Në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës ndodhi një incident ku fjalimi i Sali Berishës u ndërpre. Lind pyetja: Si mund të komentohet ky moment, si dukuri politike negative, një turp që dëmton imazhin për vendin?

Në traditën e dështuar të 35 viteve të PD-së, objektivi i një dialogu brenda opozitar synon që të bashkojë gjithë zërat opozitarë rreth Berishës. Nëse ky është përsëri objektivi, atëherë rezultati do të jetë më i keq se sa tani.

Në marrëdhëniet ndërkombëtare, “non grata” nuk është një sanksion formal juridik, por një gjykim politik mbi një bilanc sjelljesh. Ajo nuk i referohet një episodi të izoluar apo një vendimi të momentit, por një historie të gjatë veprimesh që, sipas vlerësimit të ShBA-së, kanë cenuar besimin publik, kanë minuar demokracinë, kanë dobësuar pavarësinë institucionale dhe kanë forcuar kulturën e pandëshkueshmërisë.

Reforma territoriale e vitit 2014 zhduku komunat dhe krijoi 61 bashki. Me fjalë të tjera, ata që sot janë njësi administrative, më parara ishin njësi që zgjihehdhin direkt me kryetar e këshilla, që në një farë mënyrë krijonin një marrëdhënie në territor.

Pra, jemi si në 1990, ku një regjim i kalbur, tenton të mbajë fort një grup njerëzish, për të mbrojtur privilegjet postin, dhe pasuritë e të madhit të Partisë Demokratike, të pengojë demokracinë dhe integrimin e Shqipërisë. Berisha i sotëm, më duket si Ramiz Alia i djeshëm, duke dashur të përdorë çdo mjet antidemokratik, për të mbrojtur vehten dhe shpurën e tij.

"Sipas Censusit të vitit 1930, rezulton se ishin rreth 200 hebrenj, në një popullsi prej 830.000 banorësh në Shqipëri. Disa autorë mendojnë se numri i tyre mund të kishte qenë edhe më i madh, pasi regjistrimi i asaj kohe është bërë me bazë fetare dhe jo etnike."

Kur vjen fundi i politikës, një kolumnisti politik siç jam unë, nuk i mbetet më çka të shkruajë. Siç e ka thënë Francis Fukuyama, në librin e tij të njohur, “Fundi i historisë dhe njeriu i fundit” ashtu edhe në Kosovë i erdhi fundi i politikës.

Gjyqtarja Irena Gjoka nuk ka asnjë procedim penal të regjistruar në Greqi, nuk ka asnjë dënim, nuk ka asnjë arrestim, nuk ka asnjë dëbim.

Sipas projektit paraprak të 2014-ës për ndarjen territoriale, territori i Shqipërisë parashikohej të ndahej në 12 qarqe dhe 36 bashki.

Ajo skenë në Strasburg është një leksion i fortë për parlamentarizmin në Shqipëri, ku tribuna e Kuvendit zaptohet me dhunë dhe Sali Berisha prish rregullisht çdo seancë plenare, shoqëruar nga badigardët e tij që paguhen si deputetë.

Ambasada greke në Tiranë, ka qenë e vetmja ku Sali Berisha ka shkuar për një event ceremonial në kuadrin e BE-së. Ndërkohë që me rastin Beleri, aleanca ndërmjet Berishës dhe Athinës mori një karakter real strategjik, ngase u kthye në një ngërç dhe betejë të fortë me Edi Ramën dhe vetëm Shqipërinë

Ndërprerja e fjalës në Strasburg tregon se Berishës përfundimisht ia kanë hequr ‘vizën’ edhe europarlamentarët e PPE, aleatët e djathtë të PD që dominojnë Asamblenë Parlamentare të KiE, që e kanë mbështetur këtë parti në mënyrë të vazhdueshme!

Perspektivat për integrimin evropian në Ballkanin Perëndimor mbeten të vështira për t'u matur. Ndërsa kryeqytetet rajonale vazhdojnë përpjekjet e tyre për të treguar përparim në fusha të ndryshme, veprimet e lidhura shpesh paraqesin vetëm një fasadë reformash. Kjo është veçanërisht e vërtetë në sferat shumë të diskutueshme të sundimit të ligjit dhe korrupsionit.

Më 28 janar 1936 në Moskë gazeta “Pravda” botoi artikullin “Kaos në vend të muzikës”. Ishte një sulm kundër muzikës së Dmitrij Shostakoviqit. Me këtë artikull filloi terrori stalinist kundër kompozitorit. Fushata kundër Shostakoviqit zgjati dy vjet.

Në kushtet ku ndodhet PD-ja dhe kryesisht kreu i saj Berisha, dëshira për t’u dukur si i ‘begenisur’ dhe i mirëpritur nga institucionet evropiane, e ekspozoi vetë Berishën përballë një turp dhe një skandali të vërtetë

Ata pak mijë protestues që sjellin në bulevard degët e PD-së janë mësuar tashmë me ritualin e protestave të Berishës – pasi mbaron fjalimin “Baca”, ca çuna të organizuar hedhin molotovë e fishekzjarrë drejt Kryeministrisë, e pastaj shkojnë drejt shtëpisë…

Në letërsinë shqiptare po vinte një shkrimtar që me vetëdije ose jo po mohonte traditën që po konsolidohej me katër dogmat e realizmit socialist. Që këtu fillon vetizolimi i Kadaresë dhe arratisja nga realiteti.

Tre “fshatra” tutje meje, në Boston, jeton një djalë nga fshatrat e Leskovikut. Takohemi rrallë, por na hahet muhabeti. Djaloshi, që ka ardhur mjaft i ri nga jugu i Shqipërisë, mbaroi shkollën në Boston. Punoi ku mundi, por sot është jo vetëm me një diplomë të shkëlqyer, por ka ngjitur majat e karrierës në fushën e tij.

Historia e letërsisë botërore njeh plot shembuj shkrimtarësh të mëdhenj që ishin hapur komunistë ose mbështetës të regjimeve socialiste, pa u mohuar për këtë arsye statusi i tyre artistik.

Asnjë teori e ndarjes së pushteteve nuk ka kuptim e pashoqëruar me balancën midis tyre. Është balanca ndërmjet pushteteve ajo që garanton ndalimin e pushteteve abuzive; llogaridhënien; harmoninë politike me çështjet thellësisht shtetërore.