Për të, futbolli ishte një mjet për një qëllim shumë të qartë, të pinte. Në moshën 13 vjeç, Cicinho (Cicero Joao de Cezare) filloi të pinte birrë për herë të parë në një festë me miqtë dhe që atëherë nuk u ndal kurrë deri në moshën 32 vjeç.

"Sa më shumë që rritesha dhe sa më shumë fitoja, aq më shumë pija. Në Romë, vendosa një rekord brenda një dite, 70 birra, 15 kaipirinha (koktej brazilian) dhe dy pako cigare."

Sot, ai flet për këtë me buzëqeshjen e dikujt që nuk ka më punë të papërfunduara me të kaluarën. Alkooli ishte demoni që luftonte, aq shumë sa e shtyu të bënte 25 tatuazhe ndërsa ishte i dehur "sepse kisha frikë nga gjilpërat dhe nuk doja të ndieja dhimbje".

Në vitin 2007 ai zbarkoi në Romë pas një telefonate në Skype me Tottin: "Ne jemi Galacticos, ejani këtu." I bindur. Cicinho mbërriti nga Real Madridi me një gju të dëmtuar dhe një nivel alkooli në gjak më të lartë se sa pritej. Në Casal Palocco, vila e tij shpejt u bë vendi i festave deri në orën katër të mëngjesit. "Zgjohesha në orën tetë dhe shkoja në stërvitje."

Vite më vonë, ai do të zbulonte edhe një formë depresioni, të cilën e menaxhoi me ndihmën e gruas së tij. Sot, Cicinho jeton në Sao Paulo, punon si komentator televiziv, nuk ka pirë për 14 vjet dhe gjithashtu ka punuar si pastor ungjillor për dhjetë muaj.

"-Le të fillojmë nga këtu. Si jeni njohur me fenë?

Falë gruas sime, Merit. Në Romë, ajo më çoi në kishë për herë të parë. Sot drejtoj shërbesa fetare, flas për historinë e Jezusit dhe vitin tjetër do të drejtoj edhe martesën e dy miqve brazilianë në Itali. Unë besoj thellësisht në Zot. Ai të ndihmon të pastrohesh nga e keqja.

-Dhe a ndiheni të pastruar?

Po. U vetëshkatërrova me alkool. Gjithçka filloi kur isha 13 vjeç, në një festë me miqtë. Provova birrë dhe u dashurova me të sikur të ishte një grua. Sa më shumë që rritesha, aq më shumë pija. Kthehesha në shtëpi në pesë të mëngjesit pa e marrë vesh prindërit e mi. Dhe të nesërmen isha mirë, madje mund të stërvitesha.

-Kur e humbët kontrollin?

Kur shkova te Botafogo në vitin 2001, pija njëzet birra dhe dhjetë kaipirinha në ditë. Në moshën 17 vjeç, madje fillova të pija cigare. Por kështu e shihja futbollin. Doja të arrija në majë, të fitoja shumë para dhe të argëtohesha. Kur mbërrita te Sao Paulo dhe më pas te kombëtarja, mendova se kisha arritur gjithçka.

-Dhe Real Madridi?

Edhe më keq. Në vitin 2005, më punësuan për të qenë Michel Salgado i ardhshëm dhe mendova, 'Perfekt, tani mund të festoj përgjithmonë'. Bleva makina, rroba dhe organizova festa në shtëpi. Pothuajse nuk dilja kurrë sepse në Madrid, paparacët ishin kudo. Kështu që pija pikërisht në vilën time me miqtë.

Cicinho gjatë prezantimit te Real Madridi (2006-07)

-A nuk e vuri re askush këtë varësi tuajën?

Isha gjithmonë në shtëpi. Shkoja në shtrat në orën katër të mëngjesit dhe isha në stërvitje i dehur në orën tetë. Para se të dilja, pija tre ose katër kafe dhe haja një pako çamçakëza për të mbuluar erën e alkoolit. Dhe në fushë, isha gjithashtu shumë i mirë. As Capello nuk dyshonte për asgjë.

-Në Madrid ai u apasionua edhe pas tatuazheve...

Gjithmonë kam dashur të bëj tatuazhe, por kisha frikë nga gjilpërat. Kështu që fillova të bëj tatuazhe i dehur për të shmangur dhimbjen. Bëra 15 në Madrid dhe 10 të tjera në Romë. Kam 33 gjithsej. Vetëm tetë prej tyre janë esëll.

-Çfarë kujtimesh keni nga dhoma e zhveshjes së Real Madridit?

Një ditë, Capello ia shtrëngoi barkun Ronaldos, Fenomenit, para të gjithëve. Ishte një kohë kur Ronny ishte shumë i shëndoshë.

-Si ndodhi transferimi te Roma në vitin 2007?

Falë Donit. Ai pati një video-bisedë në Skype me Tottin, i cili më tha: 'Shiko, ne jemi Galacticos'. Ai më bindi menjëherë. Dhe përveç kësaj, Roma kishte pasur tashmë shumë brazilianë të rëndësishëm si Cafu, Aldair dhe Zago.

-A ishit i qetë në Romë?

Në fillim, po. Shkova shumë mirë me Spallettin dhe luajta shumë. Pastaj, në vitin 2009, e këputa përsëri gjurin dhe fillova ta teproja përsëri. Atëherë e kuptova se vuja nga depresioni, edhe pse në atë kohë nuk doja ta pranoja.

-Sa larg shkove me alkoolin?

Përtej çdo kufiri. Në Romë vendosa një rekord, 70 birra dhe 15 kaipirinha në një ditë të vetme. Plus dy pako cigare. E urreja gjumin, doja vetëm të festoja në shtëpinë time me miqtë.

Cicinho si komentator

-Por dikush u përpoq t'i jepte një dorë...

Bruno Conti, veçanërisht. Ai gjithmonë më fliste me dashuri: 'Cicinho, më pak festa dhe më shumë stërvitje'. Pradè ishte gjithashtu në krahun tim. Kam një lidhje shumë të fortë me Romën. Shpresoj që djali im Emanuel të mund të luajë atje një ditë. Ai është pesë vjeç dhe dëshiron të bëhet profesionist.

-Një sekret gjatë viteve tuaja në Romë?

Njëherë, Rosella Sensi hyri me vrull në dhomën e zhveshjes pas një humbjeje dhe tha se nuk kishim karakter. Heinze donte që Totti të reagonte, por Francesco i tha: ‘Hej, mos u shqetëso, rroga jote do të vijë gjithsesi’. Heinze u përgjigj: ‘Nuk mund të jesh kapiten’. Që nga ai moment, argjentinasi nuk e pa më kurrë fushën.

- Cicinho kaloi shumë kohë edhe në plazh...

Midis Ostias dhe Infernettos, kisha një mik që drejtonte një restorant në plazh. Kishte një fushë futbolli me shtatë lojtarë pranë vendit dhe shpesh përfundonim duke luajtur deri në orën tre të mëngjesit. Madje edhe kundër tifozëve të Romës, të cilët ishin bërë miq. Dikush më spiunoi dhe lajmi arriti në klub. Ata u zemëruan me mua, por në atë kohë unë isha në fund të kontratës sime.

-Si arrite të çliroheshe nga varësia me alkoolin?

Gjithmonë falë gruas sime. Kur u ktheva në Brazil në vitin 2012, shkova në terapi me ndihmën e saj. E rizbulova kuptimin e jetës dhe tani jam i lumtur", tha Cicinho. /Gazzetta dello Sport