Vdekja do të vijë për të gjithë. Ajo në fund të fundit është hak për të gjithë.

Ajo shkakton dhimbje tek të afërmit, miqtë, shoqëria, por ajo është më e madhe kur ndërrojnë jetë njerëz në moshë të re, njerëz që janë pasuri për shoqërinë dhe vendin.

Ikja nga kjo botë e përkohshme e Namir Lapardhasë shkakton dhimbje shumë të madhe jo thjesht sepse ai ishte i ri, por sepse ishte një qenie njerëzore e mrekullueshme, ishte një mendje e bukur dhe nje zemër e madhe.

Shkrimet, librat, analizat, sjellja, diskutimet e tij nuk ishin thjesht akt vullneti, por akt inteligjence dhe virtyti.

Gjëra që janë bërë shumë të rralla në jetën tonë dhe shoqërinë tonë, si përkorësia dhe dlirësia, ky njeri i kishte identitetin e vet themelor.

Të Zotit jemi dhe tek Ai do të kthehemi dhe ne gjithmonë jemi të kënaqur me çfarë Ai cakton pavaressisht dhimbjes therese qe ndjejme.

Zoti e mëshiroftë, dhe e marrtë në mbrojtjen e Vet!