Gjithë ky sulm i furrishëm dhe i papritur, më vërtetoi që askush nuk të ndjek e kontrollon më tepër se njerëzit të cilëve nuk u pëlqen ose u ke shkelur në kallo.

Në vendimet e gjykatave të masave të sigurisë do të gjeni çdo gjë, çdo thashethem apo hamendësim nën pretekstin "dyshim i arsyeshëm", por vetëm arsyet përse njeriu duhet siguruar nuk thuhet, ashtu siç kërkon ligji me prova e arsye bindëse.

Që prej zgjedhjeve të 2017-s, panelet u zëvendësuan me analistët “puritanë” dhe politikanët që shajnë me libër shpie pa e çarë kokën fare. 

Dy partitë opozitare, PDK dhe LDK, duhet të reflektojnë dhe të shohin se si do të ecin përpara. Deklarata e humbësit më të madh të zgjedhjeve, liderit të LDK-së Lumir Abdixhiku, dëshmoi një pjekuri të madhe të tij. Pjekuri çfarë nuk shihet diku tjetër në rajon.

Kadri Roshi nuk ishte i zakonshëm. Zëri i tij i veçantë, sytë që i flisnin para fjalëve ishin tipare të një aktori të madh. Ai nuk luante thjesht personazhe.

Diskursi kundër Kurtit është i njohur dhe i përsëritur: akuzohet për prishje marrëdhëniesh me aleatët perëndimorë, për prodhim krizash, për izolim dhe për varfërim ekonomik. Por këto akuza rrallë mbështeten në fakte dhe më shpesh shërbejnë si instrument frikësimi politik.

Sa më shumë vite kalojnë nga shpërthimi në Gërdec, ku për pasojë humbën jetën 26 qytetarë të pafajshëm, shumica gra dhe fëmijë, u plagosën e 300 të tjerë, u shkatërruan qindra shtëpi dhe 400 prona, roli i Sali Berishës dhe i të birit në këtë biznes sa vjen e qartësohet.

Pensionisti “proteston” në farmaci kur merr ilaçet e lira, që s’kanë asnjë efekt dhe në dyqanin e lagjes kur shënon emrin në listë. Të rinjtë protestojnë në heshtje duke ikur. Nxënësit për arsimin e shkatërruar.

Kosova, sipas këtij mendimi, në pranverë nënshkroi një marrëveshje që parashikon pritjen e 50 emigrantëve të refuzuar nga SHBA-ja. Prishtina ka përmendur “borxhin moral” që Kosova ndien që prej bombardimeve të pranverës 1999, të cilat i mundësuan vendit të shkëputej nga tutela e Beogradit.

KLGJ nuk duhet të lodhet për të përgatitur manuale të riskut administrativ, të cilat e ndihmojnë zyrtarin të kuptojë kufijtë ligjorë të përgjegjësisë. SPAK mbetet një institucion kyç i reformës në drejtësi, por zhvillimi i tij duhet të shoqërohet me forca të balancuara, që garantojnë se Shteti funksionon dhe politika dhe publike nuk paralizohet.

Ervin Salianji si person publik, ish deputet dhe që profesion të vetëm aktualisht ka politikanin ka të drejtë të takoi çdo qytetar dhe jo vetëm demokratët!

Situata qesharake në të cilën e ka vendosur veten Berisha, është e njëjta me atë të Ramiz Alisë në vitet 1990 kur u thoshte njerëzve mos shkoni në takimet e Partisë Demokratike se ajo është parti që u shërben interesave serbe në dëm të Kosovës.

Një ndërthurje statistikore e votave të diasporës, me një dështim të ‘Nismës’ për ta kapur pragun 5%, mund të prodhojë deri në 51 ulëse për Vetëvendosjen. Dhe Albinit pastaj thjesht do t’i duhen votat e 10 deputetëve të pakicave joserbe, për ta rikapur kryeministrinë…

Është e vërtetë që “revolucioni” i heronjve të rremë të Dhjetorit hodhi themelet e një modeli ku gjithçka ngrihet mbi fasadën. Këtë e kemi theksuar jo pak herë. Por unë dua të ndalem te viti 2008, kur marrëveshja Rama–Berisha dhe ndryshimet kushtetuese që pasuan vunë gurin e parë të një tjetër shtrese të pushtetit të përqendruar.

Berisha dhe i biri gëzojnë jo vetëm dritën e diellit, por dhe gjithë pasuritë e fituara nga pushteti i tyre.

Ky institucion lindi si pasojë e një përplasje të madhe politike në vend, një trauma reale mes politikës shqiptaret dhe qarqeve mediatike e financiare që e donin dhe ata që i friksoheshin kësaj risie.

Ngërçi politik ishte pikësëpari rezultat i mosgatishmërisë së LVV-së që të bëjë kompromis me parti të tjera, sepse kishte për synim ta fitonte sërish shumicën absolute të votave dhe të ulëseve në Kuvend.

Ndonëse Salianji, në ato foltoret e tij nëpër rrethe nuk ka përmendur në asnjë moment Berishën si përgjegjës për humbjet e njëpasnjëshme në PD sa herë ka pasur garë elektorale, duke kërkuar vetëm ‘kokën’ e Nokës, të Bardhit dhe të Vokshit, Berisha e di si dreqi se ‘këmbora bie për atë që ka veshë’.

Turpi, turpërimi, dënimi, pushkatimi, varja, burgu, rrahja, internimi, vuajtja, tortura, asgjë e tillë s'ju ndal me vjedh ju o faqezinj që vjedhjen s'e keni aspak problem, por veçse zbavitje, veçse dëfrim.

Në arsyetimet e ish-ministrit Manja, që nuk i bënte kurrë publikisht, por vesh më vesh, thuhej se ishte nën presionin e SPAK për ta bërë këtë, gjë që duket shumë e dyshimtë që SPAK t’ia konfidonte këtë Ulsi Manjës, edhe pse mund ta kenë dëshirë ta linçojnë.