Drejtësia e re ka pasur kohën e duhur për të parë mirë aty ku askush prej nesh e ka pasur mundësinë të arrijë: në nënshtresat e fshehta të elitës politike dhe sipërmarrëse, duke zbuluar sekrete të parrëfyera më parë. E gjithë Shqipëria e stërmunduar në tranzicionin e gjatë e meriton të dijë me saktësi se kush e ka dëmtuar atë dhe interesat publike, por në të njëjtën kohë, edhe kush nuk e ka bërë aspak duke respektuar ligjin dhe Shtetin.

Shqiptarët duhet të kenë përgjigje të sakta për të shmangur hamendësimet e shumta që u hodhën edhe me parulla e fotografi shumëngjyrëshe në bulevard, ku krahas atyre që mund të kenë bërë, shpesh u kryqëzuan dhe njerëz që asgjë të keqe nuk kanë bërë as për vendin, as për askënd. Fresku i vjeshtës duhet të sjellë dritën e duhur të një drejtësie të ftohtë dhe profesionale, e cila duhet ta ketë forcën të fshijë recitime patetike të ndërtuara me mjeshtëri në vite që shpesh frymëzohen nga keqinformimi apo dashakeqësia personale dhe të nxjerrë me forcën e ligjit në dritë atë që Drejtësia e re ka parë dhe ka gjetur me të vërtetë në “minierat” e pasurive dhe të llogarive të zyrtarëve dhe individëve të lidhur me ta.

Shqipëria nuk e ka shumë luksin të sfilitet nga kush ka dëshirën të vazhdojë të përziejë në një tas të fajshëm e të pafajshëm siç është bërë deri tani me qëllime shumë të caktuara, ku pak nga ata që bëjnë në të vërtetë tërheqin shumë të tjerë për të thënë që jemi të gjithë njësoj!

Jo! Nuk jemi atë gjithë njësoj! Drejtësia e re ka barrën dhe besimin për të vazhduar tregimin e nëntokës sonë si me “qypat” e fshehur, po ashtu dhe farat e vlefshme që nga shumë shqiptarët e mirë në vite mbjellin për një vend më të barabartë.

Drejtësia e re është një shkallë më e lartë e evoluimit tonë pikërisht për të larguar perceptimet e gabuara mes nesh dhe dëshirat primitive për vetëgjyqësi.