Kurti nuk ishte në realitet kreu i kësaj përpjekje, pasi ideatori ishte Kristian Mickovskin, kreu i partisë nacionaliste VRMO-DPMNE. i cili doli në zgjedhjet parlamentare me parullën: “Maqedonia e maqedonëve”.

Kemi shkatërruar kulte për të ndërtuar kulte të reja. Kemi rrëzuar kultet e një brezi për të ngritur kultet e brezit tjetër. Kemi instaluar adhurimin e individit në vend të gjykimit të karakterit.

Do të merren me humbjen tërë verën e 2027 dhe deri verat e ardhshme të vitit, kur të përballen sërish me humbjen në zgjedhjet parlamentare të 2029!

"Ky është dhe fakti më konkret që protesta qytetare ka vdekur dhe në shesh janë njerëzit e Sali Berishës, të cilët mendojnë se përmes protestave të dhunshme do t'i tregojnë Evropës, NATO-s apo SHBA-së se këtu nuk ka stabilitet pa ardhur ata në pushtet".

"Te 'Flamengot' sfida është me Ramën dhe Berishën, qeverinë e maxhorancës, jo me UÇK-në. Gjithsesi parada e makinave të bukura vazhdon nga kufiri dhe shumë e ngjeshin në trup këtë simbolikë të tregojnë se janë me 'të fortët' e historisë."

Nevojën e përdorimit të kafazit prej xhami në raste të veçanta apo të jashtëzakonshme, e ka diktuar praktika.

Dhëndër Pisi dhe Vjehërr Hajni, pasi e katandisën Partinë Demokratike sa një kotec pulash, me kryetar që zgjedh vetveten, kryesi me nepotistë dhe klientë, Këshill Kombëtar me anonimë, dallavera, pare të vjedhura e të tjera e të tjera, pas gjithë këtyre, s'po kuptojnë arsyen pse mbetën me zero elektorat.

Sali Berisha nuk identifikohet dot me të përndjekurit politikë nga regjimi komunist. Të përndjekurit nuk përfaqësohen dot as në kauzën e tyre, as në politikë nga Sali Berisha. Ata janë gjenetikisht të kundërt me njëri-tjetrin, ndaj nga kjo “martesë” nuk ka se si të lindë diçka e dobishme.

Për më shumë se tri dekada, shqiptarëve iu është rrëfyer e njëjta fabul, se diktatura ra dhe pas saj erdhi liria me tregjet dhe demokracinë, ndërsa Europa pret si destinacioni ynë i fundmë.

Pritat malore janë struktura inxhinierike që ndërtohen tërthorazi mbi shtratin e lumit dhe shërbejnë si "sita" ose mure bllokuese që kapin këto inerte përpara se ato të përfundojnë në ujërat e liqenit.

Një dilemë e përhershme kjo: të flasësh, duke rrezikuar të dobësosh besimin te sistemi, apo të heshtësh, duke lejuar që problemet të thellohen edhe më tej.

Teatri i madh i Flamingo Revolution nisi një revolucion shqiptar kundër Donald Trump, që krejt me dalldi u shit nga mediat e rëndësishme liberale mainstream në SHBA dhe Europë.

Çdo protestë lind me një kauzë. Ajo fiton mbështetje kur qytetarët e kuptojnë qartë se përse njerëzit kanë dalë në rrugë.

Kanë kaluar rreth dy mijë vjet, por kjo praktikë vazhdon të përmendet sa herë që një qeveri i jep përparësi spektaklit në vend të përgjegjësisë për administrimin e parasë publike.

Sot sistemi ndërkombëtar ndodhet në një fazë të pazakontë tranzicioni.

Rutinën e "Kilometrit të fundit" Berisha e vazhdoi deri në mes të majit, kur u bë qesharak vazhdimi i mëtejshëm - po dukej më shumë si kilometri i fundit i vetë Berishës, se sa Ramës që e përqeshte atë nga Kryeministria.

Dua të them se edhe e keqja e fundit që iu kanos vendit, nuk zgjati shumë. Ata që e nisën ‘protestën’ me rropamë topash, ngelën në mes të diellit të bulevardit. Aq sa gjen në drekë te dera e ashensorit.

ENI italian përfaqëson një nga kompanitë më të mëdha dhe më me përvojë në industrinë globale të energjisë.

Në Tiranë dhe veçanërisht në rrjete sociale, revolucioni vazhdon me entuziazëm, ndërsa objekti i revolucionit, flamingo pra, ka marrë pushimet diku tjetër. Flamingot janë marketing falas. Janë dekor natyror. Janë “pesë yje” që nuk paguhen me rrogë.

Shpesh mendojmë se pushteti shfaqet vetëm në zyrat e politikës. Në të vërtetë, pushteti fillon të bëhet i rrezikshëm kur depërton në mendjen e institucioneve. Atëherë nuk ka më nevojë për urdhra.