Ceuta është, nga pikëpamja juridike, një qytet autonom spanjoll që ndodhet në ngushticën e Gjibraltarit. Veçantia e saj është se ndodhet në skajin verior të Marokut, rreth 70 kilometra larg Tangierit, duke përbërë kështu një enklavë spanjolle brenda territorit maroken. Ditët e fundit, Ceuta është rikthyer në qendër të vëmendjes ndërkombëtare pas mbërritjes së mijëra të rinjve marokenë dhe algjerianë, të cilët janë drejtuar drejt kufijve të qytetit. Pozicioni i saj gjeografik e bën një nga pikat kryesore të hyrjes për emigrantët që synojnë të arrijnë në Evropë.

Ceuta ndan të njëjtin status me Melillën, një tjetër qytet autonom spanjoll që ndodhet në bregun lindor të Marokut, pranë portit të Beni Ensarit. Të dyja qytetet janë pretenduar vazhdimisht nga Maroku, i cili ka kërkuar përfshirjen e tyre brenda territorit të tij. Spanja i ka refuzuar gjithmonë këto pretendime, duke argumentuar se Ceuta dhe Melilla kanë qenë territore spanjolle shumë kohë përpara krijimit të Mbretërisë së Marokut. Maroku fitoi pavarësinë në vitin 1956, ndërsa Ceuta kaloi nën administrimin portugez në vitin 1415 dhe më pas u bë pjesë e Spanjës. Melilla, nga ana tjetër, u pushtua nga Spanja në vitin 1497 gjatë periudhës së Reconquistës.

Për të mbrojtur këto dy enklava, Spanja ka ngritur një sistem të fuqishëm sigurie, me prani të madhe të forcave ushtarake dhe gardhe kufitare që në disa zona arrijnë deri në 20 metra lartësi. Me kalimin e viteve janë ndërtuar edhe barriera nënujore për të penguar hyrjen nga deti. Megjithatë, shumë emigrantë vazhdojnë të përpiqen të arrijnë në Ceuta dhe Melilla duke notuar, një udhëtim tepër i rrezikshëm që shpesh u shkakton plagë të rënda ose përfundon me humbje jete.