Zef Preng Gjoka nga Hajmeli i Shkodrës, kishte zgjedhur që në ditët e para të regjimit të pozicionohej në anën e kundërshtarëve të komunizmit. Një histori gjakmarrje e viteve të luftës, kishte pasur ndikimin e saj në këtë vendim, por veç saj ishin edhe disa faktorë të tjerë si bindjet e tij politike, formimi dhe shkollimi perëndimor si edhe karakteri i tij me tipare të theksuara antokonformiste. Zefi ishte rreshtuar me shumë antikomunistë të arratisur në male dhe kishin nisur luftë të hapur kundër komunistëve. I sapomartuar, me një nuse të re në shtëpi, nënën dhe motrën e tij, ai e dinte se komunistët do e shigjetonin hakmarrjen e tij mbi gratë e fmiljes. Gjithsesi ato ishin qëndrestare e shpesh i kishte në krah në ato ditë të vështira arratisjeje. Bashkëshortja e tij dhe motra shpesh shkonin dhe i conin ushqim e veshje në mal, e në ato udhëtime të fshehta në arrati, Zefi me bashkëshorten e tij do të përjetonin edhe ditët e fundit të dashurisë së bashku. Gjystja, vajza e tij e vetme, kujton rrëfimet e nënëns së saj mbi këto rrugëtime të nënës për ti qëndruar afër të shoqit e për ta ndihmuar me aq sa mundej ajo. Dhe në ato takime të fshehta dashurie në mal, do të ngjizej edhe vajza e tyre e vetme Gjystja, e cila ishte ende foshnje 3 muajshme, kur komunistët në shenjë hakmarrje ndaj Zefit, që nuk e kapnin dot, do ta fusnin në burg vajzën e tij foshnje, bashkë me gratë e tjera të familjes, dhe ajo nuk do ta takonte më kurrë të atin deri në fund të jetës së tij.