Pavarësisht se motivi publik ishte implikimi i tij në trafikimin e lëndëve narkotike, interesi amerikan në Venezuelë është strategjik sipas doktrinës së re të Presidenti Donald Trump, që në fakt as nuk i fsheh qëllimet e tij.

Fjala e plotë e kryeministrit Edi Rama gjatë mbledhjes së Komitetit Ndërministror të Emergjencave Civile ku u diskutua mbi situatën e përmbytjeve, 9 janar 2025.

Kuota e ujit në hidrovor duhet të jetë në këtë periudhë -3.90 m nga niveli i detit, që do të thotë se, kur niveli fillon të rritet, pompat hyjnë me radhë në punë, me një sistem të komanduar sipas ngritjes së nivelit të ujit, i cili mban në tërheqje dhe shtytje të gjithë sasinë e ujit që vjen në hidrovor.

Pra me pak fjalë demonstrimit të forcës amerikane në Venezuelë, ata që po duan ti sfidojnë hapur që prej 3 vitesh ju kundërpërgjigjën me dy deklarata dhe kaq! Por shprehja se “fjala vret më shume se pushka” nuk ka asnjë vlerë në realpolitike.

Madje përforcon një rregull tashmë që nuk ka përjashtim në këto 13 vite që vërteton se filtrat për të hyrë në një ekip të rëndësishëm siç është qeveria e Republikës, nuk jan aq spartanë, së paku për të parë kurrikulumin professional të kandidatit.

Përmbytjet janë kthyer në një lojë që mund t’ja parashikojë fillimin dhe fundin edhe një fëmijë pesë vjeç. Janë zbardhur prej dekadash shkaqet, problematikat komplekse ose ato më banalet.

Nga sondazhi i publikuar sot prej Rasmussen, rezulton se vetëm 45% e atyre që votuan në zgjedhjet e fundit presidenciale kanë vlerësim pozitv për punën e Presidentit Trump. Nga këta, vetëm 31% kanë vlerësim shumë pozitiv.

Në këtë realitet të marrësh u përfshi pa dëshirën e saj akademikja Lea Ypi. Një zë dinjitoz në botën konkurruese akademike globale e cila u fut papritur në vorbullën e mediave dhe rrjeteve sociale shqiptare.

Vrasja e Renee Nicole Good ka shkaktuar një erë të fortë revolte shpirtërore nëpër rrugët e qyteteve amerikane, por edhe në korridoret e politikës.

Ngjarjet e brendshme të Partisë Demokratike përbëjnë disa nga precedentët më negativë për demokratizimin e partive politike në Shqipëri.

Po guxojnë ta rrejnë veten se mund të maten me Lea Ypin ca lehësa, ca lëpirësa, ca uritha që mbijetojnë me kockat e thata që u hedh Sali Kulla, i cili, mishin e vjedhur të kockave të zbrazura që u hedh lehësave, e ka ngrënë vetë paraprakisht.

Nëse zvarrisim drejtësinë për të vrarët tanë, nëse nuk gjejmë të vërtetën për krimet masive ndaj jetës, për asnjë tjetër të vërtetë nuk do të na bëhet më vonë: për korrupsionin, për të drejtat e njeriut, për barazinë, për përmbytjet, për shpifjet, për urrejtjen… Nëse vazhdojmë të dëgjojmë e të ndjekim ata që heqin gurët e “kalasë së Rozafës” me çështje të tjera përpara këtyre vrasjeve masive bashkëatdhetarësh, gabohemi rëndë, nëse duam të rindërtojmë me të vërtetë njerëzillëkun mes nesh. 

Me 8 janar 2022, Sali Berisha nisi sulmin mbi selinë e PD për ta marrë me dhunë!

Objektivi final i Berishës nuk është të bashkojë opozitën, por të mbajë me çdo kusht kreun e PD-së, qoftë dhe duke e përçarë atë çdo vit. Atij i duhet deomos të jetë në krye të PD-së dhe ata që i përjashton nga PD-ja pastaj është i gatshëm t’i ftojë si aleatë për të bashkëpunuar, pasi nuk ia rrezikojnë më karrierën.

Është e vërtetë se disa votues të PS-së janë zhgënjyer nga partia për të cilën votuan më 11 maj 2025 (1/6 e tyre rezultuan të zhgënjyer në sondazhin e fundit që realizova) Por ky është një fenomen që, ku më shumë e ku më pak, vërehet në gjithë botën demokratike, pasi bie euforia  e zgjedhjeve.

Në këtë atmosferë gjërat shkuan në një vit supertensioni, kur “qeveria teknike” u realizua, po jo siç donte “arkitekti” por si një formulë hibride. E cila lindi në takimin e famshëm romantik të 17 majit ndërmjet Edi Ramës dhe Lulzim Bashës.

Sot, pas pesë vitesh nga ndërprerja e dhunshme e reformës, RTSH është kthyer prapa në nivelin e dhjetë viteve të shkuara. Nuk dëgjoj të përmenden më as zbatimi i Parimeve Editoriale, as Strategjia e RTSH-së dhe as hartimi dhe zbatimi i një Plani të Ri Biznesi, meqenëse tashmë edhe problematikat kanë ndryshuar.

Shkodra ka pasur projekte specifike për mbrojtje nga përmbytjet, digat, argjinaturat e Bunës dhe Drinit, financime të huaja dhe plane kombëtare. Rezultati: përmbytje ciklike, çdo disa vite, të njëjtat zona, të njëjtat premtime, të njëjtat mashtrime.

Në Durrës, brenda 18 muajve nga kushtrimi i qeverisjes “Meksi-1”, u zaptua 50 per qind e ish-Kënetës, 45 per qind e plazhit, dhe u zaptuan dhjetra troje me pronarë të ligjshëm. Vendi po shkonte me shpejtësi marramendëse, drejt anarshisë urbane dhe qytetëse.

Para të derdhura lumë, por situata me infrastrukturën në terren vazhdon të dështojë. Rrugë që  kanë kushtuar qindra milionë euro për disa kilometra të paktë çahen ose mbulohen nga dheu e gurët sapo nis dimri.