Ferdinand Shyti u arratis nga fshati Gështenjas të Pogradecit, pasi la të plagosur me thikë fqinjin e tij pas një konflikti të çastit shkurtin e vitit 1994. “Do të shkoj në Greqi tek ajo vajza që i shpëtova jetën dhe nuk do të kthehem më kurrë”! Kaq mundi të shqiptonte i riu nga Pogradeci, në minutat e fundit të tij nga arratisja jashtë vendit. Dhe në fakt, ai u dha këtë sinjal një prej të afërmve, duke nënëkuptuar se do shkonte në Greqi, vend i cili e lidhte me një tjetër episod në jetën e tij. Atëherë, kur në vitin 1992 teksa mori rrugën për të kaluar për herë të parë kufirin drejt Greqisë u njoh me dy persona, motër e vëlla nga Lushnja. Në tentativë për të kaluar ilegalisht kufirin e gjelbër, Ferdinandi shpëton nga mbytja vajzën e cila bie në lumë. Që nga ai moment dera e shtëpisë së saj në qytetin e Kozanit kishte qëndruar gjithnjë e hapur për djalin nga Pogradeci. Ndaj edhe kësaj here, për 28-vjeçarin e asaj kohe vend i sigurt për strehimin e tij do të shërbente pikërisht kjo njohje e tij e vjetër. Po ai u zhduk në mënyrë të mistershme nga përtej kufirit, dhe nuk pati asnjë të dhënë nëse kishte mbërritur apo jo në destanacion. Familjarët nuk kishin mundur të mësojnë kurrë emrin e vëlla e motër që Ferdinandi kishte patur këtë lidhje kaq të ngushtë. Por as Ferdinandi nuk e mësoi kurrë se fqinji që ai kishte lënë të plagosur, e për të cilin ai ishte larguar tashmë nga Shqipëria e kishte falur për këtë veprim. Aludimet në gjithë këto vite se ndoshta Ferdinandi ka jetuar në qytetin e Kozanit vend ku jetonte dhe vajza nga Lushnja, që ai e kishte ndihmuar vite më parë nuk u konkretizuan kurrë. Pasi askush nga familja nuk ka mundur të gjejë kontaktet në këtë qytet grek për të rënë në gjurmët e tij. Pikëpyetje të mëdha kanë munduar prej vitesh familjarët, ndërsa nëna dhe babai kanë ndërruar jetë pa mësuar fatin e të birit. I vetmi që është në kërkim të tij i vëllai bën apel për ndihmë. Me shpresën se Ferdinandi është gjallë ai lutet që të japi të paktën një sinjal, pas afro 29 vitesh.