Xhavit Lohja nuk kishte lindur ende kur i ati, me mish e me shpirt, duke sakrifikuar pasurinë e familjes, ndihmonte Luftën, me idene e qartë se po bënte një vepër të pastër idealiste kundër pushtuesve të vendit. Do ti dukej e çuditshme madje, kur edhe hyzmeqari i tij i thoshte: Sabrush moj u jep bukë komunistëve se do tua shohësh sherrin. Më mirë jepua qenve se atyre...” Por Sabri Lohja vonë do ta kuptonte sa të vërteta e të menduara kishin qenë ato fjalë. Xhaviti djali i tij i vogël, i lindur në ato rrethana lufte, në vitin 1943, do ta kalonte fëmijërinë e hershme përgjatë viteve të para të regjimit komunist. Në vitin 1958, kur në familjen e tyre ndodh përmbysja e madhe, Xhaviti ishte 13 vjeç. Ai e mban mend mirë zhgënjimin e të atit prej komunistëve. Edhe pse i kishte ndihmur gjatë luftës me gjithçfarë kishte, komunistët nuk do të nguronin ta shpallnin kulak e t’ja përmbysnin jetën atij dhe gjithë familjes. Sabriu nuk kishte pranuar të futej në kooperativë e ky ishte një sakrilegj i madh, që sipas komunistëve meritonte një ndëshkim, po të madh. Prej atij viti, jeta e familjes Lohja në fshatin Kuç të Shkodrës do të merrte tjetër rrjedhë. Sabriu ishte shpallur armik i regjimit e pak vite më vonë këtë kahje do ta përforconte edhe djali i tij Xhaviti, që nga ushtria do të përfundonte pas hekurave të burgut!