Triumfi i së djathtës populiste të Nigel Farage dhe disfata historike e laburistëve është ajo që po del në pah nga rezultatet e para të zgjedhjeve administrative në Britaninë e Madhe. Një test lokal, por me rëndësi të madhe në nivel kombëtar. Reform, partia e Farage, po fiton aktualisht qindra vende, ndërsa Labour po humbet po aq: dhe nga radhët e partisë në qeveri tashmë po ngrihen zëra që kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Keir Starmer.

Mbështetësit e Farage po korrin suksese të mëdha në zonat e veriut të Anglisë, bastion tradicional i laburistëve, por avancimi i tyre po dëmton edhe konservatorët në zona të jugut si Essex: «Po shohim drejtpërdrejt vdekjen e sistemit dypartiak», komentoi në televizion një sondazhist. Të Gjelbrit po ecin mirë në qytetet universitare, si Oxford dhe Exeter, por ende priten rezultatet nga Londra, ku eko-populistët synojnë t’u shkaktojnë humbje të mëdha laburistëve. Nga kryeqyteti vjen një nga lajmet e pakta të mira për konservatorët, të cilët rimorën këshillin simbolik të Westminster nga Labour.

Farage ka përshëndetur tashmë «ndryshimin historik në politikën britanike», ndërsa ish-ministrja konservatore Suella Braverman, e cila iu bashkua Reform, komentoi se «ka një probabilitet shumë të lartë që Nigel të bëhet kryeministër». Ndërkohë, nga radhët e së majtës laburiste ngrihet një alarm ekzistencial: «Në rrezik nuk është vetëm qeveria, por vetë partia». Labour duket, në fakt, i shtypur nga një presion i dyfishtë që i heq vota nga e djathta në favor të Farage, si edhe nga e majta në favor të të Gjelbërve dhe liberal-demokratëve (të cilët gjithashtu po marrin rezultate të mira në zonat e pasura të jugut).

«Një kthesë vërtet historike në politikën britanike», tha lideri i Reform UK duke komentuar rezultatin e votimit: «Po tregojmë në mënyrë të bujshme se mund të fitojmë në zona që Partia Laburiste i ka dominuar që nga fundi i Luftës së Parë Botërore. Më e mira ende nuk ka ardhur».

Presioni mbi Starmer është shumë i fortë: në orët e ardhshme do të shihet nëse kolegët e tij në qeveri do ta shtyjnë drejt dorëheqjes, edhe pse nuk ka marrëveshje për një pasardhës. The Times raportonte këtë mëngjes se Ed Miliband, ministri i Energjisë dhe figura më me ndikim në qeveri, i kishte thënë kryeministrit që disa ditë më parë të caktonte një kalendar për largimin nga posti dhe të garantonte një tranzicion të rregullt: një përfundim që po duket gjithnjë e më i mundshëm nga ora në orë.

Ndërkohë, kryeministri laburist e pranoi si «shumë të rëndë» humbjen e pësuar nga partia e tij: një rezultat që «të dhemb», deklaroi ai, duke vlerësuar angazhimin e militantëve të Labour dhe duke marrë mbi vete «përgjegjësinë» për disfatën, pa «kërkuar fajtorë». Megjithatë, kjo humbje — shtoi ai — «nuk e dobëson vendosmërinë time për të realizuar ndryshimin e premtuar» nga qeveria.

Corriere Della Sera