak në sondazhe, ndërsa e kundërta funksionon shumë mirë. “Vannacci kush? Prej dy ditësh nuk flet më askush për të”, është një nga shembujt që përmenden në mënyrë konfidenciale.

Në anën tjetër të peshores, e cila megjithatë peshon shumë më tepër, janë marrëdhëniet me aleatin kryesor të vendit: shkëmbimet tregtare që kalojnë 100 miliardë euro, çështje që intereson drejtpërdrejt bizneset dhe veçanërisht Confindustria-n; 20 milionë italo-amerikanët; bazat strategjike të NATO-s dhe të SHBA-së, thelbësore edhe për mbrojtjen ajrore të Italisë, e cila pa mbështetjen e Uashingtonit do të mbetej e pambrojtur, në mungesë të investimeve gjigante, siç përsërit prej kohësh ministri Guido Crosetto. Një prishje e vërtetë dhe përfundimtare e një boshti dypalësh që ka zgjatur për dekada do të kishte pasoja shumë më të rënda sesa një shkëmbim postimesh të helmatisura në rrjetet sociale.

Këto konsiderata merren parasysh në Palazzo Chigi, pavarësisht asaj që përkufizohet si “vijat e kuqe” që presidenti amerikan do t’i kishte kaluar, pra respekti që i detyrohet Italisë dhe personit që e përfaqëson atë në krye të qeverisë.

Po tani? Nuk është rastësi që njerëzit pranë Melonit, në mbrëmje, theksojnë një pjesë të përgjigjes së saj në rrjetet sociale ndaj Trumpit. Jo pjesën më goditëse. Bëhet fjalë për momentin kur kryeministrja thotë: “Nuk do të rikthehem më te kjo çështje.”

Ministrat dhe figurat kryesore të Fratelli d’Italia me të cilët ajo konsultohet kanë marrë tashmë udhëzimin politik: mjaft me polemikat, nuk mund të vazhdohet kështu, përkundrazi duhet kërkuar një zgjidhje. Reagimi ndaj deklaratave të konsideruara fyese dhe “pa kuptim” ishte i nevojshëm, por ajo që është në lojë është tepër e rëndësishme për të çuar deri në fund atë që Paolo Zampolli, i dërguari special i Trumpit në Itali, e ka përkufizuar tashmë si një “çarje” të vërtetë.

Nuk mund të arrihet, megjithatë, deri te “ndërprerja e marrëdhënieve diplomatike”. Edhe Presidenca e Republikës po ndjek nga afër zhvillimet e këtij mozaiku të ndërlikuar. Presidenti Sergio Mattarella, një ditë më parë, pas sulmit të parë verbal të Trumpit, telefonoi Melonin për t’i shprehur solidaritetin e tij institucional. Në Pallatin Quirinale ekziston shqetësimi që Italia të mos përfundojë në një përplasje me Amerikën. Një qëndrim që në Palazzo Chigi e njohin shumë mirë.

Shembulli më domethënës i këtij ndryshimi të heshtur qasjeje, shumë ndryshe nga tonet e ashpra të Melonit në rrjetet sociale, lidhet me pritjen për 4 Korrikun, festën kombëtare të Shteteve të Bashkuara. Si çdo vit, më 2 korrik ajo do të zhvillohet në Romë, në rezidencën e ambasadës amerikane, Villa Taverna.

Një ditë më parë, pas goditjeve të para të Trumpit, pothuajse të gjithë ministrat (me përjashtim të Crosettos) shkruanin në bisedat e brendshme se këtë herë nuk kishte asnjë kuptim të merrnin pjesë. Edhe brenda Fratelli d’Italia mbizotëronte i njëjti arsyetim.

Tani, megjithatë, nga Palazzo Chigi vjen një interpretim krejt tjetër: përfaqësuesit e qeverisë do të jenë në Villa Taverna.

Të gjithë? Disa mungesa lejohen, por vetëm në nivel personal, jo në emër të ekzekutivit.

Dje Antonio Tajani, pas një konsultimi me Melonin, zhvilloi një bisedë telefonike me Sekretarin amerikan të Shtetit, Marco Rubio. Ai do të jetë i pranishëm në Villa Taverna dhe mbetet për t’u parë se si do të interpretohet ky sinjal në anën tjetër të Atlantikut.

Kjo edhe sepse vetëm pak ditë më vonë, më 7 dhe 8 korrik, është planifikuar samiti i NATO-s në Ankara. Aty Meloni do të takohet sërish me Trumpin. Ndoshta takimi më i vështirë.

Përtej debatit tepër të ashpër në rrjetet sociale, po dërgohen pra disa sinjale të qeta dhe diskrete. “Por kush e di se si do të priten.”

Në planin praktik, pas anulimit të misionit të Tajanit në Miami, qeveria po ngadalëson ndërkohë procedurat për votimin në Parlament të misionit në Hormuz. Nuk ka asnjë nxitim për të vepruar shpejt.

Burime autoritare qeveritare tregojnë se po punohej që misioni i anijeve të pastrimit të minave detare të votohej në fillim të korrikut. Por nga Palazzo Chigi ka ardhur udhëzimi për të ngadalësuar procesin.

“Le të presim.”

Pjesërisht për shkak të paqëndrueshmërisë në rajon, duke parë lëvizjet e Izraelit pavarësisht marrëveshjes së arritur. Por edhe sepse, para se t’i dërgohet ky sinjal SHBA-së, është e nevojshme të kuptohet nëse dhe si mund të rikompozohet, qoftë edhe minimalisht, kuadri i përgjithshëm i marrëdhënieve./ La Repubblica