Banorët e Distriktit 6 të Kabulit u zgjuan papritur të enjten në mbrëmje nga zhurma e një shpërthimi. Ata nxituan të dilnin në rrugë dhe dëgjuan avionë që u fluturonin sipër kokës së tyre.

Ishte një natë që pa një përshkallëzim serioz të dhunës midis Afganistanit dhe Pakistanit, me Pakistanin që nisi sulme ajrore në Afganistan përfshirë kryeqytetin e tij, Kabul. Vende të tjera të goditura ishin në provincat Paktia dhe Kandahar. Armiqësitë midis dy palëve kanë vazhduar prej muajsh, megjithatë përgjigjja se kush e filloi agresionin varet kë pyet.

Më herët gjatë natës, qeveria e Afganistanit tha se kishte nisur një operacion të madh tokësor kundër pozicioneve ushtarake pakistaneze pranë kufirit, duke pretenduar se kishte pushtuar disa poste dhe gjithashtu duke pretenduar se kishte kapur dhe vrarë ushtarë pakistanezë.

Qeveria talebane thotë se ato ishin “operacione hakmarrëse” një përgjigje pasi “elementët ushtarakë pakistanezë kryen një inkursion në territorin afgan, shkelën sovranitetin afgan dhe shkaktuan vdekjen e disa civilëve, përfshirë gra dhe fëmijë”.

Ata po i referoheshin një raundi të mëparshëm sulmesh ajrore pakistaneze të kryera më pak se një javë më parë natën e 21 shkurtit që synonin provincat lindore Nangarhar dhe Paktika. Kombet e Bashkuara kanë thënë se kanë raporte të besueshme se 13 civilë afganë u vranë në këto sulme.

Islamabadi ka një pikëpamje të ndryshme. Ai thotë se sulmet e tij ajrore nuk kanë synuar civilët, por përkundrazi kanë synuar strehimet e militantëve në Afganistan, konkretisht ato të Tehreek-i-Taliban Pakistan (TTP) ose talebanëve pakistanezë, të cilët qeveria e Pakistanit i quan Fitna al Khaëarij.

Pakistani thotë se ka "prova bindëse" se TTP-ja ka qenë pas një sërë sulmesh në vend, përfshirë sulmin e fundit vetëvrasës me bombë në një xhami shiite në Islamabad, në të cilin u vranë më shumë se 30 persona. ISIS-i pretendoi se ishte pas sulmit në Islamabad, por Pakistani ka thënë se ka "prova bindëse" se TTP-ja është pas tij.

Pakistani gjithashtu pretendon se sulmet po kryhen me urdhër të udhëheqjes dhe drejtuesve të TTP-së me bazë në Afganistan, të cilët mbështeten nga qeveria e talebanëve. Qeveria talebane vazhdimisht pohon se territori i saj nuk po përdoret për të kërcënuar sigurinë e asnjë vendi dhe se veprimet e Pakistanit në Afganistan janë "të paprovokuara".

Përshkallëzimi i fundit serioz i tensioneve midis dy fqinjëve ndodhi në tetor 2025 me ditë të tëra sulmesh ndërkufitare midis Afganistanit dhe Pakistanit dhe me nisjen e sulmeve ajrore nga Pakistani në Afganistan.

Të dyja vendet fajësuan njëra-tjetrën për mosangazhim serioz në diplomaci. Ushtarakisht, Pakistani ka një epërsi të madhe. Është një fuqi e rëndësishme ushtarake me qindra tanke dhe avionë, si edhe ka një teknologji të përparuar mbrojtëse.

Qeveria talebane e Afganistanit ka pajisje ushtarake të lëna nga ish-forcat afgane dhe të huaja dhe pavarësisht sanksioneve, raportet sugjerojnë se ajo ka qenë në gjendje të blejë disa pajisje ushtarake përmes tregut të zi.

Talebanët përballuan më shumë se 20 vjet luftë kundër SHBA-së dhe aleatëve të saj të NATO-s, kështu që aftësia e tyre për të kryer luftë jokonvencionale dhe guerile është e dëshmuar mirë.

Dhe në përballjen e fundit, qeveria talebane përdori dronë për të goditur objektiva në Pakistan. Dronët, të cilët janë të lirë, të vegjël dhe të lehtë për t’u përdorur, padyshim do ta ndryshojnë natyrën e këtij konflikti ashtu siç kanë ndryshuar fushat e betejës në të gjithë botën.

Vështirësia në vlerësimin se sa larg mund të shkojë përshkallëzimi i fundit, rrjedh pjesërisht nga mungesa e informacionit të verifikuar të disponueshëm nga të dyja palët. Qeveria talebane nuk u lejon qasje të lehtë gazetarëve të huaj dhe verifikimi i informacionit, veçanërisht nga zonat kufitare, është edhe më sfidues. Edhe në Pakistan, mbledhja e informacionit të verifikuar nga zonat kufitare në mënyrë të pavarur nuk është e lehtë.

Tregtia midis dy vendeve është mbyllur që nga tetori i vitit 2025, më e gjata në dekada, e cila po prek bizneset e vogla në Afganistan dhe disponueshmërinë e furnizimeve, përfshirë ilaçet thelbësore. Për afganët e zakonshëm, të cilët po përballen me një krizë të rëndë urie dhe varfërie, dhe që jetojnë nën kufizimet e rrepta të qeverisë talebane, e vetmja gjë pozitive që nga viti 2021 ishte se pas katër dekadash lufte, ata nuk kishin pse të shqetësoheshin për bombat që do të binin mbi ta dhe familjet e tyre. Kjo ndjenjë sigurie relative tani është dëmtuar nga dhuna e gjashtë muajve të fundit./BBC