-
VIDEO
“Shtypi i Ditës dhe Ju” me Andi Kapxhiun 11 korrik 2021, A po rritet besimi tek SPAK?
Telefonues ende skeptik por operacionet anti-korrupsion në Bashkinë e Lushnjës dhe Ministrinë e Brendshme fillojnë të rrisin besimin tek SPAK.
-
VIDEO
Nesër finalja Itali-Angli, trajnerët Mancini e Southgate llogarisin vetëm fitoren, UEFA 'djeg' formatin me 11 shtete organizatore
Në prag të finales së Euro 2020 mes Italisë e Anglisë trajnerët e skuadrave Roberto Mancini dhe Gareth Southgate llogarisin vetëm fitoren. Ndërkaq Presidenti i UEFA-s Ceferin thotë se nuk do të zhvillohet më një Europian i tillë duke djegur “formatin” aktual që u zhvillua në 11 shtete.
-
VIDEO
“Shtypi i Ditës dhe Ju” me Andi Kapxhiun 10 korrik 2021,Dënimi për aksidentet me vdekje?
Telefonuesit komentojnë dënimin me 4 vite burg të shoferit të dehur që “vrau” në aksident dy vajza. Kritikë dhe të irrituar me drejtësinë.
-
VIDEO
“Po na shtypin kokën fëmijët e banditëve e politikanëve” pogradecari: Drejtësia godet rikoshet
I shqetësuar me ato që po ndodhin në këtë vend ishte një qytetar nga Pogradeci që telefonoi në “Shtypi i Ditës dhe Ju” në Report Tv. Ai tha se po na shtypin kokën fëmijët e banditëve e politikanëve dhe se drejtësia po godet vetëm rikoshet e jo drejtëpërdrejtë.
-
VIDEO
Ku po shkojmë? Beratasi: Po na vriten fëmijët, gjyqtarët abuzues të mos gjejnë vrimë ku të futen
I irrituar ishte një telefonues nga Berati që u bë sot pjesë e “Shtypi i Ditës dhe Ju” në Report Tv. Ai pyeti se ku po shkon kështu Shqipëria? Po na vriten fëmijët tha ai dhe gjyqtarët e prokurorët që japin vendime skandaloze të mos gjejnë vrimë ku të futen. Ndiqeni opinionin e tij.
-
VIDEO
'Shtypi i Ditës dhe Ju', ja çfarë shkruajnë gazetat për sot e shtunë 10 Korrik 2021
Titujt e gazetave per sot, nga Ciljeta Xhilaga dhe Alban Hoxha ne prag te celebrimit te i nderuar ligjshkeles e deri tek perplasja finale.
-
VIDEO
‘Na mbyllnin në bodrum na linin pa bukë e ujë’/Jeta brenda mureve të jetimores, denoncon jetimi
Nuk janë jëtimët e strehës vorfnore, vitet e pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste, por për dy vëllezërit binjakë nga Shkodra, historia përsëritet. Një jetë që pothuajse na kujton imazhet e filmit ’Lulëkuqet mbi mure’. 35-vjeçari Spartak Sofia bashkë me vëllanë e tij binjak Ervisin u lindën në maternitetin e Durrësit, ndërsa të dy përfunduan në Shtëpinë e Fëmijës, Shkodër në vitin 1991. Në emër të djemve dhe vajzave që jetuan në atë institucion, Spartaku vjen në ’Pa Gjurmë’ në Report TV të denoncojë për herë të parë 13 vitet e vështira, ku ata u rritën në kushte skandaloze. Shpesh të pangrënë e të dhunuar, të qethur si fëmijët jetimë në filmin ’Lulëkuqet mbi mure’, fati u kishte dhënë shuplakën e dytë. Për shumë djem dhe vajza, të asokohe bodrumi ishte dënimi, sa herë kalonin murin apo kërkonin ushqim. Spartak Sofia merr guximin ta bëjë publike historinë e jetës, ndërsa përlotet kur flet për humbjen nga kjo jetë të nënës edhe pse imazhin e saj nuk e kujtonte, deri ditën kur pa foton, pasi gjeti varrin ku ajo prehej. Nëna u nda nga jeta kur binjakët ishin 4 vjec, ndërsa babai nuk shkoi kurrë në institucion për t’i takuar. Spartaku mësoi të vërtetën e jetës në moshën 21-vjeçare. Bashkë me vëllain e tij binjak ishin dorëzuar në institucion, pasi çifti Sofia prindër të 5 fëmijëv e kishin të pamundur t’i rrisnin për shkak të kushteve ekonomike. ’Në moshën 4-vjeçare kam humbur nënën. Ajo na solli në jetë ne binjakëve më 1 mars të vitit 1996 dhe të dy u lamë në institucion. Nëna na braktisi në spital, mua dhe vëllain Elvisin. Kur isha në institucion ishte një katastrofë. Ka qenë një bodrum ku na fusnin aty brenda sa herë bënim gabime. Donim të hanim bukë jashtë orarit, por nuk na jepnin. Vinin edukatoret dhe magazinierët me çantat bosh dhe iknin plot, ata merrnin ushqimin tonë. Cdo fëmijë që kërkonte bukë apo kalonte murin në darkë i rrihnin. Jam dhunuar edhe unë, madje kam edhe një shenjë të çare në kokë. Për këtë arsye jam qethur, t’ua tregoj ju me fakte. Aty kam qëndruar nga mosha 6 deri në 18 vjec. Pastaj kemi kaluar nëpër konvikte. Janë dy gjysma që plotësojnë njëri-tjetrin. Vëllezërit binjakë çdo përjetim e kanë kaluar bashkë. Mësuan të vërtetën e jetës në moshën 21-vjeçare, ndërsa babai nuk donte t’u tregonte as vendin ku prehej nëna e tyre. ’Unë kam patur një familje, një motër dhe dy vëllezër të tjerë. Ata na dërguan në shtëpinë e fëmijës për shkak se familja nuk kishte kushte për të mbajtur 5 fëmijë. Babai nuk erdhi kurrë për të na takuar. Kam qenë 21 vjec kur e kam takuar për herë të parë babain. Babai nuk është si gjithë të tjerët, ai është në rrugë te keqe. Kam kërkuar unë ta takoj. Motra, na ka treguar ku prehet nëna, babai nuk donte që ne të shkonim. Mora lule dhe ia vendosa mbi varr, aty e kam parë për herë të parë imazhin e nënës. Si nëna s’ka. Me motrën kam marrëdhënie të mira, ajo më ka bërë dajë, ndërsa me vëllezërit jo sepse ato bëjnë pas babait. Babai nuk na kërkon asnjëherë. Askush nuk ka ardhur të na takojë sa ishim në institucion. I përjetonim fundjavave, kur të tjerët vinin i takonin dhe ne nuk na vinte askush në takim. Shkonim tek dhoma dhe qanim. Kam vuajtur shumë dhe prapë vuaj. Kudo kam qenë me vëllain, ndërsa është i sëmurë nga një sëmundje e rëndë, që nuk mund ta bëj publike. Edhe kempin ia kanë hequr. Vetëm motra e di që vëllai është i sëmurë’. Ende dhe sot ky brez i 30-vjecarëve jetojnë në kushte skandaloze nën statusin e jetimit. Në një godinë me lagështi në qytetin e Shkodrës, 32 jetimët kalojnë ditët dhe netët me këtë fat të tyre të përbashkët që përcaktoi për ta të njëjtën diagnose, vuajtjen pafund. ’Kur dolëm nga institucioni kam qenë më keq se kur isha brenda, nuk kisha me se të ushqehesha, jeta ishte e vështirë. Kam kërkuar punë por nuk më ndihmonin. Kur mbarova vitin e dytë, bashkia na ndërpreu cdo ndihmë, nuk na jep asnjë ndihmë. Unë sot jetoj tek shkolla e pyjores ka afro një muaj ku kushtet janë shumë të vështira. Jetojmë aty 32 jetimë në këtë godinë me lagështiKemi shkuar tek zyra e punës dhe asnjë zgjidhje. Dikur punoja, por sot jam i papunë. Familja Koci na ka ndihmuar, ka ndihmuar vëllain për ilacet, Alma quhet. I lutem shumë shtetit t’i lidhin kempin vëllait’. Nuk pati kurrë një mbështetje, por vetë kërkon të jetë në mbrojtje të tjerëve. Ëndrra e 35-vjeçarit është të jetë pjesë e uniformave blu. ’Uniformat blu i kam pasion, ato na kanë ndihmuar për cdo problem. Kam shumë dëshirë të jem pjesë e strukturave të policicë’.
-
VIDEO
‘Nuk e njoha nënën, por i vendosa lule tek varri’/Prek djali jetim me rrëfimin tronditës
Nuk janë jëtimët e strehës vorfnore, vitet e pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste, por për dy vëllezërit binjakë nga Shkodra, historia përsëritet. Një jetë që pothuajse na kujton imazhet e filmit ’Lulëkuqet mbi mure’. 35-vjeçari Spartak Sofia bashkë me vëllanë e tij binjak Ervisin u lindën në maternitetin e Durrësit, ndërsa të dy përfunduan në Shtëpinë e Fëmijës, Shkodër në vitin 1991. Në emër të djemve dhe vajzave që jetuan në atë institucion, Spartaku vjen në ’Pa Gjurmë’ në Report TV të denoncojë për herë të parë 13 vitet e vështira, ku ata u rritën në kushte skandaloze. Shpesh të pangrënë e të dhunuar, të qethur si fëmijët jetimë në filmin ’Lulëkuqet mbi mure’, fati u kishte dhënë shuplakën e dytë. Për shumë djem dhe vajza, të asokohe bodrumi ishte dënimi, sa herë kalonin murin apo kërkonin ushqim. Spartak Sofia merr guximin ta bëjë publike historinë e jetës, ndërsa përlotet kur flet për humbjen nga kjo jetë të nënës edhe pse imazhin e saj nuk e kujtonte, deri ditën kur pa foton, pasi gjeti varrin ku ajo prehej. Nëna u nda nga jeta kur binjakët ishin 4 vjec, ndërsa babai nuk shkoi kurrë në institucion për t’i takuar. Spartaku mësoi të vërtetën e jetës në moshën 21-vjeçare. Bashkë me vëllain e tij binjak ishin dorëzuar në institucion, pasi çifti Sofia prindër të 5 fëmijëv e kishin të pamundur t’i rrisnin për shkak të kushteve ekonomike
-
VIDEO
Braktis gruan me fëmijët,mesazhi drithërues i vajzës në Pa Gjurmë:Babai iku,me ne tallet fshati
Një mesazh drithërues vjen në emisionin ’Pa Gjurmë’ në Report TV nga një 10-vjecareje, me emrin Razie, e cila cdo ditë përballet me varfërinë ekstreme. Duke u ndjerë e bullizuar nga shokët dhe shoqet e saj, ajo kërkon ndihmë nga emisioni 'Pa Gjurmë' për të vetmen arsye, që edhe ajo të jetojë si gjithë bashkëmoshatarët e saj. Familja Torra nga fshati Slatinë i Pogradecit e përbërë prej 5 pjestarësh kanë nevojë urgjente për ndihmë pasi banesa në të cilën jetojnë është thuajse e rrënuar. 7 vite më parë, atyre iu desh të zhvendoseshin në këtë banesë të shkatërruar pasi shtëpia e tyre iu dogj nga një shkëndijë elektrike. I zoti i shtëpisë i ka lënë afat për pak kohë që të largohen nga shtëpia dhe kjo familje ka mbetur në udhëkryq. Për shkak të vështirësive ekonomike kryefamiljarit, Maliqit i duhet të punojë si bari në Maqedoninë e Veriut larg familjes së tij dhe të lë bashkëshorten Antonetën së bashku me 3 fëmijët e mitur 15, 12, dhe 10 vjec vetëm. Të vetmet të ardhura me të cilat kjo familje kalon muajin janë ndihma ekonimike prej 50 mijë lekësh të vjetra dhe disa para që kryefamiljari siguron. Tërë jetën time në lot. Jam nëna e 3 fëmijëve. Nuk më kujtohet para sa vitesh jam martuar por mbaj mënd që nuk ia kam kaluar mirë. Një vit pasi u martova ngela shtatzënë. Unë jam nga Prrenjasi dhe u martova në Slatinjë të Pogradecit me shkuesi. Gjendja ekonomike ishte më mirë por 7 vite më parë pasi u dogj shtëpia mbetëm kështu. Bashkëhsorti ndodhet në Maqedoninë e Veriut si coban. Ai merr rreth 100 euro në muaj, vetëm këto janë të ardhurat dhe 50 mijë lekë të vjetra që marr nga ndihma sociale. Në fshat kur skemi para marrim borxhe. Fëmijët kërkojnë por unë nuk ua plotësoj kushtet kurrë. 2 ditë kemi që e kemi gjetur bashkëshortin, e gjeti vëllai im sepse ai kur u arratis nga shtëpia nuk na tha asgjë. Nuk kishte me cfarë t'i mbante fëmijët dhe iku, nuk na mori në telefon. Kemi qëndruar 3 muaj pa kontakte me bashkëshortin, Maliqin. Kam pyetur askush nuk dinte gjë derisa më në fund e gjeti vëllai im. Foli me fëmijët dhe tha nuk dihet se kur kthehet babai për shkak të gjëndjes ekonomike. Me mua nuk ka folur, flet vetëm me fëmijët. Kemi shkuar mirë. Por kur merr ai qëllon që unë jam duke punuar në tokë ndërsa kur jam unë në shtëpi ai nuk merr më.Gjatë 3 muajve që ishte i humbur nuk na ka dërguar as para.Kam shkaur kam folur me mësuesen kujdestare por ajo na ka thënë se do i zgjidhinm ne dhe asgjë sështë bërë. E vuaj cdo ditë kur vajzat më tregojnë. 7 vite më parë ishte ora 2 e natës kur shtëpitë u dogjën nga korendi. Ishin vetëm fëmijët në shtëpi, po vadisja tek toka por falë zotit arrita t'i shpëtoja fëmijët. Kam parë flakët, nuk vura re si i hodha fëmijët por mbaj mend vetëm që i shpëtova të tre. Pastaj ra korenti më preu rrugën dhe mbeta brënda, një kushëri i burrit erdhi më shpëtoi. Shtëpia u dogj e gjitha dhe ngelëm në qiell të hapur. Xhaxhai i burrit na la në dispozicion shtëpinë ku jetojmë, por edhe kjo është e shkatërruar. Bashkia na dha disa para për shtëpinë që na u dogj por të gjitha paratë na i morën sepse patëm shumë borxhe. Vetëm dua të fus fëmijët në një shtëpi dhe vajza të më shërohet.
-
VIDEO
SPAK nuk është "Aspak"/100 ditë afat për "policin që duam"
-
VIDEO
Krimet brenda familjes, sociologia Binjaku: Në Shqipëri ekziston ende koncepti i 'pronës mbi gruan', dhuna është mjaft e pranishme në familjet tona
Sociologia Entela Binjaku, e ftuar në Report Tv tha se ende në kokat e shumë qytetarëve shqiptarë vijon që të mbesë koncepti i 'pronës mbi gruan'. Binjaku tha se është e papranueshme që në mes të Evropës, kemi ende kriminelë të kësaj natyre ku në çaste gjaknxehtësie, humbje të ekulibrit mental janë në gjendje që të vrasin
-
VIDEO
Gjykata dënoi me 4 vite shoferin që i vrau të bijën, nëna e përlotur për ‘Report Tv': Na mashtruan me aktin noterial! E firmosëm për të mos pasur hakmarrje, ata e përdorën në gjykatë sikur i falëm
Gjykata e dënoi me 4 vite burg shoferin e dehur që i mori jetën 2 vajzave në tunelin e Elbasanit, nënë e njërës prej viktimave me lot në sy u shpreh se janë mashtruar! Nënë e viktimës u shpreh se avokati i autorit u tha të firmosin aktin noterial për të mos pasur hakmarrje mes familje, ata e përdorën në gjykatë sikur ne i falëm.