Misioni Artemis II, i emëruar për nder të perëndeshës binjake të Apollo-s, përfaqëson bastin e Shteteve të Bashkuara për një rikthim në Hënë. Pesëdhjetë e katër vjet pas përfundimit të programit Apollo, (Apollo 17 ishte misioni i fundit në satelitin e Tokës, në vitin 1972) ai do të çojë astronautët në orbitën hënore.
Misioni Artemis II u nis për në Hënë në orën 00:35 të 2 prillit. Ky mision, i konsideruar si provë, nuk përfshin një ulje në hënë: katër astronautët do të udhëtojnë përqark hënës për dhjetë ditë.
Pak para nisjes, NASA u përball me dy probleme teknike. I pari kishte të bënte me sistemin e komunikimit mes kapsulës që transporton astronautët dhe qendrës së kontrollit të NASA-s, i cili për disa minuta nuk funksionoi siç duhet. Teknikët arritën ta zgjidhin në kohë. E njëjta gjë ndodhi edhe me një tjetër defekt: një bateri që ishte ngrohur më shumë se normalja.
Problemi i parë i zgjidhur lidhej me të ashtuquajturin “flight termination system”, një lloj butoni vetëshkatërrimi që mund të aktivizohet nga Toka në rast se raketa del jashtë kontrollit dhe rrezikon të bjerë mbi zona të banuara. Bëhet fjalë për një situatë shumë të rrallë, por për të cilën NASA ka gjithsesi procedura të përcaktuara.
Fillimisht dukej se ky sistem nuk funksiononte, duke mos u lejuar teknikëve në Tokë të jepnin urdhrin për shkatërrimin e Artemis në rast rreziku për sigurinë publike. Megjithatë, pas pak minutash, problemi u zgjidh.
Për herë të parë, ekuipazhi do të transportohet në hapësirë nga raketa gjigante Sistemi i Lëshimit Hapësinor. Për më tepër, për herë të parë, anija kozmike Orion, e quajtur Integrity, do t'i shoqërojë astronautët në orbitën hënore.
Katër astronautët në misionin Artemis II janë komandanti Reid Wiseman, piloti Victor Glover, specialistja e misionit Christina Koch (të tre veteranë të NASA-s) dhe specialisti i misionit Jeremy Hansen i Agjencisë Hapësinore Kanadeze (CSA). Glover është burri i parë me ngjyrë që shkon përtej orbitës së Tokës, Koch është gruaja e parë që udhëton në orbitën e Hënës dhe Hansen është jo-amerikani i parë që shkon kaq larg.
Gjatë një karantine të gjatë që filloi më 26 janar, astronautët iu nënshtruan kontrolleve mjekësore dhe ndoqën një orar po ashtu të kontrolluar gjumi dhe një plan ushqimor për të ruajtur energjinë dhe hidratimin për nisje. Këtë të mërkurë, më 1 prill, ditën e nisjes, ata u zgjuan në orën 9:40 të mëngjesit sipas kohës lokale dhe filluan përgatitjet për ditën e gjatë që i parapriu nisjes.
Disa orë para nisjes, një ekip teknikësh të specializuar ndihmuan ekuipazhin të vishte kostumet e tyre të sistemit të mbijetesës së ekipit Orion, secila e bërë me porosi për të siguruar lëvizshmëri dhe rehati, duke siguruar njëkohësisht siguri maksimale gjatë fazave dinamike të fluturimit. Kostumet hapësinore ngjyrë portokalli të ndritshme janë të dizajnuara për të mbrojtur astronautët gjatë udhëtimit dhe kanë përmirësime të shumta, nga koka te këmbët.
Shtresa e jashtme është rezistente ndaj zjarrit, dhe një zinxhir më i fortë u lejon astronautëve ta veshin kostumin shpejt. Menaxhimi i përmirësuar termik do të ndihmojë në mbajtjen e tyre të freskët dhe të thatë. Një helmetë më e lehtë dhe më e qëndrueshme përmirëson rehatinë dhe komunikimin, ndërsa dorezat janë më të qëndrueshme dhe të pajtueshme me ekranin me prekje. Çizmet më të ngushta ofrojnë gjithashtu mbrojtje në rast zjarri dhe u lejojnë astronautëve të lëvizin më lehtë. Gjatë veshjes së kostumit, ekipet kontrolluan për rrjedhje dhe siguruan që të gjitha sistemet e lidhura të mbështetjes së jetës, përfshirë ajrin dhe energjinë, të funksionojnë siç duhet.
"Shpresojmë fuqimisht që misioni ynë do të sjellë një epokë të re në të cilën Hëna nuk është vetëm një pamje e bukur, por edhe një destinacion, një qëllim", thanë katër astronautët gjatë një konference për shtyp para nisjes. Charlie Blackwell-Thompson, drejtor i nisjes, më pas ndau një mesazh për katër astronautët: "Sot ju mbani punën e mijëra njerëzve dhe shpresat e miliona njerëzve".
"Për herë të parë në më shumë se 50 vjet, Amerika kthehet në Hënë! Artemis II, një nga raketat më të fuqishme të ndërtuara ndonjëherë, do të nisë astronautët tanë të guximshëm në Hapësirën e Thellë, më larg se çdo njeri ka fluturuar ndonjëherë", shkroi Presidenti i SHBA-së Donald Trump në Truth para nisjes. "Ne po fitojmë: në hapësirë, në Tokë dhe kudo midis tyre - ekonomikisht, ushtarakisht dhe tani, përtej yjeve", shtoi ai.
Që në orët e para të mëngjesit, pati një optimizëm në rritje, i nxitur nga fakti se një nga operacionet më kritike, ngarkimi i lëndës shtytëse në raketën e Sistemit të Lëshimit Hapësinor në Pad 39B në Qendrën Hapësinore Kennedy, ishte një sukses.
Nëse gjithçka shkon mirë, ekuipazhi Artemis II pritet të thyejë rekordin e distancës së vendosur nga Apollo 13 për pikën më të largët nga Toka të arritur ndonjëherë nga njerëzit.
Qëllimi i NASA-s, është që një raketë të transportojë astronautët në sipërfaqen hënore deri në vitin 2028, para përfundimit të mandatit të Donald Trump. Një projekt për një bazë në Hënë është planifikuar gjithashtu për vitet në vijim, si një hap i ndërmjetëm para eksplorimit të Marsit. Rreziqet për agjencinë hapësinore amerikane, janë të larta: qëllimi i saj për t'u kthyer në Hënë deri në vitin 2028 ngre dyshime midis ekspertëve, pasi astronautët do të kenë nevojë për një mjet uljeje hënore, i cili është ende duke u zhvilluar nga kompanitë e miliarderëve Elon Musk dhe Jeff Bezos.
Edhe Evropa ndihet pjesë e këtij rikthimi historik në Hënë, siç deklaroi Drejtori i Përgjithshëm i Agjencisë Hapësinore Evropiane (ESA), Josef Aschbacher, vetëm disa orë para nisjes. "Njerëzimi po shkon përsëri drejt Hënës, më shumë se gjysmë shekulli pas Apollo 17. NASA do të bëjë përsëri histori, por këtë herë misioni Artemis është një sipërmarrje vërtet ndërkombëtare dhe Evropa ka një rol qendror", tha ai, duke iu referuar faktit se moduli i anijes kozmike Orion, i cili u siguron astronautëve sisteme jetësore, u ndërtua nga ESA dhe industria evropiane. "ESA", vazhdoi Aschbacher, "është krenare që është një partner kyç i NASA-s dhe duke ofruar Modulin e Shërbimit Evropian (ESM), ne jo vetëm që po e mundësojmë këtë mision, por po e fuqizojmë atë". ESM, i vendosur në qendër të anijes kozmike, siguron shtytje, ujë dhe kontroll termik për ekuipazhin.
Nisja u krye! Misioni Artemis II u nis drejt Hënës në orën 00:35. Gjatë një fluturimi 10-ditor, ai do të përshkojë mbi dy milionë kilometra dhe do të fluturojë përqark hënës, me katër astronautë në bord, tre amerikanë dhe një kanadez.
Këtë herë nuk do të ketë ulje në Hënë, por vetëm një udhëtim rreth saj. Nëse gjithçka shkon sipas planit, NASA do të vijojë me fazat e tjera të programit Artemis: rikthimin në sipërfaqen hënore në vitin 2028 (misionet Artemis III dhe IV).

Ky mision i Artemis nuk parashikon ulje në Hënë, por vetëm një fluturim rreth saj.
Hera e fundit që njerëzit kanë ecur në sipërfaqen hënore ishte më 19 dhjetor 1972, gjatë misionit të fundit të programit Apollo.
Ja një rikthim pas në atë mision të vitit 1972:

Cernan ecën drejt Mjetit Lëvizës Hënor, dhjetor 1972.
Në këtë fotografi, astronauti Eugene Cernan shihet duke ecur drejt Mjetit Lëvizës Hënor (Lunar Roving Vehicle), pranë flamurit amerikan në vendin e uljes Taurus-Littrow, gjatë misionit Apollo 17.
Fotoja është realizuar nga astronauti Harrison H. Schmitt, piloti i modulit hënor. Cernan ishte njeriu i fundit që ka shkelur në Hënë, pasi ai hyri i fundit në modulin hënor pas Schmitt, për t’u kthyer drejt Tokës.

Schmitt është fotografuar duke qëndruar pranë një shkëmbi të madh të çarë, 13 dhjetor 1972, foto nga NASA

Pamje me kënd të gjerë të vendit të uljes Taurus-Littrow të Apollo 17.
Në anën e majtë në sfond duket moduli hënor, ndërsa në të djathtë ndodhet automjeti hënor. Një anëtar i ekuipazhit shihet i pozicionuar mes këtyre dy elementeve.
Në plan të parë, në të djathtë, dallohet edhe hija e astronautit që ka realizuar fotografinë.

Pak para nisjes së misionit Artemis II, NASA ka raportuar një tjetër problem teknik. NASA ka bërë të ditur se po heton një problem të ri që lidhet me temperaturën e një baterie.
Sipas të dhënave të fundit, problemi është identifikuar në njërën nga dy bateritë e sistemit të emergjencës, e cila rezulton jashtë parametrave normalë dhe është aktualisht në proces verifikimi.
Sistemi i emergjencës ndodhet në majë të raketës dhe është jetik për sigurinë e ekuipazhit. Në rast se diçka shkon keq në platformë ose gjatë tre minutave të para të nisjes, ai aktivizohet duke tërhequr kapsulën me astronautët larg rrezikut.
Megjithatë, pas verifikimeve, NASA sqaroi se temperatura më e lartë e konstatuar nuk përbën rrezik real dhe nuk do të ndikojë në nisje.

Programi Artemis nisi në vitin 2017, gjatë mandatit të parë të Donald Trump si president. Ai parashikon misione të rregullta në Hënë, si vijim i shumëpritur i misioneve të para hënore të NASA-s në kuadër të programit Apollo, i cili përfundoi në vitin 1972.
Kjo seri misionesh me vlerë miliarda dollarë rivalizon një përpjekje të ngjashme nga Kina, e cila synon të realizojë një ulje të astronautëve në Hënë deri në vitin 2030.
Sipas NASA-s, misionet Artemis do t’u mundësojnë astronautëve të eksplorojnë Hënën për kërkime shkencore, përfitime ekonomike dhe për të krijuar bazat për misionet e para të drejtuara drejt Marsit.
Programi së fundmi ka pësuar një riorganizim të rëndësishëm. Tani ai përfshin një fazë të re – një test të bashkimit të anijeve kozmike (docking) në kuadër të Artemis 3 – përpara se të tentohet ulja e parë e astronautëve në Hënë.
Kreu i NASA-s, Jared Isaacman, ka shtuar gjithashtu një mision shtesë: një test të bashkimit të anijeve në orbitën e Tokës, përpara tentativës për uljen e astronautëve në Hënë, e cila është planifikuar për vitin 2028.
Ndryshimet e reja në programin Artemis përfshijnë gjithashtu synimin për të dërguar më shumë module robotike në Hënë, si dhe për të hedhur bazat për përdorimin e energjisë bërthamore në sipërfaqen hënore.

Një problem teknik i identifikuar gjatë kontrolleve përfundimtare të nisjes së raketës ngriti për pak kohë shqetësime për sigurinë e misionit Artemis II që rikthehet në orbitën e hënës, por u zgjidh me shpejtësi nga inxhinierët.
Fillimisht, gjatë verifikimeve u konstatua një defekt në komunikimin me Flight Termination System (sistemi i ndërprerjes së fluturimit), një mekanizëm sigurie që lejon kontrollorët në tokë të shkatërrojnë raketën në rast se ajo devijon nga trajektorja e parashikuar gjatë ngjitjes, për të mbrojtur sigurinë publike. NASA theksoi se funksionimi korrekt i këtij sistemi është thelbësor, pasi pa garancinë e tij, nisja nuk mund të kryhet.
Teknikët ndërhynë menjëherë, duke zhvilluar një metodë për verifikimin e sistemit dhe duke kryer testet përkatëse.
Vetëm pak minuta më vonë, u njoftua se problemi ishte zgjidhur. Inxhinierët riparuan komponentin hardëare që lidhet me sistemin e ndërprerjes së fluturimit dhe realizuan një test besueshmërie për të garantuar që gjithçka është gati për nisjen.

Pas disa dekadave, rreth 50 viteve, NASA ka ndërmarrë një mision për të rikthyer astronautët sërish në Hënë. Misioni Artemis 2 do të dërgojë astronautët e NASA-s Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch dhe kanadezin Jeremy Hansen në një udhëtim afërsisht 10-ditor rreth Hënës.
Astronautët e Artemis II u veshën me kostume dhe po shkojnë drejt Platformës së Lansimit 39B. Reid Wiseman, Victor Glover dhe Christina Koch të NASA-s, së bashku me astronautin e Agjencisë Hapësinore Kanadeze Jeremy Hansen, u pritën nga një turmë njerëzish teksa po shkonin drejt anijes kozmike Ata kanë qenë në ‘karantinë’, por patën mundësi t'i shihnin familjet e tyre duke i përcjellë nga larg, në disa momente emocionuese.
Ata përshëndetën me dorë, buzëqeshën dhe biseduan me njerëzit që ndodheshin në krahun tjetër. Wiseman po fliste me dy vajzat e tij, raportoi Randi Kaye e CNN, e cila ndodhet në qendrën hapësinore. Ai u tha atyre se do të përpiqej të qëndronte në kontakt me to sa më shumë që të mundej.
Komente










