Pistat e avionëve, helikopterët, radarët, qendrat e komandës, rrjeti i vëzhgimit, ushtarët dhe ndoshta edhe disa avionë. Këto janë disa nga objektivat që Irani ka goditur pas rifillimit të konfliktit me SHBA-në dhe aleatët e saj në Gjirin Persik. Sulmet janë kryer falë përshtatjes së mjeteve dhe taktikave.

Sipas të dhënave të mbledhura nga mediat amerikane dhe disa ekspertë, Garda Revolucionare iraniane i ka përshtatur teknikat e saj që nga faza e parë e luftës. Ishte e pritshme që kjo të ndodhte: ata kanë studiuar kundërshtarin, kanë testuar në terren dhe në det pajisjet e tyre dhe kanë bërë ndryshimet e nevojshme. Këto përmirësime janë rezultat i njohurive të inxhinierëve iranianë, por, sipas disa burimeve, edhe i ndihmës së boshtit Rusi-Kinë.

Vlerësimet amerikane, të cituara së fundmi edhe nga Wall Street Journal, nxjerrin në pah disa elemente. Së pari, raketat e lëshuara nga Teherani janë më të shpejta dhe më të manovrueshme, ndërsa përdoren edhe koka luftarake të shumëfishta. Së dyti, raketat janë më të sakta se në të kaluarën. Informacioni për dëmet e shkaktuara në bazat amerikane është ende i kufizuar, por nuk ka dyshim se raketat kanë goditur objektivat në disa raste. Një shembull ishte sulmi i fundit ndaj Jordanisë, ku mbrojtja ajrore arriti të interceptonte vetëm një pjesë të raketave. Së treti, pavarësisht deklaratave të Donald Trump, arsenali i Republikës Islamike vazhdon të ketë rezerva për të mbështetur përballjen.

Në fillim të pranverës, shërbimet e inteligjencës vlerësuan se Garda Revolucionare kishte ende pothuajse 60 për qind të raketave të saj me rreze të ndryshme veprimi. Bëhet fjalë për një numër të konsiderueshëm. Gjithashtu, ushtria iraniane dyshohet se ka rifituar qasje në dhjetëra vende ku ruheshin raketa ose lëshues, edhe pse ato ishin bombarduar më parë nga SHBA-ja dhe Izraeli. Sulmet e aleatëve kanë goditur vazhdimisht këto objektiva, por mund të mos kenë arritur bunkerët më të thellë.

Sipas opozitës iraniane, Irani ka ndërtuar më shumë se 30 depo të njohura si “qytetet e raketave”, të përbëra nga hangarë, tunele dhe korridore të mbrojtura ku ruhen lëshuesit dhe municionet. Është e vështirë të dihet se sa prej tyre kanë mbetur të paprekura dhe në çfarë gjendjeje ndodhen. Megjithatë, fakti që Garda Revolucionare vazhdon sulmet hakmarrëse tregon se ende ka hapësirë veprimi. Nuk mund të përjashtohet as mundësia që të ekzistojnë baza të tjera të panjohura ose të maskuara mirë. Irani është një vend i madh dhe është e mundur që komanda ushtarake të ketë zhvendosur pajisje në rajonet lindore, duke ditur se operacioni “Epic Fury” do të përqendrohej në zonat perëndimore dhe bregdetare.

Një tjetër element i rëndësishëm mbetet numri i konsiderueshëm i dronëve kamikazë Shahed, në versionet e tyre të ndryshme. Ata janë përmirësuar duke marrë parasysh përvojën e fituar si në Gjirin Persik, ashtu edhe në frontin e luftës në Ukrainë. Bashkëpunimi me Rusinë i ka shërbyer Iranit jo vetëm për të shitur qindra dronë Moskës, por edhe për të marrë të dhëna operative që i kanë bërë këto mjete më efektive.

Nëse raketat kanë fuqi shkatërruese, dronët Shahed kanë një rol të dyfishtë: përdoren si për sulme direkte, ashtu edhe për të mbingarkuar sistemet e mbrojtjes ajrore të kundërshtarit. Ekziston gjithashtu dyshimi se Rusia dhe Kina i kanë kaluar Teheranit informacione të mbledhura nga satelitët e tyre të zbulimit.

Së fundi, duhet kujtuar se Garda Revolucionare ka një përvojë të gjatë luftarake. Ajo ishte protagoniste në luftën me Irakun gjatë viteve ’80, një konflikt që u zhvillua në fronte të ndryshme, me beteja llogoresh, përdorim të gazrave, sulme me raketa ndaj zonave të banuara dhe operacione detare me mjete të vogla lundruese dhe mina.

Nga ana tjetër, mbeten ende pikëpyetje për gjendjen aktuale të forcave iraniane. Bombardimet izraelito-amerikane mund të kenë pasoja afatgjata mbi një strukturë ushtarake që është goditur në të gjithë komponentët e saj. Për më tepër, Pentagoni ka përfshirë tashmë në listën e objektivave edhe infrastrukturat, shkatërrimi i të cilave mund të ketë pasoja serioze për të gjithë vendin.

Është e qartë se regjimi iranian përpiqet të fshehë humbjet, ndërsa vazhdimi i kundërpërgjigjeve ushtarake shërben edhe për të treguar se ai ruan ende aftësi veprimi në një moment të vështirë. Gardistët kanë goditur baza ushtarake dhe disa objekte civile për të mbajtur gjallë përballjen.