Kryetarja e Komisionit për Kulturën, Turizmin dhe Diasporën, Ina Zhupa, ka kërkuar që Arkivi Qendror Shtetëror i Filmit të ketë status të veçantë kombëtar, ndërsa materialet arkivore filmike dhe folklorike të përfshihen në programet e mbrojtjes së UNESCO-s. Pas një monitorimi në institucion, deputetja tha se arkivi mban një pasuri të jashtëzakonshme të memories dhe identitetit shqiptar, ndaj sipas saj ka nevojë për më shumë mbështetje dhe autonomi.
Zhupa ngriti gjithashtu edhe shqetësimin për kushtet në të cilat punojnë punonjësit e arkivit, duke kërkuar rikthimin e pagesave për vështirësi në punë. Sipas saj, stafi punon çdo ditë mes pluhurit të dëmshëm, materialeve të vjetra filmike dhe substancave kimike që përdoren në restaurimin e filmave. Deputetja e cilësoi të papranueshme faktin që jo vetëm u janë hequr këto pagesa, por po u kërkohet edhe kthimi i shumave të marra më herët.
Ajo kërkoi gjithashtu që Shqipëria ta kthejë Arkivin e Filmit në një qendër kombëtare restaurimi, me investime në teknologji dhe burime njerëzore, në mënyrë që restaurimi i materialeve të bëhet brenda vendit.
Statusi i plotë i Ina Zhupës:
Arkivi Qëndror Shteteror i Filmit një institucion me rëndësi të jashtëzakonshme për ruajtjen e identitetit tonë kombëtar. Me një staf i përkushtuar, me eksperiencë 20-25 vjeçare, punon çdo ditë për të ruajtur, restauruar dhe mbrojtur kujtesën tonë filmike përmes filmave, dokumentarëve, videove dhe materialeve të rralla arkivore të kolosëve shqiptarë. Po ashtu, vlerësoj punën për marrjen dhe restaurimin e koleksioneve individuale, si rasti i arkivit të Guri Kotit, që pasurojnë më tej kujtesën tonë kombëtare.
Megjithatë, ky institucion ka nevojë urgjente për një vëmendje tjetër nga qeverisja dhe për disa ndërhyrje themelore: Arkivi duhet të ketë një status të veçantë kombëtar. Materialet arkivore filmike dhe folklorike duhen mbrojtur si pasuri kombëtare dhe të synohet përfshirja e tyre në mbrojtje ndërkombëtare, përfshirë edhe programet e UNESCO.
Punonjësve të arkivit duhet t’u rikthehet pagesa për vështirësi në punë, e cila u është dhënë dhe më pas u është hequr padrejtësisht. Ata punojnë çdo ditë në ambiente me pluhur të dëmshëm, me materiale të vjetra filmike dhe substanca kimike që lidhen me restaurimin dhe ruajtjen e filmave. Është e papranueshme që sot, përveç heqjes së kësaj të drejte, u kërkohet edhe kthimi mbrapsht i pagesave të marra.
Shqipëria ka nevojë që arkivi të kthehet edhe në një qendër kombëtare të restaurimit të filmit, që restaurimi të bëhet brenda vendit. Kjo kërkon investim në kapacitete njerëzore dhe teknologjike, por do ta kthente Shqipërinë në një pol rajonal për restaurimin dhe ruajtjen e trashëgimisë filmike.
Fondi arkivor duhet të administrohet nga vetë arkivi, duke i dhënë institucionit më shumë autonomi dhe mundësi reale për të mbrojtur e zhvilluar këtë pasuri kombëtare. Ruajtja e kujtesës filmike është detyrim ndaj historisë, kulturës dhe identitetit shqiptar.
Komente










