Vitet ’90 shënuan një eksod biblik të shqiptarëve drejt Italisë, Greqisë, e vendeve të tjera. Si rezultat, në vitin 2001 kishim pothuaj 1 milion shtetas shqiptarë jashtë vendit.

Aleatët nuk ndërmarrin vendime në dëm të Kosovës, sikurse pretendojnë ‘sovranistët’ e rrjeteve sociale që tashmë kanë mbërritur deri në kupolën e shtetit më të ri në Evropë, pasi dalin kundër vetes. E themi këtë sepse SHBA, BE e Britania kanë investuar miliarda dollarë për çlirimin dhe ngritjen e shtetit të Kosovës. Po shpenzojnë milarda për ta mbajtur në këmbë shtetin e Kosovës, ndërkohë që politika shqiptare në Kosovë po përpiqet me të gjitha mënyrat, dashje apo padashje për ta zhbërë këtë arritje, duke i futur ‘shkopinjtë nën rrota’ këtij bashkëpunimi të arritur me mund dhe djersë ndër vite.

Një sekretar amerikan i Shtetit, në aspektin e rëndësisë por edhe hierarkike është më shumë se një ministër i Jashtëm. Jo më kot, shpesh në protokollin e Uashingtonit, zyra e DASH është edhe një seli pritjeje e kryeministrave të vendeve jo aq të fuqishme botërore

Për herë të parë pas agresionit të Serbisë mbi Kosovën më 24 shtator në Banjskë, tryeza e Këshillit të Sigurimit të OKB-së e 8 shkurtit 2024, i ka bërë bashkë kryeministrin e Republikës së Kosovës Albin Kurti dhe presidentin e Serbisë, Aleksandër Vuçiç

Në fund bëme bilancin me harxhet e Isuf Çeles bujar i lindur, duke debatuar rëndë me Mondin në duhet ta festonim fitoren e radhes me një kuvazir apo raki boboshtice siç e kerkon tradita. Diatrribes i dha fund toleranca e Kryezevendes Liderit. Ai tha secili çfarë ti lypë xhani dhe brrof ndeshem gotat.

Ky ishte lajmi i të gjitha mediave, të mëdha e të vogla, televizive e radiofonike, online e të printuara.

Në fillim ishin ata që rrëzonin shtylla dhe hidhnin transformatorë në erë. Ideja ishte, që ishin njerëz të padukshëm pro opozitës, që ishin gati të linin vendin në ter. Ata ishin ushtria e padukshme e opozitës.

Nuk ka as kuptim, e as sens kjo luftë që i bën Bashës, nëse është vërtetë shumicë, pasi në fund të fundit, në zgjedhje, të gjithë faktorët opozitarë do të marrin votat që janë kundër qeverisë aktuale.

Nga sondazhi i fundit që zhvillova për Report TV rezultoi se 36.3% e zgjedhësve që jetojnë në Shqipëri do të votonin sot për PS-në. Por meqë pothuaj 4 ndër 10 banorë të rritur nuk do të votonin fare, rezultoi se PS-ja do të merrte 57.1% të votave të atyre që do të merrnin pjesë në zgjedhje.

Në asnjë vend të botës nuk ndodh që një politikan i lartë si Sali Berisha, ish-president, ish-kryeministër, ish-kryetar i partisë më të madhe opozitare PD-së, të pësojë turbullira dhe çrregullime të tilla sociopsikike sa ta kthejë rrugicën dhe shtëpinë e tij në një kompleks spitalor dhe vetë të shfaqet si një i lënduar të cilit, për hir të asaj që i ka rënë në kokë, e tolerojnë të gjithë.

Seanca e sotme parlamentare, përveçse zallamahisë që shkakton grupimi i Berishës, nxorri sërish në dritë problemin madhor brenda PD-së.

Është statistikisht e pamundur të zhvillohet një sondazh përfaqësues për këta 1.6 milionë zgjedhës të shpërndarë në çdo cep të botës. Sidoqoftë, mund të përdoren indikatorë të tërthortë statistikorë për të bërë një vlerësim të përafërt se sa prej tyre do të votonin (nëse u jepet mundësia praktike që të votojnë atje ku jetojnë).

Nga viti 2013, deri në vitin 2021, opozita shqiptare, përkatësisht PD dhe LSI herë hapur e herë fshehtas kanë luajtur për të rrëzuar Edi Ramën. Natyrisht së bashku edhe me grupe interesi brenda e jashtë PS-së

Gjithkush mendoi, madje dhe u shkrua se Bardhi i dha fund dilemës së sjelljes paradite betejë me Berishën dhe për Berishën, ndërsa në darkë në ekranet televizive, deri aty e ka hapin ai, shfaqej i distancuar prej orientimit të liderit historik kundër SHBA-BE-Britanisë dhe SPAK-ut.

Kishte dy rrugë pas kthimit nga Amerika. Të shkonte në Kuvend e të niste punën për ndërtimin e një grupimi alternativ ndaj Berishës dhe Bashës, apo të ulte kokën e të bashkohej me turmën e vogël amorfe që çdo natë dëgjon psallmet e Doktorit nga dritarja e shtëpisë.

Viti 2024 duket që do të shënjohet nga luftrat dhe zgjedhjet, të cilat do të ndikojnë në fatin e një pjese të mirë të popullsisë së botës. Në kuptimin e sigurisë, pikënisja e vitit 2024 mund të jetë 7 tetori i vitit të kaluar kur u rindez konflikti i përgjakshëm në Lindjen e Mesme apo 24 shkurti i vitit 2022 kur Rusia vendosi të pushtojë Ukrainën.

Dy zhvillimet që mund të diskutohen për këtë javë janë dy. Takimet e Lulzim Bashës në disa degë të Partisë Demokratike ku janë zhvilluar zgjedhjet e brendshme, si dhe shkuarja e Gaz Bardhit dhe deputetëve të tij poshtë dritares së Sali Berishës

"I gëzofshi pensionet! Viva Albania e Viva Italia!" Ky ishte urimi i kryeministrit Edi Rama përmes një videomesazhi për të gjithë shqiptarët që jetojnë në Itali, pas nënshkrimit të marrëveshjes me vendin fqinj për njohjen e pensioneve.

Ndërsa në Uashington nuk e përfilli njeri, tek “Rrugica e Salës” të 40 burrat e gratë që rrijnë aty, bërtisnin “Gazi, Gazi”. Kjo nuk është pak. Të paktën ka një vend ku ndjehet udhëheqës. Se siç pat thënë dhe Haxhi Qamili, “Sa të kem Ndroqin e Shijakun, s’kam çe du talianin e austriakun”

Në artikullin e mëparshëm argumentova se dallimi themelor mes të majtës dhe të djathtës në Shqipërinë e tranzicionit është mes një ligjërimit modernizues dhe elitist që përfaqësohet nga e PS-ja dhe një ligjërimi thellësisht anti-elitist që përfaqësohet nga PD-ja