E vetme dhe pa familje, 72-vjeçarja Shpresa Lulo prej muajsh jetonte mes rrugës dhe spitaleve, pa një derë ku të trokasë dhe pa askënd që ta presë. Pas një gjendjeje të rënduar shëndetësore, e moshuara humbi ndjenjat në rrugë dhe u dërgua me urgjencë në spital nga qytetarë shkodranë.Por drama e saj nuk mbaron aty. Pasi lë spitalin, askush nuk e pret. Pa familje, pa strehë dhe pa mbështetje, Shpresa Lulo rrëfen se tërë jetën e ka kaluar me qira dhe se në momentet kur nuk kishte mundësi ekonomike, është detyruar të jetojë në rrugë.Në studion e emisionit “Pa Gjurmë”, 72-vjeçarja tregon edhe për një tjetër plagë të hapur: banesat sociale. Sipas saj, një shtëpi sociale i ishte caktuar, por më pas iu mor dhe iu dha një personi tjetër, duke e lënë sërish pa zgjidhje.Historia e saj prekëse solli reagim të menjëhershëm. Në lidhje telefonike, drejtori i Shërbimit Social Shtetëror për Qarkun Tiranë, Alfred Muharremi, konfirmoi se e moshuara do të strehohet në azilin e Kavajës, ku do të përfitojë të gjitha shërbimet shëndetësore dhe kujdes maksimal.Edhe pse shpreh dëshirën për të qenë pranë vendlindjes së saj, Shpresa Lulo falënderon për ndihmën e dhënë, duke e konsideruar këtë strehim si një shpëtim nga rruga. Pas muajsh endjeje dhe pasigurie, 72-vjeçarja Shpresa Lulo nuk do të flejë më në rrugë. Falë ndërhyrjes së “Pa Gjurmë”, ajo dërgohet në azil, duke nisur një kapitull të ri, me shpresën se vitet e mbetura do t’i jetojë me dinjitet dhe kujdes.