Të padenjët që mbajtëm në shpinë

Të padenjët që mbajtëm në shpinë

Çifti Meta-Kryemadhi

Ka patur shumë të tillë, por në dekadat e fundit spikatin çifti Meta. Në kohën kur Iliri u bë faktor politik, në Shqipëri kish ndodhur e po ndodhnin ndryshime thelbësore në sistemin politik, në atë ekonomik dhe shoqëror. Te kjo e fundit, madje piramida e vlerave ishte përmbysur kokëposhtë. Djaloshi, që rasti e solli të ndodhej në takimin që Ramiz Alia pati me të rinjtë e Universitetit të Tiranës, pas pak kohe u vu në krye të organizatës rinore të Partisë Socialiste. Shkollën në ato vite “e kish marrë lumi” dhe dipllomimi i Ilirit student dhe atij brezi, nuk gaboj po të përmend se përgjithësisht ishte formal, rrjedhë e arsimimit në kohë kaosi. Ilirit nuk kish pse i kërkohej të shquhej për inteligjencë të spikatur, kur i afroheshin poste, por mjaftonte vrulli rinor, të cilin e kish me tepri.

Mbi Partinë Socialiste atëbotë rëndonte pesha e përherëshme e akuzës se ishin trashëgimtarë të Partisë së Punës. I ngrati Fatos Nano ishte orvatur përmes elokuencës që zotëronte t’i shpjegonte rrethit politik shqiptar se “Vetëm budallai dhe i vdekuri nuk ndryshojnë mendim!”, por pa bindur dot Partinë Demokratike, që vetë, pas shfaqjes të “karrige thyerve” mocionistë, ishte në proces shndërrimi grupi klanor.

Në pakujdesinë e përpëlitjeve e gjetën zgjidhjen për të shkarkuar akuzën përmes sjelljes në udhëheqjen e Partisë Socialiste dhe organeve të larta të shtetit (kur fituan zgjedhjet) të rinisë socialiste. Fillimisht Pandeli Majkon e më pas Ilir Metën. Kjo ishte vlera e vetme, qenja në drejtim të organizatës rinore, pse ky individ i pa përmbushur në çdo aspekt, pa përvojë jete, pa përvojë pune, pa asnjë eksperiencë jetësore, pa njohje të kulurës së drejtimit, u ngjit në majat e pushtetit.

Populli shqiptar kish të drejtë të ndjehej i fyer pse ndodhte kështu? Por nuk u ndje, në kushtet kur shteti i dështuar, gremina ku Sali Berisha e hodhi, duhej të ringrihej. Faktikisht u ndje i fyer veçse pak kohë më pas, kur Ilirit ju dha pushtet që buronte nga marrëveshja që i afroi Edi Rama. Ishte kryetari i Partisë Socialiste që i dha postin e presidentit. Shumëkush me mendjen në kokë e cilësoi këtë marrëveshje të turpshme, por pas tre ditësh e deri në largimin nga kjo detyrë, akti i paprecedentë i besimit që ju dha “Kancerit politik të Shqipërisë”, ngeli thjesht i trajtuar si aksident. Dhe Edi Rama ja pa mirë sherrin Ilir Metës e postit të tij të presidentit!

Lidershipit, cilësim që automatikisht i vishet kryeministrit, i nevojiten disa aftësi. para së gjithash idetë (nëse ke) dhe mënyrë komunikimi që mundësisht të jetë tërheqëse dhe bindëse, çka Meta nuk e zotëroi kurrë. Provoi t’i përvetësoj këto cilësi kur u nda nga e majta socialiste dhe krijoi “të majtën” Lëvizje Socialiste për Integrim. Aftësitë dhe personalitetin për ta patur partinë një pikë referimi e mbështeti te një parrullë që e kish përdorur Partia Naziste Gjermane (dyshoj se nuk e dinte) në fillim të vitet ’30, “Partia që të punëson”. Si shef partie, këtë parrullë e vendosi në bazë e themel të stilit dhe qasjes së tij,

Në fokus të praktikimit “të punësimit” u vendosën dhe marrëdhënjet e koalicionit me Berishën, pasi partia e tij kish fituar tre deputetë. E solli Berishën përsëri në pushtet pasi i mori me marrëveshje 20 përqind të administratës, dmth rreth 20 mijë vende pune që do merrnin emërim përmes Ilirit dhe Monikës. Te 20 përqindëshi llokmat e LSI-së ishin ato ku lëvizte paraja dhe nga kjo para, arka LSI do dëndej parreshtur prej sasive të vjedhura nga pasuria publike. “Kanceri i Shqipërisë” e quajti një ekonomist i shquar shqiptar partinë e tij. “Ndihma për LSI” (kupto: portofolin e familjes) ishte çfarë i kërkohej të emëruarit prej tyre.

Për të dyshuarit e grupimit që ai e quante parti, nuk ja përtonte të përdorte, siç rëndom shfaqet te ordinerët, gjuhën e trupit, dhjamin e tepërt e muskujt. E përdori me ish zëvendësin e tij Rama, të cilin e flaku tej, pasi e përdori sa deshi për interesat e tij. Këtë po bën prej ditësh me disa të tjerë zëvendësa, të cilët, njëri pas tjetrit, po i heq nga Partia e Lirisë.

“Partia e Lirisë”…pëfff, sa qesharake! Po ç’ liri mbron t’i, o ditëzi? Ke patur emrin Lëvizje Socialiste për Integrim, ja ndryshove emrin në Partia e Lirisë, por të gjithë e dinë se sa qesharakë jeni kur e quani veten parti, kur gruaja zëvendëson burrin; kur nuk vonon të vijë prapë burri në krye, e pas ca kohe, ta përjashtojë edhe atë nga partia…për “Nepotizëm”? Sa qesharakë që janë, o Zot na ruaj!

Gjuhës së trupit, atij të fortit të lagjes, me demonstrime gjimnastikore hekuri, ka ditë që i ka shtuar edhe gjuhën e rrugaçërisë, të cilën e përdor “pa kandar” ndaj organeve të Prokurorisë Speciale, SPAK-ut dhe drejtuesit të saj, z. Dumani. Askush nuk dyshon se është gjuhë e njeriut të trembur!

I trëmbet akuzës së aferës CEZ-DIA (e jo vetëm) ai që nuk ka ndërgjegjen e pastër. Një ndërgjegje të pastër nuk ka akuzë që ta trembi. I frikësuar e me krenari të përdhosur, Meta nuk po është më në gjendje të kontrollojë veteveten. Çdo fyerje e tij ndaj Dumanit përbën vepër penale, gjë të cilën mbase ai e bën qëllimisht, në mënyrë që nesër, i ndodhur para akuzave, të mbrohet, duke cilësuar veprimet si hakmarrje!

“Ndiq paranë” prokurori! Mjafton kaq të bësh dhe i ke kapur këta delenxhinj, që politika foshnjore shqiptare na i ngarkoi t’i mbajmë në kurriz vite e vite të tëra.

G.K/Shqiptarja.com
Komento

KUJDES! Nuk do të publikohen komente që përmbajnë fjalë të pista, ofendime personale apo etiketime mbi baza fetare, krahinore, seksuale apo që shpërndajnë urrejtje. Në rast shkelje të rëndë të etikës, moderatorët e portalit mund të vendosin të bllokojnë autorin e komentit, të cilit do t'i ndalohet nga ai moment të komentojë te Shqiptarja.com

  • Sondazhi i ditës:

    Kuvendi kërkon që Greqia të heqë ligjin e luftës, si e vlerësoni?



×

Lajmi i fundit

Debati për mikrokreditë, a është Gazmend Bardhi avokati i interesit të përmbaruesve?

Debati për mikrokreditë, a është Gazmend Bardhi avokati i interesit të përmbaruesve?