Pasqyrë, moj pasqyrë…

Cila vajzë në fëmijërinë e vet pasi mësoi për Borëbardhën nuk qëndroi para pasqyrës dhe nuk pyeti: “Pasqyrë, moj pasqyrë, kush është më e bukura nga të gjitha?” Por kur u bë grua, çfarë mendoi për veten e saj dikur para pasqyrës? A i beson më përrallës, apo syçelur nga jeta e përditshme e kyçi atë në skutën më të errët të kujtesës së saj. Çfarë i tregon tani të bijës? Më erdhën këto pyetje në mendje teksa u gjenda në mes të një nisme të Un Women “Awake not sleeping: Reimagining the fairy tales for a new generation”(“Zgjuar, jo fjetur, ritregimi i përrallave për një brez të ri”) ku shkrimtare nga pothuajse e gjithë Evropa punuan për të shkruar një libër ndryshe me përralla.

Unë e gjeta pak nga pak Hanën, vajzën që kapi diellin. Në fillim e paemër, u ngjiz nga një motiv shqiptar, por shpejt ajo ma mori historinë që kisha menduar për të, dhe me zgjuarsinë e saj përmbysi magjinë e pasqyrës. Hana është rritur në punishten e pasqyrave të babait të saj, diku në një fshat të pushtuar nga xhindi. Nuk është heroinë par excellence, madje ka frikë, si çdo vajzë, djalë, burrë apo grua. Por frika e saj humbet fuqinë natyrshëm teksa kupton se fundi i fshatit është i pashmangshëm. Nuk e ndalën dot djemtë e burrat e fortë që shkuan e nuk u kthyen më. Kupton se nuk do të fitojë asgjë nëse qëndron duarkryq, kupton se forca fizike njerëzore është e papërfillshme para xhindit. Ajo që për të tjerët është pika e dorëzimit para fatit, për vajzën është pika e veprimit për ta ndryshuar atë. Hana guxon sepse ka besim në vete dhe është e ditur. Ajo ka historitë e përrallave kundër, por nuk e di, sepse babai i saj nuk i mësoi që të rrijë para pasqyrës dhe ta pyesë nëse është më e bukura nga të gjitha. Ai e mësoi se pasqyra mund të jetë më e vlefshme se një konkurs bukurie apo magjie, ajo mund të jetë një mjet i dobishëm për të mirën e njerëzimit. Ai i mësoi të besojë se një vajzë mund të bëhet ç’të dojë, nëse beson fort të vetja dhe se dija është më e fuqishme se muskujt. I mëkoi dashurinë për njerëzit dhe bukurisë i dha konceptin shpirtëror.

Hana është vetëm njëra prej personazheve të cilat duan të ndryshojnë stereotipet e njerkave shtriga, princeshave të fjetura që pranojnë fatin e tyre pa kushte, modeleve të bukurisë fizike deri në kufijtë e paimagjinueshmes. Ato risjellin, në një këndvështrim të ri, vajzat me fuqinë e mendimit, veprimit, vendimit, pavarësisë dhe koherencës, pa e bjerrë aspak magjinë e përrallës dhe elementët e saj fantastikë. Kështu gruaja, dikur vajzë që pyeste: “Pasqyrë moj pasqyrë kush është më e bukura nga të gjitha?”, mund t’ia lexojë bijës së saj, por edhe vetes një një libër me përralla që nuk do ta harrojë më në skutat e kujtesës.

a.m./Shqiptarja.com
Komento

KUJDES! Nuk do të publikohen komente që përmbajnë fjalë të pista, ofendime personale apo etiketime mbi baza fetare, krahinore, seksuale apo që shpërndajnë urrejtje. Në rast shkelje të rëndë të etikës, moderatorët e portalit mund të vendosin të bllokojnë autorin e komentit, të cilit do t'i ndalohet nga ai moment të komentojë te Shqiptarja.com

  • Sondazhi i ditës:

    Presidenti i ri duhet të jetë i PS apo i opozitës?



×

Lajmi i fundit

John

Armand Duka, trukuesi që kërkon të shfaqet si “ëngjëll” dhe e vërteta e sjelljes së finales në Tiranë