Raffaella Carrà e përsëriste vazhdimisht: “Jam shumë xheloze për jetën time private”. Kjo është arsyeja pse për Gian Luca Pelloni Bulzoni, ky njeri që duket se ka dalë nga hiçi, megjithëse ka qenë pranë Carrà për njëzet vjet, nuk dihej asgjë deri dy ditë më parë. Vetëm një emër pranë një titulli që ndryshonte herë pas here: truprojë, sekretar, ndoshta menaxher, më mirë asistent. Tani fëmijë i adoptuar dhe trashëgimtar universal, i zgjedhur me besim të verbër. Fotot së bashku janë të rralla, edhe pse njëri ishte hije e tjetrit. Videot janë të pakta, ajo në skenë, ai pas.

Rikthimi pas të çon në Ferrara, ku Gian Luca Pelloni Bulzoni, për miqtë Gianluca i thjeshtë, menaxhonte restorantin e familjes: “Al Sgnadur”, që në dialekt do të thotë “petull”. Atëherë kishte vetëm një mbiemër dhe në qytet e thërrisnin “Bulzo”.

Hapi tjetër e gjeti tashmë në showbiz: Bulzoni punonte si truprojë i Megan Gale dhe Eva Herzigova dhe për këtë arsye ndodhej në Miss Italia dhe Sanremo. Ishte në qytetin e luleve dhe fati i tij u lidh me atë të Raffaella Carrà. Agjencia për të cilën punonte nënshkroi një kontratë me Rai dhe Bulzoni mori përgjegjësinë e sigurisë së “mbretëreshës së Tuca Tuca”. Viti 2001: Carrà prezantonte Sanremon ndërkohë që mëson në telefon se vëllai i dashur, Enzo Pelloni, kishte tumor. Ai vdiq duke lënë dy fëmijë, Matteo dhe Federica, nipërit shumë të dashur të artistes: “Do t’iu bëhem si baba”, u tha ajo, duke ndarë me ta edhe një pjesë të pasurisë.

“Raffaella u ndje shumë mirë me Gian Luca, ndihej e mbrojtur dhe vendosi ta merrte të punonte me të në Romë”, kujton Angelo Perrone, agjenti i shtypit i Carrà. Ai truprojë u bë hija e saj: “E ndiqte ditë e natë, edhe në lëvizjet private.” I sjellshëm, simpatik, tregojnë të gjithë: “Raffaella i mësoi edhe fshehtësinë në botën e zhurmshme të spektaklit.” Dhe kështu, në rrethin magjik të artistes, janë tre: Sergio Japino, dashuria e fundit e madhe, menaxheri Alessandro Lo Cascio dhe Bulzoni.

Ai shfaqet edhe në Argentario. Në prill 2016, të dy fotografohen nga Alberto Zadro në një bar të Porto Santo Stefano. Dhe është po aty, në 2023, duke hetuar mes miqësive dhe kontakteve, që gazetaria e Rai Adriana Pannitteri zbulon sekretin e Bulzonit, i birësuar nga artistja pak para vdekjes: “Kam folur me pronaren e dyqanit të mishit, me ata që frekuentonin palestrën, me shoqet me të cilat luante letra…”, shpjegon pa treguar emra.

Kur Carrà vdiq, në verën e 2021, hiri udhëtoi mes San Giovanni Rotondo dhe Argentario: pranë Japino, është trashëgimtari universal, i paraqitur si sekretar personal. Dhe më tej: në nëntor 2024, për 60-vjetorin e spitalit të Grossetos, ku Carrà ishte bamirëse, në skenë është edhe Bulzoni, tashmë Pelloni. Por kronikat lokale e paraqesin si pasardhës të Japino.

“Tani për fëmijën e dinin të gjithë…”, shpërthen Perrone. E vërteta është se e dinin shumë pak. Midis miqve ka ata që mbeten të befasuar. Por askush nuk dëshiron të komentojë “pse”, shpjegon Barbara Boncompagni, “Raffa ime do e kishte urryer këtë moment, ajo ishte kaq e rezervuar. Mund të them vetëm se vendimi i saj ishte shumë i mençur: Gianluca po bën atë që ajo do të kishte dashur.”

As ai për momentin nuk flet. As nipërit. Koha për të treguar këtë histori do të jetë në prezantimin e Fondacionit Raffaella Carrà, i krijuar për të vazhduar iniciativat e solidaritetit me të cilat ‘primadonna’ e televizionit ishte shumë e lidhur. Ata pranë Pelloni Bulzoni shpjegojnë se “po përpiqet të shkurtojë kohë”». Tani që një proces ligjor ka zbuluar sekretin, perdja do të ngrihet edhe mbi shtëpinë Carrà./La Repubblica