Fillimisht droni rus që të premten goditi qytetin Galati në Rumani. Më pas, të shtunën në mëngjes ra alarmi në aeroportin e Mynihut, i cili u mbyll për rreth një orë për shkak të një "vëzhgimi të dyshimtë", siç deklaroi zëdhënësi i policisë federale gjermane, Stefan Bayer.

Një "objekt fluturues" ishte pikasur nga disa pilotë. Alarmi u mbyll shpejt, fluturimet rifilluan, por tensioni në Gjermani dhe në Evropën Lindore mbetet i lartë. I gjithë krahu lindor i NATO-s është i bindur se prej javësh Vladimir Putin po manovron për të përhapur frikë dhe përçarje në Kontinentin e Vjetër.

Lideri rus duket se ka vendosur t'i bëjë më të dukshme dhe, për rrjedhojë, më shqetësuese për opinionin publik provokimet dhe veprimet destabilizuese, duke shtuar depërtimin e dronëve përtej kufijve krahas ndërhyrjeve kibernetike.

Natyrisht, mund të kundërshtohet se nuk ka prova të mjaftueshme për të mbështetur këtë tezë. Në Rumani mund të ketë qenë një incident; në Mynih, siç duket, një alarm i ekzagjeruar, megjithëse aeroporti i qytetit gjerman ishte bllokuar për të njëjtën arsye edhe për dy net radhazi, mes 2 dhe 3 tetorit 2025.

Në çdo rast, zhvillimet e fundit po nxisin një debat, madje edhe të ashpër, brenda Bashkimit Evropian dhe Aleancës Atlantike. "Fronti i alarmit" shtrihet nga veriu në jug: nis në Finlandë, përfshin Danimarkën, shtetet baltike, Poloninë dhe arrin deri në Rumani.

Qëndrimi i këtij grupimi, të gjerë dhe politikisht të larmishëm, mund të përmblidhet në disa pika, siç është verifikuar këto ditë përmes bisedave me ministren e Jashtme të Rumanisë, Oana Toiu, ministrin e Jashtëm të Estonisë, Margus Tsahkna, ministrin e Jashtëm të Lituanisë, Kestutis Budrys, dhe sekretarin e përhershëm të Ministrisë së Mbrojtjes së Finlandës, Janne Kuusela.

Së pari: Putin ndodhet në vështirësi. Lufta nuk po ecën siç do të dëshironte ai, sulmet ukrainase po bëhen gjithnjë e më të guximshme dhe më të rrezikshme, ndërsa ekonomia e orientuar drejt luftës po u heq hapësirë bizneseve dhe burime popullsisë. Së fundi, edhe në planin politik dhe diplomatik, Moska duhet të përballet me vendimin amerikan, të njoftuar ditët e fundit nga sekretari i Shtetit Marco Rubio, për t'u tërhequr nga negociatat.

Analiza arrin në një përfundim logjik: fuqia negociuese e Kremlinit po dobësohet, por jo aq sa ta detyrojë Putinin të ulet në tryezën e bisedimeve dhe të pranojë një dialog serioz. Përkundrazi, lideri rus duket se po teston qëndrueshmërinë e qeverive evropiane dhe po ushqen frikën te të paktën një pjesë e opinionit publik.

Ky skenar ndahet pak a shumë edhe nga shtetet më të largëta nga kufiri rus, si Gjermania, Franca, Italia dhe Spanja.

Megjithatë, problemet fillojnë kur shtrohet pyetja vendimtare: si duhet t'i përgjigjet Evropa kësaj faze të re të Putinit, nëse gjërat janë vërtet kështu?

Uniteti duket se qëndron për sa kohë debati mbetet në terrenin tashmë të njohur të sanksioneve. Institucionet e Brukselit po punojnë për paketën e 21-të të sanksioneve, e cila pritet të miratohet me unanimitet, edhe me pëlqimin e Hungarisë së "ç-orbanizuar".

Por vendet e Veriut dhe Lindjes po kërkojnë tani një vendim politik shumë më të rëndësishëm: pranimin e Ukrainës në Bashkimin Evropian deri në vitin 2027.

Kjo është kërkesa kryesore e presidentit ukrainas, Volodymyr Zelensky, sepse anëtarësimi në BE konsiderohet garancia më e mirë e sigurisë. Traktati i Lisbonës përmban nenin 42, paragrafi 7, të ngjashëm me nenin 5 të Kartës së NATO-s: të gjithë i vijnë në ndihmë një anëtari që sulmohet.

Për Zelenskyn, kjo është bërë një zgjedhje e detyruar, duke qenë se Donald Trump jo vetëm që i ka mbyllur rrugën Ukrainës drejt NATO-s, por ka zbutur ndjeshëm edhe mbështetjen ushtarake për ushtrinë ukrainase.

Megjithatë, jo të gjithë evropianët janë gati për këtë hap. Prandaj pritet një përballje e ndërlikuar dhe ndoshta edhe e ashpër./CorrieredellaSera