Alba Malltezi

Jam gazetare prej vitit 1994. Shkrimet e mia të para ishin për kulturën në redaksinë e "Gazeta Shqiptare", më pas kam qenë mes drejtuesve të Balkanweb dhe News24 . Nga 2011 deri më sot jam në bordin e grupit editorial të Report TV dhe Shqiptarja.com. Rubrika "Periferi" është një nga blogët e parë në shtypin e shkruar shqiptar, nisur që në vitin 2000 si një ide e trajtimit të temave të konsideruara "periferike" në të përditshmen tonë, me shpresën dhe dëshirën që cilido e lexon dhe e klikon, ta bëjë, sepse "periferike" nuk konsideron asnjë detaj të vogël të jetës sonë.

Periferi
  • Qeshni, qeshni me sondazhet

    Ka vepruar gjithmonë kështu kjo pjesë e politikës shqiptare: Që kur arrestuan Fatos Nanon dhe shkruanim, duke iu referuar drejtësisë italiane, se nuk kishte prova për akuzat dhe arrestimin, tërboheshin me median. Me ne. Në vend që të tërboheshin me prokurorë e gjykatës të politizuar, servilë pushtetesh që në vend që të bënin punë e tyre seriozisht për të mbërthyer një politikan që akuzohej për korrupsion, kënaqeshin sepse ua përkëdhelnin sedrën pa pushim.

  • I dashur Sali, faleminderit që bëre një Malltez milioner

    Dy fjalë për Sali Berishën, të vetmin politikan shqiptar të të gjitha kohërave që nuk resht së hedhuri vrer, shpifje e intriga edhe i mbyllur nga karantina. A do të ikë me këtë virus edhe ligësia e tij dhe njerëzve që i shërbejnë në politikë e në ato pak media?

  • Çfarë do të thonte për koronavirusin një milanez ekselent si Umberto Veronesi

    Umberto Veronesi u largua i shqetësuar për shëndetin dhe politikat shëndetësore që vendet e civilizuara ndërmerrnin për popullsinë. I konsideronte të gabuara. I shkruajti në libra dhe i tha në intervista dhe çdo komunikim publik, por asgjë nuk ndryshoi në vrapin e botës së pasur drejt ushqimit të shfrenuar, fast food-eve dhe përdorimin pa kriter të sheqerit, sidomos te fëmijët. Iku pa parë të zgjidhej ky problem; ushqimin e shëndetshëm e konsideronte si një “sigurim për jetën”.

  • Nga Shqipëria qeliza të brishta për një Europë ndryshe

    Leksioni i vogël nga Shqipëria, nëse dikush do të dëshirojë ta lexojë, vjen nga një popull me mundësitë më të pakëta në mjeksi, si në njerëz, ashtu dhe në mjete, por që këtë herë veproi me zemër, më shumë se me llogari dhe me mendje. Nuk dimë ende në është koha dhe vendi i duhur, që këto qeliza mirënjohjeje dhe zemërgjerësie që u nisën nga Shqipëria jo perfekte, të bëjnë të lindë një ide për një Europë më të mirë. Për një Europë ndryshe

  • Zinxhiri që s’duhet këputur kurrë

  • Ne në prapavijë mund të ndihmojmë shqiptarët e mirë

    Vajza e djem shqiptarë nga Tirana, në Itali, në SHBA, Angli, e në mbarë globin po sfidojnë kohën të gjejnë ide, zgjidhje, gjenialitete për të shpëtuar jetë. Janë mjekë, infermierë, shkencëtarë, kërkues shkencorë, politikanë, artistë, administratorë, që luftojnë për të bërë më të mirën e për të gjetur rrugë, shtigje, që lehtësojnë kurat apo shmangin përhapjen e epidemisë.

  • Bletët që po mbajnë një shoqëri

    Telefonatat me të afërm, mesazhet me miq, e bëjnë ditën më të lehtë në ngujim. Admirimi ndaj kolegëve në terren e redaksi, mjekëve, infermierëve, forcave të rendit, djemve dhe vajzave nëpër dyqane ushqimore e farmaci, ta mbushin zemrën plot me gezim, të bëjnë të lehtë e plot grimca lumturie përditë. Ata janë si bletët që po mbajnë të gjallë një shoqëri të tërë, po mbajnë me shpresë, me bukë e me kurajo Shqipërinë.

  • Ky agjërim marrëdhëniesh njerëzore

    Fjalët e kryeministrit britanik Boris Johnson dhe të këshilltarit të tij shkencor Patrick Vallance shokojnë: “Le të marrin virusin shumica e britanikëve, do të vdesin disa, por duhet bërë infektimi i turmës që të jemi më të fortë stinën e ardhshme”.

  • Koronavirusi, sjellje të pahijshme nëpër Tiranë

    Nëpër Tiranë sheh të rinj dhe jo vetëm që vazhdojnë të pështyjnë në rrugë duke ecur. Nëpër lokale njerëzit qëndrojnë gati ngjitur. Nëpër supermarket në mënyrë të çuditëshme nisën dyndjet për blerje duke fryrë vetëm portofolet e qëndrave komerciale dhe duke ngushtuar distancat (të gjithë ngjitur pas njëri-tjetrit) të njerëzve në radhë duke blerë ushqime të tepërta.

  • Gëzuar 8 Marsin burra vulgarë dhe të dhunshëm!

    Ka vajza, gra, nëna me histori shumë të dhimbshme në Shqipëri. Shumë prej tyre nuk marrin kurrë drejtësi, ose më keq, drejtësia e korruptuar i ka vrarë dhe i ka rivrarë përsëri duke dalë shpesh në krah të dhunuesve, burra që korruptojnë ose mbrohen me pushtet politik.

  • Ofendimet, kollaj të kritikohet Kryemadhi, s'preket nga shoqatat Berisha

    Nuk është e rastit që shoqatat e grave ngrenë zërin dhe kërkojnë “t’i mbyllet goja” një gruaje si Monika Kryemadhi. Eshtë më e lehtë dhe më e kollajtë me të. Një burri si Sali Berisha, janë të paktë ata që guxojnë t’i thonë se ç’duhet të bëjë. Sidomos të mbyllë gojën ndaj ofendimeve dhe sharjeve vulgare për këdo. Frika ndaj tij ende ekziston.

  • Ku s’ka fjalë të mira, vetëthuhen

    E kështu, kohë pas kohe, vit pas viti, në vend që zemra jonë të hapet e të ketë vend për shumë njerëz e ngjarje, të preket e të bëhet plot dhembsuri për këdo që është për t’u mbështetur e promovuar, se  eshte një shembull i bukur i talentit dhe punës; është mpakur, zvogëluar pasi në të ka vend vetëm për vetveten.

  • Ra në këtë grackë edhe akademiku Rexhep Qosja

    Presim nga dijetarët flokëbardhë të na japin shembuj e mend se si të dalim nga grackat e hidhëta të urrejtjes, që janë të fshehura me bollëk nëpër shtigje ballkanike, jo si të hidhemi kokëzhytur në to e të qujamë shqiptarët që urrejnë më keq se çdo armik që në shekuj pamë.

  • Po qëlloni si talebanët vajzën e OFL-së

    Pa pritur as 10 ditë për të parë të paktën se si do të punojë e funksionojë OFL e SPAK, pa u thënë punë të mbarë, pasi qëllimi, të paktën, duket të jetë ai që për 30 vite pjesa e shëndoshë e shoqërisë shqiptare ka dëshiruar, janë hedhur në një sulm të paprecedentë antishtet por sidomos antiindividë, sikur nuk janë hedhur kurrë më parë për çështje të tjera të një rëndësie mbarëkombëtare.

  • Vizioni 65 m2 i Albin Kurtit

    Në Tiranë jemi mësuar me shumë teoricienë, që kur vjen puna për të folur e shkruar nga mëngjesi në darkë, krijojnë realitete virtuale fantastike, perfekte, por nëse dikush u lë në dorë çelësat e një përgjegjësie, të një pune konkrete, ia mbathin si fëmijët e llastuar përballë një lënde fizkulture, duke thënë: E ka fajin ai, unë s’kam faj.

  • Mjaft më edhe burra, edhe gënjeshtarë

    Nuk ishte dëgjuar kurrë më parë që dikush të ngjiste shkallët e respektit dhe të preferencave duke qenë edhe burrë, edhe gënjeshtar. Por kohët e fundit shumë u mësuan me këtë. Madje aq shumë saqë të jesh sot edhe burrë, edhe gënjeshtar, është mëse normale.

  • Provoje me një "Po!"

    Në të vërtetë ky vend ka nisur të bëhet mes 1000 problemeve, edhe pse janë më shumë se 100 mijë ata që në vend që të thonë një “Po!” për të ecur përpara, janë mësuar të thonë 20 “Jo!”,  ose të shtyjnë punët në pafundësi.

  • Muskujt e kryetarit të PD-së dhe forca e logjikës

    Por që të fitosh apo triumfosh në lundrimin kundër rrymës duhet të jesh gjeni i argumentit, gjeni i marrjes së zemrave, si ata gjenitë që kanë bërë historinë e botës; e meqë nuk kemi të bëjmë me një rast të tillë rruga më e thjeshtë, e dobishme, e padiskutueshme mbetet jo ajo e muskujve, por ajo e logjikës.

  • Aty ku ka errësirë, është plot me hileqarë. Edhe në Tiranë

    Jemi në epokën e çudirave, ku të vërteta përzihen fare kollaj me sajime, ku përfitues reklamohen si shkencëtarë e shkencëtarët heshtin e flasin gjithnjë e më pak

  • Nënë Vitores bëjini një dhomë më shumë

    Bëjini një dhomë e një banjo më shumë në planin e ri për rindertimin e shtëpisë nënë Vitores. Pastaj, ministritë përkatëse, pushteti vendor të impenjohen si në një emergjencë kombëtare për të mësuar çdo fshatar si t’i mirëmbajë, të futen në rrjetin e turizmit lokal e botëror e të presin familje, çifte, të rinj në vende unikale, plot diell, gjelberim, ujë e natyrë të buku

Për lajme të tjera kërkoni në arkiv