Trump gjithmonë ka besuar më shumë tek njerëzit e sigurisë sesa tek burokracia tradicionale diplomatike amerikane. Për të, diplomacia duhet të funksionojë si instrument force dhe interesi strategjik. Wendt është profili perfekt: i ashpër, i disiplinuar, me eksperiencë në NATO dhe me lidhje direkte me strukturat e sigurisë amerikane.

Dje demoni kryetar deklaroi me solemnitetin e një njeriu që flet para pasqyrës së vet: “Ky referendum dhe ky votim ishte më i pastri, më demokratiku dhe më i rregullti jo vetëm në Europë por në botë.”

Ky lidership i "rifreskuar" arriti të kalojë me sukses nga rrethimet mesjetare te votimet pa kundërshtar, duke vendosur një rekord të ri që vërtet e bën partinë të meritojë emrin "Demokratike".

Në draftin e muajit shkurt BE i kishte kërkuar Shqipërisë të adresojë në mënyrë efektive përpjekjet e zyrtarëve publikë ose politikanëve për të ushtruar ndikim të padrejtë në institucionet e drejtësisë dhe sulmet personale ndaj gjyqtarëve dhe prokurorëve.

Meraku im mbetet Mirdita. Kam frikë se edhe kësaj here ajo po shihet vetëm përmes syrit të ekonomisë, urbanizimit dhe eficiencës burokratike

Në respekt të prejardhjes komuniste diktatoriale, muti që erdhi në krye, e bëri Shqipërinë mut tejembanë. Mbolli të gjitha të zezat. Trafiqet e paligjëshme.

Problemi që ka Partia Demokratike është pikërisht se ajo PD që ka mbetur është Sali Berisha. Të vetmit që duhen sulmuar sot nuk janë ata që zgjedhin Berishën se e duan, por ata që janë aty dhe nuk e duan. Ata maskojnë një PD që duket në të vërtetë më e madhe se sa është.

Kohët e fundit, partia që “lëngon” nga pleqëria e ideve dhe vizioneve, që ende quhet PD, jeton me ëndrrën se vetëm ajo është antikomuniste, se vetëm ajo sjell liri, prosperitet dhe shtet të së drejtës.

Figura e Sali Berishës mbetet ndër më domethënëset në historinë moderne shqiptare. Presidenti i parë pluralist, disa herë kryeministër dhe lider historik i Partisë Demokratike, Berisha ka dominuar jetën politike shqiptare për më shumë se tri dekada. 

Berisha kandidon përballë Berishës, i vetëm, për të ‘ratifikuar’ praninë e tij në krye të PD, pa pasur asnjë frikë se dikush mund ta rrezikojë t’i prishë ‘madhështinë’ e fitores në këtë parti, madhështi e cila që nga viti 2013 i ka rezervuar PD-së, vendin e nderit në krye të opozitës

'Një parti që për 35 vite kishte folur në emër të demokracisë, pluralizmit dhe rotacionit, po e mbyllte rrethin e saj historik duke duartrokitur idenë se askush tjetër nuk mund ta drejtonte veç të njëjtit njeri.'

Nuk paskan një limit vuajtjet e atyre që besuan dhe besojnë në idealet e djathta, apo qoftë antiRamë, në Partinë Demokratike. Heqja e mundësisë, edhe formalisht, të një gare pluraliste, është më qesharakja e qesharakeve që mund të shihej ndonjëherë nga një parti, nëse PD vazhdojmë ta konsiderojmë ende të tillë.

"Procesi i anëtarësimit të Shqipërisë në BE mbetet i varur nga aftësia për të dëshmuar zbatim real dhe të qëndrueshëm të reformave. Kjo do të thotë se çdo zë shqiptar që shkon në Bruksel me mesazhin 'shteti ynë nuk funksionon, institucionet tona janë fasadë' nuk është zë kritik, është pengesë e vullnetshme jo pa dashje, aktive jo pasive."

Ndërsa arbëreshët e Molises  në Itali ende kremtojnë shtegtimet e tyre shekullore, ndërsa Italia, Spanja apo edhe Greqia përtej Vjosës kanë bërë sadopak për t’i mbajtur gjallë këto tradita, ne vazhdojmë të sillemi sikur historia jonë është barrë dhe jo pasuri.

'Pra, faktikisht fryma që ekziston midis PS dhe PD është një frymë bashkëpunese dhe aspak konfliktuale, dhe aq me tepër revolucionare. Kjo është një gjë e mirë në interes të Shqipërisë sepse bashkëpunimi midis opozitës dhe mazhorancës duhet të jetë  I tillë, institucional dhe brenda garës normale demokratike.'

Lajmi nga Brukseli që raporti i ndërmjetëm IBAR ka marrë konsensusin e vendeve anëtare të BE-së nuk ishte gjë tjetër veçse një hipotekë politike për mazhorancën e Edi Ramës.

Ky projekt përfshin një program investimesh publike në infrastrukturë, ku parashikohet modernizimi i transportit publik dhe lidhja organike me zonat turistike alpine, me synimin për t’i dhënë rajonit një zhvillim të qëndrueshëm dhe jo vetëm sezonal.

Sot, sipas Roland Lamit, politika e BE-së ndaj Ballkanit udhëhiqet më shumë nga gjeopolitika sesa nga idealizmi europian klasik.

Albatros Rexhaj kritikon BE-në duke thënë se kushtet për Shqipërinë ndryshojnë vazhdimisht, ndërsa vende të tjera janë futur  me standarde më të ulëta. Sipas tij, Shqipëria ka bërë reforma të mëdha, është rreshtuar plotësisht me Perëndimin dhe NATO-n, por përsëri po mbahet pezull.