Edhe këtë vit, Kopenhaga është qyteti më i lumtur në botë. Këtë e përcakton, si gjithmonë, Indeksi i Qytetit të Lumtur që nuk duhet ngatërruar me Raportin Botëror të Lumturisë të Kombeve të Bashkuara, i cili vlerëson shtetet dhe vendos Finlandën në vend të parë (megjithatë, Helsinki renditet menjëherë pas kryeqytetit danez). I hartuar nga institucioni britanik për Cilësinë e Jetës, ky indeks vlerëson cilësinë e jetës duke u bazuar në një sërë treguesish. Klasifikimi merr në shqyrtim 250 qytete përmes disa makro-kategorive: ekonomi, mjedis, inovacion, përfshirje sociale, lëvizshmëri, arsim dhe akses në kulturë, si dhe shëndet dhe mirëqenie, duke përfshirë edhe parametra lidhur me stresin dhe ushqimin. Në përmbledhje, një pasqyrë e plotë e cilësisë së jetës urbane.

Parametrat e lumturisë

Qytetet që arrijnë të përfaqësojnë më së miri këtë ekuilibër, duke u bërë modele të vërteta si kryeqyteti danez, arrijnë të kombinojnë në mënyrë harmonike historinë, inovacionin dhe qëndrueshmërinë, duke promovuar njëkohësisht rritjen kulturore të banorëve të tyre, nivelin e lartë arsimor, fuqizimin e biznesit dhe të ardhura mesatare të larta, duke ruajtur ekuilibrin midis punës dhe jetës private.

Për të kompletuar këtë tablo kontribuon një sistem transporti i qëndrueshëm, vëmendje e madhe ndaj cilësisë së ajrit, hapësira të gjera të gjelbra dhe, më gjerë, kujdes i përhapur për mirëqenien kolektive.

“Indeksi nuk është krijuar për të shpallur një ‘qytet më të mirë’ në botë,” theksojnë organizatorët. “Ai identifikon realitetet urbane që dinë të bashkojnë administrim të mirë, qëndrueshmëri dhe cilësi jetese, duke ofruar një vizion më të balancuar të zhvillimit urban.” Përveç kryeqytetit danez, medaljet e arta u takojnë 50 qyteteve të para që ruajnë standarde të larta dhe të qëndrueshme në gjashtë dimensionet e Indeksit: qytetarët, qeverisja, mjedisi, ekonomia, shëndeti dhe lëvizshmëria.

Në 10-shen kryesore ndodhen nga dy qytete të Danimarkës, Suedisë dhe Zvicrës. Përveç Tokios që zë vendin e pestë, ky grup dominohet nga Helsinki, Gjeneva dhe Uppsala në Suedi, – pastaj Trondheim në Norvegji, kryeqyteti zviceran Bern, Malmö, Mynihu, Aarhus (Danimarkë) dhe Zyrihu në vendin e 11-të.

Qyteti i parë mesdhetar në listë është Barcelona, në vendin e 12-të. E njohur për artin, kulturën dhe argëtimin, kryeqyteti katalanas po fiton vlerësim gjithashtu për harmoninë dhe jetueshmërinë e tij. Por, për të gjetur shembuj të tjerë të qyteteve më apo pak të njohura duhet të kthehemi në veri, si Espoo në Norvegji dhe kryeqyteti i vendit, Oslo, i ndjekur nga Haaga.

Në vendin e 16-të gjendet një qytet që rrallë shfaqet në klasifikime: Ballarat në Australi, një qytet i bukur në shtetin e Victorias, i njohur për arkitekturën dhe magjinë historike. Pas Aalborg, vijojmë në Japoni me Yokohama, një “Tokio e vogël dhe më e jetueshme”, e njohur për zonën e gjallë të Chinatoën dhe për Sankei-en Garden, një park botanik me shtëpi japoneze nga epoka të ndryshme që ofrojnë një udhëtim në kohë.

Në 20 vendet e para ndodhen Lugano dhe Reikjaviku (Islandë). Ndër destinacionet e paparashikuar janë Jönköping në Suedi (21), Stoçarda dhe Brema në Gjermani (24 dhe 27), Leiden dhe Nijmegen në Holandë (29 dhe 34), së bashku me metropole shumë të njohura si Singapor (22), Parisi (25), Seuli (26), Stokholmi (28), Varshava, Vjena dhe Berlini (32, 33, 36).

Italia nuk performon mirë, qyteti i parë që shfaqet në renditje është Bologna në vendin e 73-të, pasuar nga Parma (77) dhe Milano (80). Roma është në vendin e 144-të, Verona në të 146-tin, Messina e 158-a, Bari në të 164-tin, Napoli në vendin e 202-të dhe Salerno i 208-i.

Solidaritet simbolik

Edicioni i këtij viti përfshin edhe një gjest simbolik solidariteti. Klasifikimi mbulon 250 qytete, por vendi i251-të i është dhënë Kievit “pa pikë dhe krahasim, si shenjë respekti për përpjekjet e autoriteteve lokale ukrainase në rrethana jashtëzakonisht të vështira.”