Shkodër, dhjetor 1944. Në këtë qytet të sapodalë nga lufta, ishin konfiskuar brenda pak ditëve mbi 26 shtëpi dhe po brenda pak ditëve ato ishin shndërruar të gjitha në burgje. Në dy tre vitet në vijim në këto burgje të improvizuara do të izoloheshin e torturoheshin mbi 1 134 banorë të këtij qyteti dhe zonave përreth tij. Ky fenomen i burgjeve të improvizuar ishte shtrirë pothuajse në të gjithë Shqipërinë në muajt e para të instalimit të regjimit komunist në Shqipëri, por në Shkodër po ndodhte një fenomen, që nuk ngjante me asnjë qytet tjetër. Klima e terrorit në këtë qytet ishte shumëfish më e lartë se kudo tjetër në Shqipëri. Burimet arkivore dëshmojnë se në vitin 1945 në gjithë Shqipërinë ishin burgosur 4500 vetë të konsideruar si kundërshtarë të komunizmit. Nga kjo shifër, 1134 të burgosur ishin vetëm në Shkodër. Kjo e shpjegonte edhe numrin kaq të lartë të burgjeve të hapura në këtë qytet dhe shkallën aq të lartë të terrorin aty. Por si ishte së brendshmi kjo atmosferë terrori në qyteitn e Shkodrës në fund të vitit 1944 dhe gjatë vitit 1945? Si vijoi ajo më tej? Si ishin përshtatur në burgje këto shtëpi, që dikur i përkisnin tregtarëve dhe aristokracisë së qytetit? Si përshkruhen këto burgje nga ish- të burgosurit e atyre viteve dhe si jetonin të burgosurit aty?