Gërdeci? Çfarë ndodhi në Gërdec, kush është Gërdeci, ku shtrihet ai? Gërdeci është një fshat pranë Aeroportit Ndërkombëtar të Rinasit, ku në vitin 2008 ishte ngritur një punishte demontimi municionesh.

Në PD duhet të binden se edhe Berisha ka ‘afat skadence’, dhe ky afat ka kaluar që në vitin 2013!  Janë plot 13 vite që PD merr frymë përmes një ‘malli’ të skaduar,  Sali Berishës dhe ecën me ‘drita’ fikur!

Institucionet e Bashkimit Evropian kanë nisur gjithashtu disa plane për të ndihmuar mediat tradicionale, për të ruajtur rolin e tyre si shtylla të një shoqërie demokratike, në mënyrë që qytetarët të kenë media të besueshme.

Ajo që po ndodh me aksin rrugor Librazhd-Prrenjes, mbetet një gjë e tmerrshme, e pafalshme për ndertuesit dhe mirëmbajtësit e akseve rrugore. Një fat i madh për ata dhjetra e qindra makina dhe njerëz që udhëtojnë në atë aks, për ata qindra shoferë maunesh dhe autobuzësh, që lëvizin lindje-perendim dhe anasjelltas.

Përpjekja për të bashkuar opozitën në një front të përbashkët është një nismë interesante, që si të gjithë nismat konstruktive, kërkohet të shkallmohet që në fillim. Nga kush? Nga superegoja individuale? Kamerat televizive kanë një fuqi që përveç fjalës, përcjellin përtej ekranit dhe fryrjen, si të një kosi nën efektin e tharmit, të një individi që pyetet se çfarë mendon dhe a do të ishte dakord për bashkimin e opozitës.

Sfida kryesore për shqiptarët është menaxhimi i pritshmërive. Kjo nismë për shqiptarët është edhe një sprovë politike, sesa të përgatitur jemi ne sot për të vepruar si aktorë të përgjegjshëm në një botë që po ndryshon.

Në Tiranë ka qindra "One man byrek", dritare në mur nga ku një burrë ose një grua të zgjasin nga errësira byreqe trekëndorë nga ata që edhe Sigurimi po tu futet brenda nuk u gjen dot asnjë  gjurmë të mishit inekzistent, spinaqit virtual, gjizës së padukëshme, qepës hipotetike.

Fakti është që Rama nuk rrëzohet duke bërë bashkë rraqet e vjetra me disa rraqe të reja që, për disa kompromise pushteti, heqin dorë nga parimet para se të fillojë beteja. Kjo nuk është strategji politike, por kapitullim i organizuar dhe riciklim dështimi.

Të hënën është afati i fundit i pjesëmarrjes në këtë komision dhe pas dhjetë vitesh PD duket se po shkon drejt të njëjtit vendim, tani me udhëheqësin real të saj, atë që ia ka diktuar vendimin edhe Lulzim Bashës. Arsyeja pse Berisha refuzon të marrë pjesë në reformën e ndarjes territoriale nuk është se nuk do të pyetet. Arsyeja është se ai nuk e shikon reformën territoriale si një reformë shtetërore, por si një justifikim elektoral.

Agim Ismailaj ndoshta duhet të ishte marrë i pandehur për aferat e konstatuara nga KLSH në krye të Burgjeve dhe AKU, por shpallja arbitrare e tij grup kriminal vetëm se ka demostruar kuriozitet, dëmëton rëndë besimin e publikut tek SPAK

Në ditët kur flitet për njerëzit më të pushtetshëm në botë dhe zbulohen vese dhe anë të errëta dhe të shëmtuara, të vjen dëshira të kërkosh mes të tjerësh të mëdhenj, anën njerëzore, edhe pse më pak e njohura, për të thënë që Botën e drejtuan edhe individë me zemër të madhe e me një ndjeshmëri superiore për kohën që jetuan.

"Populli, i vendosur në rolin e nuses, shikon, pret dhe vlerëson. Jo zhurmën, por substancën. Jo vallen, por fuqinë reale. Dhe kur kupton se fshati politik është pa tope — pa mendim, pa kurajo, pa autonomi — reagimi nuk është zemërim, por largim. Një lamtumirë e ftohtë, pa dramë".

Problemi bazik numerik i “së djathtës” është se ajo ka një rezervuar të vogël votuesish potencialë (rreth 800 mijë), dhe ç’është më problematike, ka përqindje edhe më të ulët pjesëmarrje zgjedhore të rezervuarit të saj të vogël elektoral.

Sot, lideri i opozitës parlamentare po i njejti, është edhe më i papranueshëm ndërkombëtarisht, me statusin non grata në fuqi. Por, nëse ai nuk është i pari në radhë për pushtet, nuk largohet nga loja; ai pret. Dhe në këtë pritje, mesazhi i pashprehur është i qartë: më mirë Rama sesa dikush tjetër ne pushtet.

Sali Berisha njoftoi protestën e radhës dhe bëri kërcënimet e radhës. “Do ia bëjmë ferr Tiranën” tha Doktori duke ju referuar kryeministrit Rama. Të gjithë e dinë që ai po lexon një partiturë të vjetër. Edhe ata më besnikët e dinë se në 10 shkurt nuk do të ndodhë asgjë.

Më vjen keq që komunizmi ka lënë pasoja të rënda te shumë njerëz. Unë pata fatin që ky sistem monstruoz të mos më përfshinte drejtpërdrejt, për shkak të moshës së re.

Bashkimi mekanik i subjekteve që ngjajnë mes tyre, në dekadën e fundit në të djathtën, ka treguar se nuk arrin të prodhojë reformim real, por vetëm qetësi të përkohshme dhe iluzion stabiliteti.

Nga sondazhi i fundit më rezultoi me ekstrapolim të përafërt statistikor se pothuaj 400 mijë banorë të rritur të vendit ishin gati të votonin për PD-në, në qoftë se do të zhvilloheshin zgjedhje të parakohshme.

Është e pakuptimtë që në një fazë dhe në një tendencë kaq të qartë drejt të resë për të sfiduar të vjetrën, ndoshta për protagonizëm personal, me qëllimin për të hyrë në sistemin politik, të rinjtë ose brezi i ri merr rolin e ndërmjetësuesit politik për të bërë bashkë Opozitën me idenë për të mundur Ramën ose shumicën!

Më 1925, Lustig vajti në Paris dhe gjëja e parë që i ra në sy ishin titujt e gazetave ku shtrohej dilema nëse Kulla e Ajfelit (Eiffel) duhej shembur, apo duhej lyer me 66 tonë bojë (proces që duhej bërë çdo shtatë vjet).