Berisha-Meta, drejt altarit pas divorcit! 

Berisha-Meta, drejt altarit pas divorcit! 

Berisha dhe Meta

Aleanca e tranzicionit me subjekt perëndimor, debutoi sërish në skenë, nën koreografinë e privuar të urisë së pushtetit, gjykuar nga juria e pazëshme e sovranit të supresuar shqiptar, me dirigjimin e tutelës së lakmisë, pa bekimin e ndërkombëtarëve. Një tango e ekzekutuar nën tingujt e beftë të politikës së vjetër, e servirur me elasticitet të stisur, por e anatemuar nga krushqit amerikanë! Një mbrëmbje gala në vitrinë, që miklon cirkun e qenësishëm të brendisë, dy akrobatë të ekzaltuar nga euforia e asgjëkundit, tentojnë arnimin e moskoherencës melodike, por deklamohen zbuluar në ballon me maska të akuzave të vetorganizuara. Vajtim “deja vu” i shqiptarëve, popullit të paradoksit, kolosëve të dijes, servilëve të sokëllimës së pushtetit!

Shqipëria 2023, do të zgjohet nën presionin represiv të zhurmës së xhunglës politike, ku predatorët e kahmotshëm do të performojnë duke shqyer oponentin e davaritur spektatorët, në prezencën e gjahut të vetëm, sovranit të disorientuar në kohë e hapësirë. Thagma e madhe e autoktonëve të Ballkanit, të vërtiten sot, shekuj më vonë, në matemin e politikës së përdhosur e përlyer me gjak, vjedhje, akte korruptive, nepotizëm, regres social e shkatërrim total. Një histori e trishtë për politikën kombëtare 31-vjeçare, ku zbatica e pushtetit i këndon himnin, kryetarokracisë, për të përligjur komunizmin partiak e ndërpartiak. Për Shqipërinë, retë e zeza mbi çatinë e institucionit opozitar, ia mjegullojnë ende vizionin e misionin perëndimor. Fronti i minorancës drejt alternativës së zgjedhjeve lokale, vepron nën dirigjimin e lidershipit Berishist, literalisht figurës politike më të konsumuar, zërit totalitar që kanalizon përmes “vendimit të formës së prerë” të ardhmen e partisë, siç bëri me Lulzim Bashën e siç pritet të bëjë, me oponentin e Erion Veliajt. Aleat në maratonën e kupës së dështimit, ka sozinë e tij në partinë si-motër, Metën, njeriun që nën betimin e interesave politike, ka kurorëzuar e divorucar me qetësi, dashurinë për pushtet me të njëjtët partnerë. Herë si ish-i i tyre, e herë si opsioni i rradhës. Një magnet që ndërton pa drojë, duo-të asfiksuese të respirimit qytetar, patericë afunksionale që çon në gangrenë definitive, shpresën për reformim të klasës politike. E njëjta politikë, në të njëjtën skenë, me të njëjtët aktorë, për të njëjtën shfaqje, që njësoj si gjithnjë, përçudnon e zvetënon interesin publik! 

Delli i aksionit opozitar, vitrina e fabrikuar të kodojë probabilitet fitues, navigohet verbërisht nga kasta “Non-Grata”, busulla e së cilës, prej kohësh nuk dëshmon perëndimin. Publikimet mediatike të dokumenteve, ku pretendohet financimi i PD-së nën influencën ruse, e rëndojnë ndjeshëm pozitën e alternativës opozitare. Në kalanë e fortifikuar të minorancës, dita-ditës po rrjedhin elementë parlamentarë, të cilët vendosin dorëzimin e mandatit të deputetit, sepse me apo pa konsideratën e interesave personale, qëndrimi në PD u vesh dozën dogmatike anti-amerikane. Bilanci i situatës opozitare fermenton lëndën e parë, dritëhijet e së cilës, nuk zgjojnë më besim për shqiptarët. Protagonistët e politikës së sotme të minorancës, janë refuzuar me votë në trenin e demokracisë, ku kacavirren të dëshpëruar si fosile për t’u ricikluar e relapsuar në bataren e hartimit të aferave korruptive. Shqipëria, imazhi malinj i shtetit funksional, ka metastazuar edhe në institucionet ligjzbatuese. Muaj pas çorbës Berisha-Basha, ende nuk ka një vendim se cilit kamp do t’i dorëzohet torta e PD-së zyrtare, nuk ka as datë e as muaj të seancës. Në këtë vend, nuk ka më as turp, as cipë, as ndroje, as moral, as etikë profesionale, as detyrim qytetar, as vërtetësi, as meritokraci! 

Identikiti i Shqipërisë 2023, është fare i qartë, PS triumfon bindshëm e thellë! Profecia e aderimit në BE apo implementimi i politikave demokratike adekuate, mbetet perspektivë e largët për realitetin shqiptar, edhe në shpresën më të afërt. Sot e mot, një shtet pa opozitë është terren i favorshëm shirash destabilizues, ku asnjë frut nuk rritet sipas standardeve bashkëkohore. Edhe në “ idealin” qeveritar, një proces administrues pa monitoruesin opozitar për të anatemuar me kartonin e kuq të argumentit, shteti nuk frymon në demokraci. Keqardhje, për katandisjen e trishtë, Shqipëri!

G.MO/Shqiptarja.com
Komento

KUJDES! Nuk do të publikohen komente që përmbajnë fjalë të pista, ofendime personale apo etiketime mbi baza fetare, krahinore, seksuale apo që shpërndajnë urrejtje. Në rast shkelje të rëndë të etikës, moderatorët e portalit mund të vendosin të bllokojnë autorin e komentit, të cilit do t'i ndalohet nga ai moment të komentojë te Shqiptarja.com

  • Sondazhi i ditës:

    A është bërë sa duhet për rininë në vendin tonë?



×

Lajmi i fundit

'Rini, thueja kangës ma të bukur që di', Rama zgjedh poezinë e Migjenit si përkujtim për 8 dhjetorin

'Rini, thueja kangës ma të bukur që di', Rama zgjedh poezinë e Migjenit si përkujtim për 8 dhjetorin