25 dhjetori i vitit 1997 ishte një ditë e shënuar për Safete Godolen nga Gramshi, ditë që e bëri atë nënë për herë të parë. Ky gëzim nuk do të zgjaste shumë në sytë dhe zemrën e 24-vjeçares së asaj kohe. Ndjeu dashurinë e të birit, por humbi një tjetër dashuri…Atë ditë kur ai e braktisi duke i thënë se kishte një tjetër grua. Ishin fjalët që dëgjoi në spital nga bashkëshorti i saj, i cili iku dhe e braktisi me foshnjën në duar. Këto fjalë mjaftuan për t’i shkatërruar pergjithmonë jetën, Safetes... Gjithçka u bë më e vështirë për nënën dhe Isin e vogel, ku mbështetje për ata ishte zonja Fatime, e cila e mori në shtëpi të bijën me foshnjen. Divorci pas lindjes, solli depresionin dhe postpartum ishte i veshtirë… ndërsa për djalin kujdesej gjyshja. Muajt, vitet po kalonin dhe gjendja shëndetësore e Fatimes rëndohej me shume. Spitali psikiatrik i Elbasanit dhe Tiranes u bene streha e saj e dyte. Mes shume sakrificave per te perballuar kurat dhe mjekimet, shendeti i saj mendor nuk u permiresuar për ta kthyer atë në gjendjen e mëparshme. Djali u rrite nga gjyshja dhe babain e tij nuk e njehe as sot. Ai e barktisi qe diten qe erdhi ne jete ne spital dhe kurr nuk e kerkoi. Ndersa, Isi e ka kerkuar gjithmone te atin dhe shpreson qe nje dite ai do kerkoj ta takoje.