Fjalët e njërit prej mjeshtërve më të shquar të arkitekturës së shekullit XX  Richard Rogers, më tingëllojnë ende në kujtese.  Autokracitë nuk kënaqen duke sunduar njerëzit, ato kërkojnë të robërojnë edhe peizazhin, edhe kujtesën historike.

U bëj thirrje gazetarëve ta pyesin deputeten italiane: pse nuk u bashkohet protestave në ishullin e Sardenjës kundër resorteve që, sipas aktivistëve, po dëmtojnë mjedisin dhe natyrën? Pse nuk mbështet popullin e saj italian? Pse vjen të protestojë në Shqipëri dhe jo në Itali?

Patriotizmi është një nga ndjenjat më fisnike të shoqërisë. Dimë shumë raste kur ai ka bashkuar popuj për kauza të drejta, por po aq edhe raste kur është përdorur si instrument mobilizimi për objektiva politike.

Po si ka mundësi që deri tani nuk po del një lidership i profilizuar? Pasi nëse grupi ekziston, përforcimi i mesazhit dhe imazhit të tyre, jo vetëm i bën mirë protestës, por edhe rrit një profil si dhe kalit atë në terrenin real të betejës.

Qyfyret e botës ndodhnin të gjitha në Zvërnec.

Ndërsa ‘Shqipërinë’ e përdorin si një emër plaçke më të përdorshme, te ‘atdheu’ nuk u shkon krahu. Shqipërinë e bëjnë ‘të re’, domethënë e hedhin përtokë të tërën dhe e ngrenë nga fillimi (!).

Përse pushteti i Shqipërisë u shqetësua aq shumë, meqenëse disa qytetarë të Kosovës erdhën dhe protestuan në Tiranë? Sa herë që një pushtet përpiqet t'i ndajë shqiptarët në "të mirë" dhe "të këqij", zakonisht nuk është kombi ai që ka problem. Është vetë pushteti.

Paqja shoqërore nuk nënkupton mungesën e debatit politik. Nëse politika synon vërtet një fillim të ri, ajo duhet të heqë dorë nga logjika e privilegjit dhe të ndërtojë një kontratë të re besimi me qytetarët.

Komisioni ka parashikuar një dëgjesë me Veliajn më 30 qershor, por realizimi i saj mbetet në varësi të vendimit të prokurorëve të SPAK-ut për autorizimin ose jo të pjesëmarrjes së tij.

Nga 31 maji deri më sot, “partia e re” ka mbetur hipotetike. Para ca ditësh, në emër të grupit koordinues të protestës, Dritan Goxhaj lexoi një listë kërkesash. 

Nëse u hedh një sy fotove të tre ditëve të fundit, kur protestuesit janë rralluar ndjeshëm, të shfaqet portreti i Gjin Gjonit, Këlliçit, Balliut, Tabakut dhe gjithë bërthamës protestuesë të PD.

Në fund të fundit, kur Anglia e quan historik një investim amerikan prej 6 miliardë paundësh, kush jemi ne që të mos duam 4.8 miliardë euro investime të huaja në Zvërnec?

Pavarësisht se nuk ka asnjë deklaratë zyrtare nga ana e SHBA për këtë tentativë të grupeve të caktuara neomarksiste, islamike me sposorimin direkt të Iranit, Serbisë, pjesës tjetër të vendeve jo mike të Shqipërisë dhe mbi të gjitha të Albinit në Kosovë, mesazhet e ‘koduara’ janë dhënë nga amerikanët!

'Të drejtat politike të shtetasve shqiptarë janë sovrane dhe të patjetërsueshme në raport me elitën drejtuese të vendit. Siç janë të drejtat mbi elitën politike kosovare një e drejtë e patjetërsueshme e banorëve të Kosovës, e jo të banorëve të një krahine të Shqipërisë apo Maqedonisë së Veriut apo ndonjë shteti tjetër'.

'Ta ngarkosh 4 Korrikun me një protestë që rrezikon të prodhojë retorikë kundër “amerikanëve”, “ambasadës”, “ndërhyrjeve të huaja” apo fantazive të zakonshme konspirative, do të thotë t’i japësh protestës një shije që nuk i shërben aspak Shqipërisë, por vetëm skajeve më të errëta të saj.'

Pasi Berisha mori frenat e pushtetit, “qumështi me rubinet” mori formën e “modelit tajvanez”, që sipas Berishës do të sillte prosperitet për të gjithë ata që do të merrnin inisiativën për të hapur biznese të vogla.

Çfarë kërkon në të vërtetë kjo Shqipëri e Re? A kërkon një shtet të transformuar në shërbëtor të qytetarit?

Masiviteti i një proteste nuk nënkupton domosdoshmërisht homogjenitet idesh apo interesash. Përkundrazi, sa më e gjerë të jetë pjesëmarrja, aq më heterogjene bëhet përbërja e saj.

Manifestimet e një rinie të bukur me flamingo në shesh u bënë pamja sublime e një Shqipërie që deri në atë kohë kishte eksportuar mafie, kriminelë dhe korrupsion. Gjithçka ishte si një natë me shampanjë. Mirëpo vetëm aq.

Flamingot, pelikanët, mjelmat, nositët, fazanët, pallonjtë janë të bukur, ke qejf t'i shohësh, kanë frymëzuar artistë.