• Monsinjor Frano Gjini /Si u pushkatua abati i fundit i Mirditës

    11 mars 1948, ora 5 e mëngjesit... Burgu i fretërve ka lëvizje e zhurmë më shumë se asnjëherë tjetër... zhurmë prangash e shula dyersh, zhurmë makinash e trokitje çizmesh përbëjnë sfondin e atij mëngjesi të vrenjtur... Tek Çinarët, afër varreve katolike në Shkodër, vendi tradicional i pushkatimeve janë rreshtuar 16 vetë, ndër ta 4 janë klerikët më në zë, të kohës imzot Frano Gjini 62 vjeç, At Mati Prennushi 67 vjeç, dom Nikollë Deda 58 vjeç dhe At Çiprian Nika 48 vjeç. Bashkë me ta edhe 12 të tjerë intelektualë, inxhinierë, avokatë e deputetë dënuar nga gjyqe të tjera për kryengritjen e Postribës. Krismat do të zgjonin gjithë banorët e shtëpivë përreth. Pak metra larg burgut të fretënve në shtëpinë e imzot Frano Gjinit, mbesa e tij e vogël Rozina, do të dëgjonte prej të rritunve fragmente bisedash shoqëruar me ankth. A ja kishin pushkatuar xhaxhanë?

  • Shkëlqimi dhe rënia e Kinematografisë Shqiptare

    Fill pas clirimit, Kinemaja në Shqipëri erdhi si domosdoshmëri.Kultura e kinemasë u zhvillua vit pas viti deri në kulmin  krijimit të “Kinostudio Shqipëria e Re” në vitet 1950.Kineasti Skender Jaçe rrëfen “shkëlqimin dhe rënien” e kinematografisë Shqiptare!

  • Prendja dhe Pali, komunizmi i ndau 44 vjet, takimi në Paris

    Prej vitit 1948, kur Pali u arratis në Jugosllavi dhe la në fshat të vetme bashkëshorten Prende dhe dy vajzat e vogla, ngjarjet dhe përjetimet e rënda nuk do të reshtinin. Më e thella mes gjithë plagëve ishte ndarja për gjalli për 44 vjet dhe terri informativ që i mbështolli të dy palët, Palin në Perëndim dhe gruan e dy vajzat në Shqipëri, nën persekutimin komunist. Palin e brenin mijëra mendime makabre. Pas lajmeve që merrte prej atdheut ai kishte mësuar se familja ishte dërguar në internim. Kishte dëgjuar për tmerret që përjetonin të internuarit në kampe. Kishte dëgjuar për sëmundjet urinë dhe vdekjet e shumta. Ankthi do ta lodhte zemrën e tij muaj pas muaji e vit pas viti. A kishin shpëtuar vallë gruaja dhe vajzat e tij prej atij ferri? A kishin mbijetuar?

  • Leze Koçeku: 9 vite internim, e kam parë vdekjen çdo ditë

    Leze Ndreaj Koçeku është 75 vjeç, por në gjithë jetën e saj, janë 9 vite të fëmijërisë ato që ja kanë shenjuar jetën e do t'i linin plagë të pashlyeshme. Lezja ishte 2 vjeç kur e çuan në internim në Berat në vitin 1948 dhe ishte 11 vjeç kur e përfundoi rrugën e mundimshme kampeve të internimit, duke triumfuar mbi vdekjen që korri qindra e qindra jetë të moshatarëve të saj në ato vite. Lezja nuk mundi kurrë të shkollohej si duhet ama ka mësuar të shkruajë e të lexojë dhe vitet e fundit, në një fletore të madhe shënimesh ka hedhur pak nga pak kujtmet e saj, rreth atyre nëntë viteve ferr të fëmijërisë dhe na njohin me historinë të nënës së saj Prenës, babait të saj të arratisur Palit dhe një mori historish që lidhen me fatin e tyre..

     

  • Ndue Zef Ndreca, 27 vitet e burgut të një mësuesi

    Ndue Zef Ndreca ishte mësues, por fakti që ishte nipi i kapidanit të Miditës mjaftonte për ta venënë pas hekurave që në ditët e para të regjimit komunist. Mbi 27 vite të jetës së tij, ai i ka kaluar në burg. Dalina e shoqja, kishte kalur veç 2 javë nuse në shtëpinë e tij, kur e arrestuan, pasi ai ishte arratis në mal, e prej asaj dite nuk e pa për shumë kohë të shoqin. Do të ritakoheshin vetëm pasi ai të dilte nga burgu i parë në vitin 1951dhe pas 17 viteve jetë së bashku, kur do të lindnin të gjithë fëmijët njëri pas tjetrit, Dalina dhe djemtë e saj do e shihnin Nduen, për vite me rradhë, vetëm pas hekurave të burgut, deri në vitin 1991...

  • Vasil Zoga, përballja me Mehmet Shehun për vëllanë e pushkatuar

    Vasil Zoga është një nga viktimat e krimeve të regjimit kominist. Ai përjetoi një kalvar mundimesh nga persekutimi dhe dënimi në Spaç. Gjithçka nisi me pushkatimin e vëllait të tij Jani Zoga. Vasili ka lindur në vitin 1939 dhe rrjedh nga një familje e thjeshtë punëtore nga fshati Shtikë i Kolonjës. Ëndrra për t’u bërë mjek iu ndërpre në mes, por e ushtroi profesionin e mjekut në burgun e Spaçit dhe në internim gjithë jetën. Në 8 korrik 1976 arrestohet pasi kërkoi drejtësi për pushkatimin e vëllait. Takimi me kryeministrin Mehmet Shehu për pak sa nuk i kushtoi jetën, por me shprehjen “I di Partia këto punë” ai do të pranonte fatin që i caktoi partia duke u dënuar me 10 vjet burg “për agjitacion e propagandë” dhe “rrëzim të pushtetit popullor”. Dënimin e vuajti në burgun e Spaçit ku kujton dhunën dhe torturat çnjerëzore që ndodhnin atj. Lirohet në 1986, duke u kthyer në familjen e tij tashmë të vendosur në Karbunarë-Lushnjë, dhe nuk u lejua të ushtronte profesionin e tij si mjek, por punoi si bari. Edhe pse kanë kaluar shumë vite dëshira e vetme e tij është gjetja e eshtrave të vëllait të pushkatuar nga regjimi Jani Zoga.

  • Kasem Hoxha, një i arratisur gjysëm kufomë në Greqi

    Pak muaj pas revoltës së Spaçit, në verën e 1973, jetës ferr në atë burg famkeq, do i bashkohej edhe Kasem Hoxha, një i ri nga fshati Markat i Sarandës, dënuar për agjitacion e propagandë me 10 vjet burg. Shkak ishin bërë një tufë poezish, ku ai shprehte hapur pakënaqësitë ndaj regjimit që nuk i linte asnjë shteg lirie për mbajtur gjallur shpresat dhe endrrat. Kasemi do të vuante shumë në burgun e Spacit, pasi veç represionit dhe kushteve të tmerrshme të punës në atë kamp, do të vuante edhe nga ana shëndetsore. Por ato 10 vite në Spaç ai planifikonte me kujdes dhe ndërtonte pak nga pak ëndrrën e tij të madhe për të flutuar në tokat e lira, në perëndim. Mësonte përditë nga pak greqisht, i bindur se një ditë do ti hynte në punë dhe vërtet ashtu do të ndodhte....

  • Ludovik Nikaj, i pushkatuar për sekretet e Partisë

    Ekzekutimi i Ludovik Nikajt në maj 1945, ne fshehtësi, në një prje vend ekzekutimet pranë Lumit Lana dhe misteri i që shoqëroi për dekada me rradhë familjen e cila nuk mundi kurrë ti gjejë eshtrat tij e të ndërtonin një varr për të. mes qindra pikpyetjeve që kanë për fatin e tij, familjarët besojnë se zhdukja e tij lidhet vetëm me emrin e Enver Hoxhës dhe arsyeja e ekzekutimit ishin sekretet e partisë që ai dinte që prej krijimit të grupeve të para komuniste.

  • Ludovik Nikaj, i ekzekutuar dhe pa varr prej komunistëve

    Kjo është historia e ekzekutimit misterioz të Ludovik Nikajt, një prej aktivistëve të grupeve të para komuniste, i kthyer në Shqipërinë e pasluftës pas tre viteve internim në Itali. E vërteta e ngjarjes së majit 1942, që e vuri Ludovik Nikajn në qendër të hakmarrjes së komunistëve. Një letër ftesë e Nexhmije Hoxhës, kerkesa e tij për të takuar Enver Hoxhën, arrestimi i beftë në portin e Durrësit dhe torturat e tmerrshme në Degën e Brendshme në Tiranë, deri tek një gjyq fals që e dënoi me vdekje.

  • Zefi dhe Tereza/ Si i mbijetuan burgjeve e torturave

    Pas burgut dhe torturave në vitin 1951 Zef Zorba dhe Terezina Pali, me shumë vuajtje në jetët e seicilit dhe me tragjedi në familjet e tyre, ritakohen, e forcojnë lidhjen e tyre të dashurisë dhe martohen e krijojnë familje. Jeta e dy intelektualëve dhe artistëve do të ishte krejt ndryshe pas burgut. Terezina që ëndërronte të bëhej mjeke, e detyrojnë të punojë gjithë jetën si pastruese në spital, ndërsa regjisori, poeti dhe përkthyesi Zef Zorba detyrohet të punojë gjithë jetën si llogaritar i thjeshtë. Si rrodhi jeta e tyre mes dëshirave e pasioneve, që kishin dhe jetës, që u detyruan të bëjnë mes privimeve, survejimit e provokimeve nga Sigurimi i Shtetit. Thesari letrar që la pas Zef Zorba, pjesë të të cilit nisën të botohen vetëm pas vdekjes së tij....

  • Shkodër, kërkohet gjetja e vendvarrimeve të të zhdukurve në komunizëm! I pranishëm në aktivitet ambasadori i OSBE, Del Monaco

    Një aktivitet që synon ndërgjegjësimin dhe adresimin e çështjeve për të zhdukurit në komunizëm u zhvillua në Shkodër, ku mori pjesë edhe ambasadori i OSBE. Del Monaco tha se duhen ndërmarrë veprime konkrete për gjetjen e eshtrave të të pushkatuarve  në regjimin komunist.

    Foto Kryesore

    Ngarkoni foto nga desktop

    Zgjidh një foto nga serveri

     Foto te perpunuar  Foto bruto

    Përmasat e sugjeruara për imazhin janë 780x440


    terrorizemkosovatiranagrabitjeBalla

    •  

    Plotëso taget e fotos


    Kategoria

    Zgjedhjet 2021Pa gjurmëTiranaLifestyleAnalizaDrejt PunësArkivaProgrameDossierMediaSpecialeLajme të miraHoroskopiVIP & SpektakëlShëndetiKulturaIntervistaKosova & RajoniSocialeEkonomiPolitikëKryesoreEmisioneVideo ZoneNë LibrariMirëdita mësueseReceta GatimiAktualitetSportBota

    Programi

    Në pritje të 25 prillitRubrika "Në Librari"SpecialeDokumentarEdicioni informativ i lajmeveStudio LiveSot, live në Shqipëri!Shtypi i ditës dhe ju112Pa ProtokollVeri-jugPa gjurmëDosja KTë gatuajmë me znj.Vjollca Rreze DiellRepolitix5 Pyetje nga Babaramo

    Video i emisionit te plote

     

    Shfaq në rezultatet e kërkimit

     

     Publiko  Ruaj si draft  Anulo

     

  • Zef Zorba dhe Tereza/ Të dashuruarit që nuk i thyu regjimi

    Historia e Zef Zorbës, poet, regjisor e përkthyes dhe Terezina Palit atëkohë gjimnaziste, rrugët e të cilëve ishin kryqëzuar në vitin 1945 në Shkodër ndërsa po ndërtonin shfaqjet teatrore "Juda Makabe" e më pas "Armiku i Popullit". Të kritikuara nga regjimi për shenja të pastra disidence, në të dyja këto vepra skenike dhe me një varg akuzash të fabrikuara për agjitacion e propagandë kudër regjimit, në shtator 1945 arrestohet fillimisht Zef Zorba e pak kohë më vonë edhe Terezina Pali. Dënohen të dy me 5 vite burg dhe nisin një kalvar të gjatë e të vështirë mes torturave fizike e psikologjike, e mes kushteve të tmerrshme në kampet e punës....

     

  • Hakmarrja komuniste mbi familjen e Hysni Lepenicës

    Sarajet e rrënuara të familjes së Hysni Lepenicës, djegur e bastisur nga partizanët që në kohën e luftës, janë dëshmitare të asaj çfarë ju ndodhi familjarëve, pas rënies së tij heroike në Grehot të Gjirokastrës, në luftë kundër pushtuesve fashistë. Pas djegjes dhe bastisjes së shtëpisë, me instalimin e regjimit komunist, gjithë familajrët e tij, burra, gra e fëmijë përjetuan një kalvar të gjatë persekutimi, në burgjet e diktaturës dhe në kampe internimi. Shkaku i persekutimit lidhej vetëm me emrin e tij dhe rolin që ai pati gjatë luftës si komandant i Ballit Kombëtar.

     

  • Maliq Koshena, fundi tragjik i një trimi dukatas

    Maliq Koshena, në vitin 1943, ishte komandanti i cetës së Ballit në Dukat të Vlorës. 48 vjeçar, burrë me influencë në zonë, ai do ta printe çetën e Ballit në Dukat deri në fund të luftës. Si shumë burra të tjerë të Dukatit edhe ai ishte betuar që ta mbante fshatin larg zjarrit të Luftës. Komunistëve ju kishin kërkuar që të mos futeshin në fshat të armatosur dhe vetë ata nuk do të shtinin asnjë armë kundër tyre. Kësisoj as gjermanët nuk do ta digjnin fshatin. Por nata e 30 nëntorit 1943, do të përmbyste gjithçka. Komunistët kishin sulmuar Dukatin duke u gdhirë 1 dhjetor 1943 dhe pas kundërpërgjigjes nga burrat e fshatit, luftimet do të vijonin për afro 24 orë e do të linin pas shumë viktima. Prej asaj ngjarje, që sot njihet si Lufta e Dukatit, do të shenjohej edhe fati i Maliq Koshenës, i cili do të arrestohej prej komunistëtve që në ditët e para të regjimit, do të dënohej e me burg, e më pas do të ridënohej me pushkatim me akuzën se kishte tentuar shpërthimin e burgut të Vlorës dhe arratisjen. Pasi u deklarua i ekzekutuar në prill 1950, familja do të mësonte shuëm vite më pas se ai dhe të akuzuarit e tjerë nuk ishin pushkatuar por ishin mbajtur edhe për disa vite të izoluar e më tej i kishin zhdukur në mëyrë të mistershme.

Për lajme të tjera kërkoni në arkiv