E vërteta është më e hidhur, opozita punon (pa dashje, por me efikasitet) për PS edhe kur mendon se po lufton kundër saj.

Në kalendarin politik të Sali Berishës, tensionet dhe konflikti kanë qenë instrumenti kryesor i mbijetesës. Sot dhuna berishiste ka shpërthyer çuditërisht njëherazi me trokitjen për herë të parë të drejtësisë në nivelet e larta të qeverisjes.

'Salianji nuk ka asnjë arsye të ndihet i goditur nga Berisha me këtë që po bën Berisha, pasi kjo është shkalla maksimale që ai nuk do arrinte dot kurrë të dëmtonte Berishën nëse nuk do kishte në këtë betejë aleat vetë Berishën'.

Përse Sali Berisha po kryen një gjueti shtrigash tani para zgjedhjeve në parti, kur këta mund t’I largojë nga listat e të zgjedhurve nëpërmjet mekanizmave që ka në komisione apo marifetet e degëve?

 Ai polici i thjeshtë që ia hoqi nga këmbët flamurin, sipas Xhelal Mziut dhe forcës së tij politike, është përfaqësues i « racës së komunistëve », ata « bij komunistësh » që, sipas asaj narrative që hedhin në treg talebanët e antikomunizmit shqiptar, kanë pushtetin sot, por e duan dhe e mbrojnë flamurin.

Po ikja të humbisja në një lagje të Tiranës me drita, reklama, vila, hotele, restorante, krejt si në Milano. Kur një mesoburrë me mustaqe dhe kasketë më del përpara dhe më thotë: "Mirëmbërma shoku Enver".

Kur dhuna bëhet mjet i qëllimshëm për të imponuar prani, ajo normalizon frikën, tensionin dhe konfliktin, duke e bërë veten pjesë të “zakonshme” të marrëdhënieve publike.

Vetëm 325 mijë banorë të rritur të vendit do të votonin sot për koalicionin PD-ASHM. Ndërsa për PS-në do të votonin sot rreth 660 mijë (një epërsi socialiste brenda vendit prej rreth 335 mijë votuesish).

Protestat që organizon PD janë shembulli më i qartë. Mblidhen disa njerëz, por nuk dihet qartë për çfarë kërkohet të arrihet dhe ku është synimi.

Në çdo sistem të lirë dhe të pavarur, akuza dhe vendimi i gjykatës janë dy gjëra shumë të ndara dhe aty qëndron edhe magjia e drejtësisë. Tek ne janë e njëjta gjë.

E reja më e rëndësishme e protestës së 22 marsit ishte mungesa e Ervin Saljanjit. i cili për herë të parë rrëzoi komplekset që i sillte doktori, nuk mori pjesë në procesionin e molotovëve, madje shkroi edhe një deklaratë të fortë.

I themi Berishës që bën mirë ta shtrëngojë një çikë ‘qesen’ e parave për këto lobimet, pasi ‘grabitqarët’ mashtrues janë mësuar tashmë, mendojnë se do t’ia fusin sërish ‘plakut’ siç bënë me lobimin me SHBA, ku më së paku ia ‘thithën’ mbi 10 milionë euro! Mund ta bëjnë dhe me këto ‘lobimet’ pa sukses me Berlinin!

PD erdhi në pushtet si parti sovraniste, që prej 35 vitesh shtiret sikur nuk pyet për të huajt dhe kritikon ambasadorët, por në thelb është më internacionaliste se PS.

Në marrëdhëniet ndërkombëtare bashkëkohore, lufta nuk konsiderohet vetëm si instrument ushtarak, por edhe si mekanizëm presioni politik, psikologjik dhe strategjik që ndikon drejtpërdrejt në stabilitetin e brendshëm të shteteve.

Jo çdo protestë është e pastër dhe jo çdo thirrje për të protestuar nga organizatorët është e sinqertë. Të protestosh pa menduar është po aq e rrezikshme sa të mos protestosh fare.

Në traditën tonë, flamujt gjermanë shfaqen zakonisht në Shkodër kur luan ekipi i kombëtares gjermane apo Bayerni në ndonjë finale. Është hera e parë që shfaqen në një protestë të opozitës, madje duke zëvendësuar flamujt amerikanë.

Sali Berisha shfaqet me “300 petritat” e mbetur – relike të një retorike që nuk frymëzon më askënd. Përkundrazi, prish qetësinë e Tiranës dhe i nxjerr punë bizneseve.

Ndërtimi i portit të ri tregtar në Porto Romano përfaqëson një nga investimet infrastrukturore më të rëndësishme të Shqipërisë në dekadat e fundit.

PD nuk di të vlerësojë as jetën dhe as vdekjen më. PD është kthyer në një parti që jeton vetëm në rrafshin dy dimensional.

Partia Demokratike nuk është thjesht në një krizë të zakonshme, ajo është në një krizë identitare, strukturore dhe historike. Humbjet dhe përçarjet janë vetëm simptoma. Shkaku themelor është paaftësia për t’u shkëputur nga e shkuara dhe për të ringritur veten si një forcë politike moderne.