Gushti i vitit 1949, shënoi një valë të jashtëzakonshme urrejtje dhe dhune, inicur nga komunistët në gjithë Mirditën. Vrasja e Bardhok Bibës, ishte përdorur si shkas për të tu dhënë një goditje të padëgjar deri më atëherë të gjtihë familjeve të mëdha të zonës që nuk kishin pranuar ti nënshtroheshin regjimit komunist. Pothuaj në çdo familje kishte nga 1, 2 apo edhe tre burra të vrarë e të maskruar. Shumë viktima do të shënoheshin më pas, edhe në familjet e tyre, se fill pas kësj masakre do të nisnin internimet masive, duke i mbyllur në kampin e përqendrimti në Tepelenë, ku do të hum,bnin jetën prej urisë dhe sëmundjeve qindra fëmijë burra dhe gra. Mes tyre ishte edhe familja Kolziu. Vrasja e Dedë Kolziut dhe e Llesh Kolziut si dhe arratisja në fillim e Ndrecë Kolziut e në shtator të 1949 edhe e Gjergj Kolziut, kishin shërbyer si shkas për komunistët, që të shfrynin urrejtjen mbi gjithë familjarët e tyre. Pal Kolziu, në shtatr të 1949, ishte një fëmijë 6 vjeçar. Atë shtator dhe vitet në vijim ai do të ngulte në kujtesën e tij ngjarjet më të dhimbshme të jetës.