Lartësimi i fuqisë ushtarake ruse shihet vetëm në ekranet gjigante. Në Sheshin e Kuq, monitorët që transmetojnë video të parapërgatitura janë dyfishuar në numër krahasuar me vitet e tjera, sikur të ishte e nevojshme të shfaqej diçka që, për shkak të rrethanave, manifestimi live nuk arrin ta ofrojë. Pamje luftimesh nga zona e “Operacionit Ushtarak Special” — është kthyer sërish tabu ta quash luftë — reportazhe të shkurtra nga njësitë e trupave raketore, mbrojtjes kundërajrore, Marinës dhe Forcave Ajrore, ku nga një ushtarak për secilën armë vijnë urimet për Festën e Fitores.

Më pas, parada si e tillë, ku përveç reparteve të garnizonit të Moskës marshojnë edhe ushtarë të ushtrisë së Koresë së Veriut. Parakalojnë gjithashtu operatorët e dronëve, “sisteme pa pilot”, siç i quan prezantuesi.

Fjalë dhe zhgënjim

Vetëm 46 minuta ceremoni. Vetëm 8 minuta e 33 sekonda fjalimi i Vladimir Putin, përfshirë edhe minutën e heshtjes për rusët e rënë në çdo luftë. Me kronometër në dorë, ishte fjalimi më i shkurtër i pesë viteve të fundit. Zëdhënësi i tij, Dmitry Peskov, kishte paralajmëruar si zakonisht risi të rëndësishme, “që e gjithë bota i pret, me të drejtë”, por këtë herë askush nuk e kishte besuar; nuk është gjithmonë e vërtetë se repetita iuvant.

“Ushtarakët e Operacionit Special po i kundërvihen forcës agresive që armatoset dhe mbështetet nga i gjithë blloku i NATO-s. Përkrah ushtarëve rusë qëndrojnë punëtorët dhe projektuesit, inxhinierët, studiuesit, shpikësit… Fati i vendit vendoset nga njerëzit: luftëtarë dhe punëtorë, punonjës të ndërmarrjeve bujqësore, artilierë dhe korrespondentë lufte, mjekë dhe mësues, përfaqësues të kulturës dhe klerit, vullnetarë, sipërmarrës, filantropë. Të gjithë qytetarët rusë!”.

“Mungonin vetëm postierët”, ka shkruar dikush në një faqe të pavarur. Teknika e renditjes së gjatë të kategorive shoqërore, gjërave dhe objekteve nuk është privilegj vetëm i disa politikanëve tanë vendas. Por kjo ishte edhe risia e vetme e fjalimit të kësaj mëngjesi: një thirrje për unitetin e popullit, në një moment kur apatia e përgjithshme që ka mbështjellë vitet e fundit duket se i ka lënë vendin zhgënjimit për fatin e konfliktit në Ukrainë.

Të fundit që u përmendën, sipërmarrësit dhe filantropët, janë në thelb oligarkët, të cilëve Kremlini po u imponon një kontribut të mëtejshëm për financat e luftës, rrethanë që ka krijuar pakënaqësi të përhapur dhe ushqen zëra për grushte shteti të supozuara dhe kolaps të sistemit, të cilat për momentin nuk kanë asnjë mbështetje në realitet.

Retorika dhe faktet

“Çelësi i suksesit është forca jonë morale, guximi dhe vlera jonë, uniteti ynë dhe aftësia jonë për të përballuar gjithçka. Për të kapërcyer çdo provë! Kemi një qëllim të përbashkët. Secili jep kontributin e tij për Fitoren, e cila farkëtohet si në fushën e betejës, ashtu edhe në prapavijë. Jam plotësisht i bindur se kauza jonë është e drejtë! Jemi bashkë! Fitorja ka qenë dhe do të jetë gjithmonë me ne!”.

Pak gjëra të tjera për t’u theksuar, përveç këtij mesazhi që tregon se Putini nuk ka ndryshuar as edhe një milimetër vizionin e tij, të papërshkueshëm nga ngërçi aktual në front dhe nga përkeqësimi i padiskutueshëm i treguesve ekonomikë, më të këqijtë që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës. Ai kërkon një fitore dhe nuk duket se e konsideron hipotezën e një armëpushimi të vërtetë, përveç ndalimit aktual treditor të luftimeve, i mundësuar edhe falë pranimit nga Volodymyr Zelensky.

Tone të ndryshueshme

Për këdo që ka dyshime mbi synimet e ardhshme, mjafton editoriali i RIA Novosti, agjencia më e madhe shtetërore e informacionit. “Në katër vite gjithçka ka ndryshuar: tani është një luftë me Perëndimin për të ardhmen e gjithë Rusisë dhe jo vetëm të pjesës së saj perëndimore të quajtur Ukrainë. Duhet ta detyrojmë Europën të ndalojë ndihmat ushtarake dhe financiare; më pas Ukraina do të pranojë kushtet tona të marrëveshjes së paqes dhe më pas do të rikthehet në orbitën e Rusisë: kjo do të jetë fitorja jonë”.

Kjo ndjesi nuk zbutet as nga deklaratat e mbrëmjes së Putinit para intervistuesve të tij të besuar.

Presidenti rus thotë se është i bindur që konflikti në Ukrainë “po afrohet drejt fundit” dhe deklarohet “i gatshëm të negociojë” dhe të pranojë si negociator të Bashkimit Europian “çdo lider që nuk ka shprehur gjykime negative ndaj nesh”, duke përmendur si shembull pozitiv ish-kancelarin gjerman Gerhard Schröder, prej dekadash në listëpagesën e Gazprom.

“Sa më shpejt të ndodhë rivendosja e marrëdhënieve mes Rusisë dhe Europës, aq më mirë do të jetë për ne dhe për ta”, ishte përfundimi i tij.

Pjesa tjetër është thjesht sfond: një galeri fytyrash të tendosura, një nomenklaturë që shfaq shenja të dukshme plakjeje, në mos lodhjeje. Putini u ngjit në podium i ndjekur nga aleati i tij besnik bjellorus, Aleksandr Lukashenko. Në të djathtë të këtij të fundit ndodheshin presidentët e Kazakistanit dhe Uzbekistanit, prani të minutës së fundit, të pa paralajmëruara, të siguruara në momentet e fundit për të shmangur mjerimin e një audience më të parëndësishme se kurrë.

Më pas, figurat e zakonshme, mes të cilëve edhe i ashtuquajturi “komplotist” Sergey Shoigu. Një 9 maj që deri vitin e kaluar ishte një demonstrim force, ndërsa sot kaloi si një detyrim për t’u kryer sa më shpejt, si ujë mbi gur./ Corriere della Serra