Nga 1 milion që do të votonin, rreth 670 mijë do t’ia jepnin votat PS-së, përkundër rreth 330 mijëve që do t’ia jepnin partive të tjera ekzistuese.

Sot kufijtë janë hapur, por dyshimi ka mbetur. Prandaj ndodh që një pjesë e njerëzve të duan standardet europiane, por jo Europën. Duan pagat amerikane, por jo Amerikën. Duan turistët e huaj, por jo investitorët e huaj. Duan modernizimin, por jo modernitetin.

Qytetarët nuk zgjodhën Koçekun. Ata votuan, as që e dinë se kush është deputeti i tyre. Se kush do të hynte në Parlament, këtë e vendosën kryetarët e partive.Për këtë arsye, largimi i një deputeteje nga një grup parlamentar nuk i merr popullit asgjë dhe nuk i shton asgjë.

Gjykata Kushtetuese, institucioni më i lartë në hierarkinë e gjykatave në Shqipëri, ka dhënë vetë një shembull të shkëlqyer se si zgjidhet transmetimi direkt për të gjitha televizionet i një seance me ndjeshmëri të lartë për publikun.

Protesta u kthye kështu në shtyllën e interesave të saj, që nuk janë mjedisore dhe të shqetësimit për “shitjen” e Atdheut, por mirëfilli politike, me krye-kërkesen për largimin e kryeministrit të sotëm dhe qeverisë së tij.

Burgosja është ekskluzivitet i gjykatave që veprojnë mbi bazën e ligjit, provave dhe procedurave. Në momentin që turma fillon të vendosë kush duhet të shkojë në burg, kemi kaluar nga shteti i së drejtës te drejtësia e protestuesve.

Në harkun e dy javëve lidershipi demokrat e ka parë veten të shajë e përçmojë fillimisht protestuesit, të distancohet nga protesta si shkelje syri ndaj çiftit Kushner-Trump, e më pas ta përkrahë protestën në parim por të vijojë të përkrahë edhe projektin Sazan-Zvërnec “me kusht që të respektohen standartet mjedisore”.

Në fund të fundit, sfida e Berishës nuk është më mbijetesa politike. Ai e ka fituar atë betejë. Nuk është as rikthimi në qendër të vëmendjes publike, sepse ai nuk është larguar kurrë prej saj. Sfida e tij e vërtetë është transformimi.

Sipas Sali Berishës, numri maksimal i protestuesve ka qenë 200 mijë. Sipas senatorit neomarksist amerikan Bernie Sanders, ka qenë 100 mijë. Sipas Edi Ramës ka qenë 8 mijë.

Ne flisnim me zë të ulët nga frika se na ikte koka. Juve, ndonëse koka s'ju ikën për asgjë, duhet t'ua nxjerrësh fjalët me çengela.

Ja vlen “të luftojmë” për krijimet e mrekullueshme të natyrës se mes saj gjejmë dorën e Krijuesit të Tokës, bimëve, ajrit, ujit dhe sidomos, të shpirtit tonë.

Sa vjeç ishin flamingot kur mijëra kuqezi protestonin për dhurimin 6 milje të detit Greqisë apo sekuestrimin e vilave në Gjirin e Lalzit dhe 100% e televizioneve apo gazetave nuk jepnin asnjë lajm dhe jo më të transmetohej LIVE?

Protesta deri tani ka të gjitha shenjat e një proteste të organizuar mirë, kurse të shkojë në Lëvizje që e trand pushtetin do një peshë më të madhe dhe orientime të sakta.

Miza në dritare është metafora që shpjegon sesi në më pak se tre javë, dy modelet kryesore të qeverisjes së tij në Shqipëri, modeli politik dhe ai ekonomik, janë vënë seriozisht në dyshim.

'Prandaj aksioma mbetet e vlefshme: çmenduria është krenari për aq kohë sa të çmendur ka pak. Në momentin kur bëhet masive, ajo shndërrohet në rrezik publik. Ose, ose në budallallëk. Ose më keq akoma në ligësi'.

Po kush janë tradhëtarët? “Shohim e bëjmë, të marrim pushtetin pastaj e gjejmë”

Nga 1 milion që ishin gati të votonin të djelën, rreth 670 mijë ia jepnin votën PS-së dhe rreth 330 mijë partive të tjera (PD, PL, PR, PDIU, PAA, PBDNJ, PSD, Bashkë, Mundësia, Nisma Bëhet, etj, etj.).

Kredi me probleme konsiderohen ajo hua, për të cilën qytetari huamarrësi ka vështirësi serioze në kryerjen e pagesave, ose ka vonesa të zgjatura në shlyerjen e detyrimeve.

Lëvizjen e shqiptarëve pa viza dhe futjen e Shqipërisë në NATO nuk i mundësoi sepse deshi Evropa dhe Amerika, por falë njohurive ideologjike që ia mësoi Partia e Punës.

Pa konflikt nuk vlen as Narta, as Panaya, as Zvërneci. Nuk vlen për ata që e nisën lojën. Madje as vetë Dionisi nuk vlen për ta. Ra gjuha greke. Zogjtë e konfliktit u arratisen për në veri. Shtegtojnë drejt veriut të ngarkuar me urrejtje pse nuk i mbajti Jugu