“Jam sanitare në një kopësht në Ersekë, banoj vetëm sepse burri më ka vdekur kur ishta 32 vjeçe. Kam dy fëmijë, një vajzë të martuar dhe një djalë. Në fillim i dhashë 4 milionë lekë, mi kërkoi për të blerë një shtëpi. Në 3 korrik 2020 ia dhashë. Më merr në telefon zonja dhe e besova ngaqë punonte në bashki ishte me rrogë dhe ne te ajo jemi vartëse ndaj dhe e besova. E ndihmova si fëmijën tim. Më tha do mi jepte për një javë se do merrte kredi. I thashë mi jep për një muaj s’ka gjë, se do shkoj në Tiranë dhe kur të kthehem nga leja. Unë erdha për dy javë dhe 1.5 milionë ia kërkova se bëra çatinë e shtëpisë dhe mi solli. Më solli 2 milionë, por mu lut t’i lija 500 mijë se ishte pa bukë. Ia lashë 2.5 milionë lekë. Më sillte vërrdallë, më drejtoi te i shoqi, më fshihej. I shoqi më thoshte do marrim kredi, do shesim lopën viçin, se ka kuaj, ka 3 makina në shtëpi. Unë për veten time e kam kaluar covid pa ilaçe se nuk kisha lekë të merrja ilaçe. Më thoshin të gjithë merr ilaçe fëmijët dhe i gënjeja. E kalova me mundime. Unë nuk kam dokument noterial, por ata më thonë se nuk do t’i mohojmë, kam biseda telefonike dhe mesazhe. Unë jam e sëmurë dhe nuk blej dot ilaçe se s’kam lekë. Ka ardhur fundi tani. Ndeshemi përditë në rrugë, kokën e ul unë se më vjen turp, ajo ecën normal. Pi kafe pi cigare, ha akullore, vesh taka e këpucë unë i kam këmbët me ujë. Bëjnë ditëlindjet për qejf, unë futem brenda dhe fshihem se më vjen turp. Në mars mu prish telefoni dhe kisha frikë mos më fshiheshin mesazhet. Në fillim i shoqi i saj sillej mirë. E kam duruar, jam me tension dhe zemër tani. Unë s’kam lekë tani për një hall për një sebep. Në mars e mori vesh vajza, dhëndrit i thashë merr telefonin rregulloje por mos prish ca gjëra aty. Vajza e mori vesh dhe e mori në telefon i tha do na i japësh ne lekët. I gënjeu dhe ata. Vajza na thotë na ke futur në telashe, djali nuk di gjë. I kam lekët e kursimeve. Unë i them zonjës dua vetëm lekët e mia, nuk dua as interes asgjë. Dua lekët e mia se nuk pres dot jam e sëmurë dua të vete të shërohem”