Mësimi është shtyrë deri në një urdhër të ri në Universitetin Qendror të Venezuelës, për të mos vënë në rrezik integritetin fizik të studentëve dhe profesorëve. Qindra të rinj të këtij universiteti kanë qenë viktima të represionit gjatë protestave kundër Maduros.

Diku tjetër, jeta rifillon rrjedhën e saj të zakonshme, me kujdesin e përhershëm të një populli nën mbikëqyrje, i cili sot mbetet në pritje për të kuptuar se çfarë do të ndodhë nesër. E vetmja siguri është lufta me portofolin, kursi i këmbimit mes bolivarit dhe dollarit, monedhës që dikton ritmin e ekonomisë lokale, vazhdon të zhvlerësohet. Kursi zyrtar është 311 bolivar për dollar (ishte 247 më 1 dhjetor), por në rrugë kartëmonedha e gjelbër këmbehet me 800–900 bolivar. Dhe nëse para sulmit amerikan një litër qumësht blihej me 12 dollarë, dje ai kalonte 16 dollarë.

Brenda regjimit vazhdon përplasja e forcave. Presidentja e re e përkohshme, Delcy Rodríguez, e detyruar të qeverisë vendin, përpiqet të konsolidojë pushtetin, duke nisur emërimet e para dhe, në heshtje, një epokë të re spastrimesh. Calixto Ortega Sánchez, ish-president i Bankës Qendrore, do të jetë ministri i ri i Ekonomisë. Deri në fund të vitit shpresojmë të konsolidojmë të dhënat e vitit 2025, deklaroi Rodríguez në televizionin publik, duke cituar një parashikim rritjeje prej 6,5%, por pa bërë asnjë përmendje për projektet e SHBA-së (dje kompania shtetërore e naftës Pdvsa konfirmoi se negociatat po vazhdojnë). Koka e parë që bie, ndërkohë, është ajo e komandantit të Gardës së Nderit Presidencial, Javier Marcano Tábata.

Në vend të tij vjen gjenerali Gustavo González López, ish-drejtor i famëkeqit Sebin, Shërbimi i Inteligjencës Bolivariane që organizatat për të drejtat e njeriut e konsiderojnë ndër përgjegjësit kryesorë të represionit dhe përndjekjes politike. Një emërim që duket se bie ndesh me njoftimin e Donald Trump për mbylljen e afërt të dhomës së torturës në qendër të Karakasit, famëkeqin dhe të stërmadhen Helicoide, ku Sebin torturon të burgosurit. Mospërputhje të një «plani me tre etapa: stabilitet, rimëkëmbje dhe më pas tranzicion, siç premton sekretari amerikan i Shtetit Marco Rubio, ende i gjithi për t’u ndërtuar.

Shkruan Joshua Goodman i agjencisë AP: Presidentja e përkohshme e Venezuelës ka dalë në pah falë lëvizjeve strategjike dhe zgjuarsisë politike. Në vitin 2017, në cilësinë e ministres së Jashtme të Venezuelës, ajo urdhëroi Citgo-n të dhuronte 500 mijë dollarë për ceremoninë e inaugurimit të Donald Trump, me synimin për të tërhequr investime amerikane». Përpjekjet e saj «e kanë bërë një figurë kyçe në rrethet sipërmarrëse dhe politike të Shteteve të Bashkuara». Por tranzicioni «made in USA» ka shumë armiq. «Kush qesh sepse e kanë marrë Nikolasin nuk e ka kuptuar se Revolucioni Bolivarian është ende këtu», paralajmëroi ministri i Brendshëm Diosdado Cabello, njerëzit e të cilit paramilitarët e Colectivos  janë rikthyer të patrullojnë masivisht rrugët e Karakasit. Reagimi i Uashingtonit ishte i menjëhershëm. Sipas agjencisë Reuters, administrata Trump ka kontaktuar Cabello-n përmes ndërmjetësve me një mesazh të prerë: ose rreshtohesh me ne ose do të përfundosh si Maduro.

Nëse bashkëpunon me vëllezërit Rodríguez, Shtëpia e Bardhë do të gjente një mënyrë për ta dërguar në mërgim. Kreu më i frikshëm i regjimit nuk është një pre e lehtë dhe imiton taktikat e guerilasve. Fle ditën, lëviz vazhdimisht natën dhe nuk qëndron kurrë gjatë në të njëjtin vend, shkruan Miami Herald. Maduro qeveriste si një mbret. Cabello jeton si një kryengritës. Dhe ai nuk ka qenë kurrë aleat i Delcy Rodríguez-it, teknokrates së cilës Uashingtoni i ka paraqitur tashmë një listë të gjatë kërkesash, mes tyre ndërprerjen e çdo marrëdhënieje ekonomike me Kinën, Rusinë, Iranin dhe Kubën, si edhe dëbimin e agjentëve të tyre./Corriere della Sera