RABAT, Marok - Kaos, fëmijë me sy të lodhur në krahët e baballarëve të entuziazmuar, të rritur gati për të luftuar, fjalë gëzimi dhe indinjate, akuza të ndërsjella, magji dhe helm. Nata në zonën e përzier të stadiumit "Pince Moulay Abdellah" në Rabat ishte po aq e mbushur me ngjarje sa finalja e pabesueshme e Kupës së 35-të të Kombeve të Afrikës, një kulmim që do të mbetet përgjithmonë në kujtesën e futbollit dhe jo vetëm në Afrikë. Senegali fitoi 1-0 kundër vendasve të Marokut.

ASNJË KONFERENCË

Kur Pape Thiaw mbërriti në sallën e shtypit, gazetarët senegalezë 'shpërthyen' menjëherë në duartrokitje spontane. Ata ishin në të djathtë. Në cepin tjetër, në të majtë, ishin kolegët e tyre marokenë. Ata fërshëllyen. Të dy grupet i hodhën njëri-tjetrit fyerje dhe shaka të ndryshme, teksa një gazetar tunizian i qortoi. Një koleg senegalez nuk e pëlqen këtë dhe iu afrua kërcënueshëm.

Marokenët ndërhynë, një shfaqje e solidaritetit të Afrikës së Veriut. Palët qëndruan rrezikshëm afër dhe madje u prekën. Pape Thiaw pa me mosbesim dhe oficeri i shtypit i eventit i kërkoi atij të largohej nga salla. Fundi i një konference shtypi që nuk filloi kurrë, me qetësimin e tensioneve mes britmave dhe kërcënimeve të egra në gjuhë të ndryshme.

FËMIJËT

Senegalezët mbanin medalje rreth qafës, flamuj mbi supe dhe fëmijët nën kujdesin e bashkëshorteve. Disa nga fëmijët veshën fanellat e baballarëve të tyre, të cilat u arrinin deri te këmbët. Ata shikonin disi me frikë, ndërsa 'muri i gazetarëve anohej' në mënyrë të rrezikshme drejt prindërve të tyre.

HELMI

Ismail Jakobs i Senegalit, kampion Evrope me moshat nën-21 vjeç me Gjermaninë, ngre një çështje tjetër të diskutueshme: "Kaq shumë gjëra ndodhën para ndeshjes... do ta shihni, do të dalin herët a vonë. Nuk u trajtuam drejt, por do ta zbuloni se çfarë ndodhi. Kaq shumë gjëra ndodhën para ndeshjes me Krepin Diarra dhe Oussseynou Diang, si dhe gjatë pjesës së parë me Pape Matar Sarr."

I pari ishte mbrojtësi titullar dhe nuk luajti. I dyti u mor me vete nga shokët e tij të skuadrës gjatë nxehmjes. I treti nuk u kthye në stol pas pushimit. Flitet për helmim të mundshëm dhe do të shohim nëse, siç thotë Jakobs, mësojmë më shumë me kalimin e kohës.

NDJESA

Do t’ia lëmë fjalën përmbyllëse Pape Thiaw, trajnerit të Senegalit, i cili ishte më aktivi në bindjen e lojtarëve të tij që të largoheshin nga fusha pasi Marokut iu dha një penallti me VAR në minutën 90+8.

 "Duke parë nga e kaluara, nuk e vlerësova shumë faktin që u thashë lojtarëve të mi të largoheshin nga fusha. I kërkoj falje futbollit. Pastaj i ktheva përsëri. Ndonjëherë reagon në moment të nxehtë dhe jo gjithmonë në mënyrën më të mirë. Po pyesnim veten nëse kishte ndonjë penallti dhe nëse goli ynë, i cili sapo ishte anuluar, ishte aty. Tani mund t’i pranojmë gabimet e gjyqtarit, mund të ndodhë. Nuk duhej ta kishim bërë, por kështu ndodhi. Për këtë, përsëris ndjesën time."

DORËHEQJA

Kolegu i tij Regragui e sulmoi në konferencën për shtyp, të vetën, në fakt, duke thënë: "Imazhi që ka dhënë futbolli afrikan këtë mbrëmje është pak i turpshëm. Kur një trajner u kërkon lojtarëve të tij të largohen nga fusha... Dhe pastaj ai kishte filluar të ankohej në konferencën për shtyp para ndeshjes, aq më mirë për të."

Regragui mbrojti Brahim Diazin. "Ai shënoi kundër Malit, kundër Afrikës së Jugut dy vjet më parë ishte Hakimi ai që bëri gabimin, ndodh," dhe nuk iu përgjigj një gazetari maroken që e pyeti nëse do të jepte dorëheqjen menjëherë apo këtë mëngjes. Një vështrim i zjarrtë, zemërim në prag të shpërthimit. Si gjithçka përreth tij. Çfarë nate. Në Dakar dhe gjithë Senegalin tifozët e gdhinë në festë, madje e sotmja u shpall ditë pushimi dhe feste.

Tifozët e Senegalit