Gazetari me origjinë polake, Matthew Kaminski, kryeredaktori i prestigjozes Politico, shkroi një rrëfim mbi historinë e vrasjes së dy opozitarëve më të fortë të Vladimir Putinit

Për rithemeluesit që shohin të zeza gjithandej, veç kullës së liderit te “Mustafa Matohiti”, vilës me dhjetëra oxhakë në Lalëz, etj. etj.

Çfarë Fati të jesh Mbret vetëm pse quhesh "Agron". Njësoj si të ndjehesh i lumtur pse të ka rënë llotaria e Ukrainës ose Palestinës, ose të kesh lindur me këmishë lini nga ajo e Kombinatit Stalin.

Mosbindje civile është parrulla e gjithhershme, që kurrë s’fertilizoi një Navalny, sepse hero s’është hajduti, as përfituesi, as abuzuesi, as autori i tenderave, as pagëzuesi i koncesioneve e as tradhëtari i kombit. Faleminderit Alexei Navalny, për heroizmin, dashurinë për atdheun, kauzën që jetësove, parimet që s’devijove, idealizm

Disa njerëz të zakonshëm marrin penën e shkruajnë ose marrin rrugën dhe dalin në ekran e flasin për historinë dhe për gjuhën. Historinë e ngatërrojnë, ndërsa gjuhën e katranosin; po kështu është.

Demokratët e thjeshtë duhet të dinë se ata që në darkë i kishin thirr për të protestuar kundër Edi Ramës, në drekë kishin bashkuar votat me PS-në dhe Ulsi Manjën për të përfituar nga amnistia penale të korruptuarit e hetuar nga SPAK dhe të dënuarit nga Gjykata e Posaçme

20 shkurti është dita simbol e rrëzimit të kultit të individit në politikën shqiptare. Partia që hyri në jetën politike të këtij vendi pikërisht me këtë gjest simbolik, pas 33 vitesh mblidhet sërish, tanimë jo për të rrëzuar kultin e individit, por për të mbajtur gjallë kultin e një kufome politike, e cila po mban peng demokracinë shqiptare prej 33 vitesh.

Pavarësisht nga çfarë thuhet, protesta e sotme, kishte parullën kryesore atë për Fredi Belerin, në ngjyrën e flamurit grek, ndërkohë që Edi Rama ishte në Ankara, në takim me presidentin e Turqisë.

Ndaj demokratëve të thjeshtë, një tallje më shumë, sikur ‘bashkimi’ do sillte fitore dhe rrëzim të Ramës, por, në fakt, ‘bashkimi’ i tyre thjesht do të përsëris pafundësisht zgjedhjet e pjesshme vendore në Kukës, ku mes turpit të Safetit dhe turpit të këtyre, kukësianët ia treguan ‘bashkimin’ Gazit dhe Mulit.

A nuk do të qe mirë ta nisnim qasjen ndaj çështjes kombëtare me ndryshimin e emrit, me kërkesën për të financuar arkeologjinë, studimet e mirëfillta historike, etnografike e kështu me radhë për t'ju kundërvënë manipulimit të parreshtur që bëjnë të ashtuquajturit historianë, shkrimtarë apo akademikë sllavë?

20 shkurti është padyshim një ndër datat më të rëndësishme që nga Lufta II Botërore, e cila kërkon një studim serioz dhe të thelluar dimensional si historik, politologjik, simbolikës dhe të lidershipit.

Kur në vitin 1991 turma rrëzonte monumentin e Enver Hoxhës në Tiranë, Shqipëria kishte më shumë se një vit vonesë nga rënia e Murit të Berlinit dhe ngjarja nuk shkaktoi asnjë sensacion në Evropë. Ishim vend i vogël i vetë futur në ibernizimin e izolimit dhe si i tillë, nuk përbënte asnjë çudi

Ka dy përpjekje për ta bërë interesant 20 shkurtin nga opozita. E para, është motivimi me festën e bashkimit opozitar, që identifikohet me çiftin e ri Bardhi- Noka, të cilët po shëtisin qytet më qytet si provë e martesës. 

Prova e forcës që duan të bëjnë ndjekësit e Berishës në 20 shkurt, ngjan me ato të Noriegës dhe batalionet popullore që krijoi ai në Panama, për t’i bërë karshillëk amerikanëve.

Për hir të së vërtetës Berisha mungon në tubimin e sivjetëm njëlloj si 33 vite më parë, kur u rrëzua busti i Enver Hoxhës në Tiranë, ‘vidhat’ e të cilit i kishte zbërthyer Ramiz Alia gjatë natës për ta pasur më të lehtë turma ditën e 20 shkurt 1991. Mirë bëri, pasi evitoi përplasjen e luftën civile teksa shkurtoi kohën fizike të rrëzimit të bustit, pasi mund të shkaktohej hataja në shesh.

Nëse do të donin ta rrëzojnë Edi Ramën njerëzit e Sali Berishës, do ta bënin së paku më 14 maj 2023.

Mbreti i Trafikut është Kamioni. Kush e dyshon ose e refuzon këtë, s'është në terezi, duhet të vizitohet te mjeku psikiatër. Mos ja vështirëso punën Mbretit, Kamionit. Mos ja zër rrugën.

Dikur protestohej për rrëzimin e bustit të vjetër, sot protestojnë për ngritjen e busteve të reja.

Tre udhëheqësit kryesorë të Kosovës, presidentja Vjosa Osmani, Kryeministri Albin Kurti dhe kryetari i Kuvendit Glauk Konjufca, kanë injoruar zyrtarisht kontributin e Shqipërisë për Kosovën së paku prej vitit 1990 e deri në shpalljen e pavarësisë më 2008. 

Një benz i zi hyn në selinë e PD ku ushtron aktivitetin “Rithemelimi” i Sali Berishës. Benza të tillë, dikur në Shqipëri ishin vetëm dymbëdhjetë. I kishin anëtarët e Byrosë Politike të Komitetit Qendror të PPSH Enver Hoxha, Adil Çarcani, Abdyl Këllezi, Beqir Balluku, Haki Toska, Mehmet Shehu, Ramiz Alia, Rita Marko, Spiro Koleka, Kadri Hazbiu, Petrit Dume, Pilo Peristeri. (Lenkat erdhën më pas, sic erdhi Bardhi tek gardhi)