Gjithe diten sot e kam pas neper mendje kete foto. Brenda kesaj foto kam lexu gjithcka. Nje burre te qete dhe te permbushun.

Nje burre qe kur ishte djale, me zgjuaresi dhe guxim, e arriti synimin dhe andrren qindravjeçare te mbare popullit shqiptar:

Clirimin e vendit permes luftes dhe diplomacise. I sfidoi, bashke me shoket e tij, ato 200 vjet universitet te Beogradit dhe Moskes.

Jeta e tij prej vitit 1989 - 2008 eshte jeta e nje populli dhe historia e nje kontinenti, prandaj ne kete foto ti mundesh me pa nje buzeqeshje te lehte te nje fitimtari.

Prokuroria nuk i ka kerku ato 180 vjet burg per Hashen me shoke, por i ka kerku per ne. Ky e ka jetu jeten e vet.

Ne kete foto nuk po shoh as frike, as pasiguri, e as pendim. Po shoh qetesi, pothuajse te frikshme. Qetesi te perzier me perbuzje. Perbuzje per ate trup gjykues dhe per ne.

Todo Pasa Jefe