Rrjeti i forcave shiite të mbështetura nga Irani ka hyrë në veprim për të përhapur konfliktin në Lindjen e Mesme, duke mbështetur Gardën Revolucionare iraniane (pasdaranët) dhe duke riafirmuar rolin e të ashtuquajturit Boshti i Rezistencës. Ky rrjet ishte dobësuar nga sulme të vazhdueshme të kundërshtarëve në vitet e fundit, por ka shfrytëzuar kohën për t’u riorganizuar dhe për t’u përgatitur për një përballje më të madhe.

Hezbollah: rreth 20 mijë luftëtarë dhe mijëra raketa

Hezbollahu në Liban konsiderohet aleati më i rëndësishëm i Iranit. Organizata ka pësuar goditje të rënda nga Izraeli, përfshirë eliminimin e shumë drejtuesve të saj dhe të sekretarit të përgjithshëm Hassan Nasrallah. Shërbimet izraelite e kanë infiltruar organizatën dhe për muaj me radhë kanë eliminuar oficerë, specialistë të armëve dhe këshilltarë iranianë.

Megjithatë, gjatë kësaj kohe Hezbollahu është riorganizuar, ka marrë pajisje të reja dhe ka rikthyer rrjetin e tij ushtarak. Në këtë proces kanë ndihmuar edhe pasdaranët e njësisë Qods, ndërsa furnizimet me armë kanë ardhur përmes rrugëve të kontrabandës. Njësia speciale Radwan është ndër forcat kryesore që kryejnë operacione.

Sipas analizave izraelite, komandot e Hezbollahut veprojnë në grupe të vogla që lëvizin nga veriu i lumit Litani drejt jugut. Ata përdorin raketa kundërtanke, raketa me rreze të shkurtër dhe dronë-kamikazë. Një dron i tillë u përdor edhe kundër bazës britanike Akrotiri në Qipro.

Vlerësohet se Hezbollahu ka mijëra raketa me rreze të shkurtër dhe të mesme, të afta të godasin një pjesë të madhe të territorit izraelit. Një nga synimet e kësaj strategjie mund të jetë detyrimi i Izraelit për të nisur një operacion të madh tokësor në Liban, duke e larguar ushtrinë izraelite nga fronti kundër Iranit.

Megjithatë, përfshirja e Hezbollahut në konflikt ka rritur tensionet me qeverinë e Libanit, pasi ekziston rreziku që i gjithë vendi të përballet me pasojat e luftës.

Milicitë proiraniane në Irak

Në Irak, disa milici të mbështetura nga Irani kanë kryer sulme kundër ambasadës amerikane, instalimeve të SHBA-së dhe bazave perëndimore në Kurdistan, përfshirë ato të Italisë, Francës dhe Britanisë. Këto sulme kanë shkaktuar viktima dhe të plagosur.

Këto grupe operojnë në një territor të gjerë dhe kanë armë të ndryshme, si raketa, dronë, mortaja dhe sisteme raketash të fshehura në automjete. Fuqia e tyre vjen nga lidhjet e forta me Iranin, mbështetja që kanë në disa zona të Irakut dhe organizimi i tyre i mirë.

Qeveria e Bagdadit ndodhet në një situatë të vështirë: nga njëra anë nuk arrin t’i kontrollojë plotësisht milicitë, ndërsa nga ana tjetër përballet me kundërsulmet e ushtrisë amerikane.

Houthit në Jemen në pritje të momentit për të vepruar

Rebelët Houthi në Jemen janë krahu i tretë i këtij rrjeti. Ata deri tani nuk kanë rifilluar sulmet ndaj anijeve në rrugët detare, por mbeten një kërcënim serioz. Houthit kanë përvojë të gjatë në luftë dhe kanë përdorur armë të furnizuara nga Irani, të cilat janë testuar në konfliktet e fundit.

Sulmet e SHBA-së dhe Izraelit nuk kanë arritur ta neutralizojnë plotësisht këtë forcë. Ka disa arsye pse Houthit po presin: mund të ketë debat të brendshëm për ndërhyrjen, ata mund të presin një sinjal nga Irani për zgjerimin e konfliktit, ose mund të kenë prioritet situatën e brendshme në Jemen.

Shërbimet e inteligjencës po e ndjekin me shqetësim situatën, sepse nëse Houthit rifillojnë sulmet ndaj anijeve që transportojnë naftë, kjo mund të ketë pasoja serioze për tregtinë globale.

Për këtë arsye, Arabia Saudite ka filluar të devijojë një pjesë të eksportit të saj të naftës përmes një tubacioni që shkon drejt portit Yanbu në Detin e Kuq, për të shmangur Ngushticën e Hormuzit. Megjithatë, nëse sulmet ndaj anijeve shtrihen edhe në këtë rrugë, pasojat për tregun botëror të energjisë mund të jenë shumë të rënda./ Corriere della Sera