Puka është ndër qytetet që e përjeton në mënyrë të veçantë shenjtërimin e Nënë Terezës, pasi ajo e ka vizituar qytetin verior 34 vite më parë, pikërisht gjatë gushtit të vitit 1992.

E përballur asokohe me një qytet të gjunjëzuar nga varfëria e skajshme, ajo mori vendimin e rëndësishëm për të lënë si dhuratë një mision të motrave të saj të bamirësisë, të cilat do të kujdeseshin pa rreshtur për të varfrit, të sëmurët dhe të përvuajturit e zonës.

Ky takim historik la mbresa të pashlyeshme tek të gjithë banorët që patën fatin ta takonin apo ta shihnin nga afër Nënë Terezën. Një prej tyre, Dr. Dodë Boçi, asokohe dhe sot kryetar i Këshillit të Kishës, tregon me emocione të mëdha momentin e ardhjes së saj në Pukë dhe dashurinë e pakufishme të treguar nga populli pukjan. Ai vëren se gjatë gjithë kësaj vizite, në krah të Nënë Terezës qëndronte myftiu i nderuar i veriut shqiptar, i ndjeri Haxhi Hafiz Elez Hoxha, duke simbolizuar unitetin e menjëhershëm të komunitetit.

“Nënë Tereza të krijonte afeksion sapo afroheshe pranë saj. Është moment i paharruar takimi me të”, tha dr. Dodë Boçi, Kryetar i Këshillit të Kishës.

Një nga dëshmitë më prekëse dhe më domethënëse të kësaj vizite vjen nga studiuesi Xhemal Meçi, i cili asokohe shërbente si kryetar i Këshillit të Xhamisë.

Ai tregon se si qyteti me shumicë myslimane i hapi dyert me dashuri të jashtëzakonshme Nënë Terezës. Nga ana e saj, Nënë Tereza tregoi një vullnet të jashtëzakonshëm për të kontribuar në ndërtimin e xhamisë së qytetit, e cila në ato vite pas rënies së regjimit komunist ishte ende e pandërtuar.

“Ju i keni pranuar murgeshat e mia këtu, ndaj unë kërkoj nga ju që të ndërtoni një kishë këtu."

Unë i thashë se nuk ndërtohet kisha pa u ndërtuar xhamia.

Ajo tha: "Ju ndihmoj unë për të ndërtuar xhaminë."

Ajo shtoi: "Do t'ju dhuroj një kryq."

Unë i thashë se kryqin nuk na e lejon besimi. Ajo nuk u prek aspak në besim, por tha: "Nëse nuk e mban për vete, jepja ndonjë të krishteri të mirë"- tregon Xhemal Meçi, studiues dhe ish-Kryetar i Këshillit të Xhamisë.

Mesazhi i bashkëjetesës ndërfetare dhe respektit reciprok që la pas Nënë Tereza mbetet plotësisht i gjallë dhe frymëzues në Pukë edhe sot e kësaj dite. Ndërsa motrat e misionit të saj vazhdojnë çdo ditë shërbesën e tyre të heshtur dhe plot përkushtim, ato dëshmojnë dëshirën e madhe të Nënës për të lënë një shenjë ndryshe dhe të qëndrueshme në vendlindjen e saj, Shqipëri.

Sot, prania e këtij misioni në trojet shqiptare është e fuqishme: Mbi 50 motra të misionit shërbejnë aktualisht në Shqipëri, duke ofruar ndihmë të vazhdueshme për komunitetin. Kjo forcë përbën pjesën dërrmuese të misionit në rajon, duke qenë se në të gjithë Ballkanin shërbejnë gjithsej rreth 80 motra.

Bashkëjetesa ndërfetare e konsoliduar gjatë vizitës së vitit 1992 shërben sot e kësaj dite si një shembull unik tolerance për të gjithë zonën veriore.

Banorët e Pukës jetojnë sot me krenarinë dhe lumturinë që patën fatin të kenë në mesin e tyre një shenjtore të madhe të botës. Përmes motrave të misionit, të cilat punojnë çdo ditë në ndihmë të njerëzve në nevojë, Nënë Tereza vazhdon të mbetet e pranishme dhe t'i shërbejë kësaj krahine me të njëjtën dashuri si 34 vite më parë.